Blogger Template by Blogcrowds.

Το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στηρίζει την διακλαδική απεργία που οργανώνουν κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία την 1η Νοέμβρη με κύρια αιχμή το θέμα των μισθών και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Μεταξύ αυτών των σωματείων είναι και ο αδελφός Σύλλογος της Αττικής. Δυστυχώς το Σωματείο μας στην Θεσσαλονίκη στην παρούσα στιγμή δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει γενική συνέλευση ώστε η κήρυξη απεργίας να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Ωστόσο, το Σωματείο μας θα στηρίξει όλες τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες και στην συγκεκριμένη μέρα, όπως και όλες όσες στηρίζουν την προσπάθεια ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος (Συντονισμός για την κυριακάτικη αργία, ταξικές συγκεντώσεις ΔΕΘ και Πρωτομαγιάς κ.α.)

Είναι ανάγκη να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να δημιουργείται με μικρά αλλά σταθερά βήματα ένας πιο μόνιμος διακλαδικός συντονισμός σωματείων οργανωμένος «από τα κάτω». Για να μπορούμε οι εργαζόμενοι σε ένα εργασιακό χώρο ή σε έναν κλάδο να περιφρουρούμε συλλογικά δικαιώματα και κατακτήσεις και να προβάλουμε τα εργατικά συμφέροντα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να παλεύουμε από κοινού με εργαζόμενους από άλλους κλάδους και εργασιακούς χώρους και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες άλλων κλάδων και εργασιακών χώρων. Μέσα από αυτήν την κοινή συμπόρευση άλλωστε έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε και για τα ιδιαίτερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σε κάθε κλάδο και να ανταλλάζουμε σκεπτικά και εμπειρίες αγώνα ενάντια στους εργοδότες μας.

Την 1η Νοέμβρη πρέπει να ακουστεί η φωνή μας, να βγει η αγανάκτησή μας στο δρόμο, απαιτώντας το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ από την κυβέρνηση το κεφάλαιο και την εργοδοσία: Αυξήσεις στους μισθούς, στα μεροκάματα, στα ωρομίσθια. Δεν μπορούμε να ζήσουμε με εξευτελιστικούς μισθούς, με μισθούς των 500 ευρώ! Δεν μπορούν νέοι εργαζόμενοι να εργάζονται 4ωρο και να αμείβονται με 200 ευρώ το μήνα.Οι νέες ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για την «επαναφορά» των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον κατώτατο μισθό είναι μια απάτη και πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για λύσεις που θα έρθουν από ειδικούς και σωτήρες. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να οργανώνονται πετυχημένες απεργίες είναι να οργανώνονται από τη βάση των εργαζομένων μέσα από γενικές συνελεύσεις και αυτοοργανωμένες δομές, που θα κάνουν τον κάθε συνάδελφο συμμέτοχο. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι μακριά και πέρα από τις αγωνίες και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Η ΓΣΕΕ εδώ και χρόνια επιδίδεται στην αγωνιστική γυμναστική των «ξεκάρφωτων» 24ωρων απεργιών και την τελευταία περίοδο έχει αφεθεί, πιο ξεδιάντροπα από ποτέ, στη γοητεία της «Κοινωνικής Συμμαχίας» με τους εργοδότες. Η συνολική στάση της έχει καταδείξει πλέον στον καθένα ότι δεν έχουμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από αυτήν.

Παλεύουμε για:

> Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας. 900€ καθαρά ο κατώτερος βασικός μισθός (το σχετικό αίτημα του Συλλόγου μας στην τελευταία διεκδίκηση κλαδικής ΣΣΕ και κατά τις αντίστοιχες κλαδικές απεργίες του 2013 και 2014).

> Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υπο-κατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).

> Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.

>Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

> Επαναφορά της ισχύος της Πανελλαδικής Κλαδικής ΣΣΕ του Βιβλίου (του 2010-2011).

> Επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ [η Εθνική Γενική ΣΣΕ (751€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός), καθώς και οι κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ], πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις.

> Επαναφορά των μισθολογικών και θεσμικών όρων που προέβλεπε η Κλαδική ΣΣΕ του Βιβλίου του 2010-2011 (847€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός, νέα επιδόματα που κερδήθηκαν, νέες ειδικότητες που κατοχυρώθηκαν, αργία του Αγίου Πνεύματος κ.ά.), ώστε αυτοί οι όροι να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις και θεσμικές βελτιώσεις.

> Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).

> Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων, χωρίς «περιοριστικές» διατάξεις που θα την ακυρώνουν στην πράξη. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

> Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας. 30ωρο-5νθήμερο-6ωρο.

> Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Ο αγώνας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι υπόθεση όλων μας!

Καλούμε σε εργατικό συλλαλητήριο 
την Πέμπτη 1η Νοέμβρη 6μμ ΚΑΜΑΡΑ


Όλοι την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου
Τσιμισκή με Αριστοτέλους
10:00πμ Απεργιακή Συγκέντρωση
12:30μμ Διαδήλωση
Συνάδελφοι/ισσες:
Εκ μέρους του «Συντονισμού δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα "απελευθερωμένα ωράρια"» θεωρούμε σκόπιμο να γίνει ένας απολογισμός της δράση μας και του αγώνα ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία με στόχο την περαιτέρω κλιμάκωση και αποτελεσματικότητά του.
…το μέτρο…
Το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων την Κυριακή/Αργία ήταν ένα από τα πρώτα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα. Το 2012 ψηφίστηκαν οι 7 εργάσιμες Κυριακές ενώ το 2017 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε τις 32! Δηλαδή άνοιξε ο δρόμος για την καθιέρωση της 7ήμερης εργασίας (απαγορεύεται με νόμο), χωρίς ρεπό (για εργασία λιγότερες από 5 ώρες) στον μαζικότερο κλάδο εργαζομένων, προσεγγίζοντας τις εργασιακές γαλέρες, τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα στον κλάδο του επισιτισμού-τουρισμού. Έτσι, οι εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου, και όχι μόνο, δεχτήκαμε μια μεγάλη επίθεση στο ωράριο και τον εργάσιμο χρόνο, αφού προηγουμένως είχαμε καταδικαστεί στην αθλιότητα των 586,08 μεικτά λόγω ουσιαστικής κατάργησης των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας.
…Ο Συντονισμός…
Από το 2014 εργαζόμενοι από τον κλάδο του εμπορίου αλλά και από άλλους κλάδους, ανένταχτοι ή μέλη εργατικών παρατάξεων και ομάδων, συγκροτήσαμε τον «Συντονισμό δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα "απελευθερωμένα ωράρια"». Αποφασίζουμε και οργανώνουμε τον αγώνα μέσα από Συνελεύσεις. Με τις αφισοκολλήσεις, τα μοιράσματα κειμένων και τις μικροφωνικές, ενημερώνουμε τους συναδέλφους σε κάθε κατάστημα και καλούμε όποιον/α εργαζόμενο/η θέλει να συμμετέχει μαζί μας. Χρησιμοποιούμε αποφασιστικές μορφές πάλης όπως αποκλεισμούς καταστημάτων, περιφρούρηση των απεργιών, διαδηλώσεις, σύγκρουση με τους εργοδότες/διευθυντές, την αστυνομία και τους τραμπούκους «καταναλωτές», για να υπερασπίσουμε το δικαίωμά μας στον ελεύθερο χρόνο, το ωράριο, την αξιοπρεπή προσωπική και κοινωνική ζωή, τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.
…τα χειρότερα έρχονται…
Όσο κι αν προωθείται από την κυβέρνηση πως η έξοδος από τα μνημόνια θα επαναφέρει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, θα αυξηθεί ο Βασικός Μισθός ενώ ταυτόχρονα θα μειωθεί το αφορολόγητο(κόβονται 1-2 μισθοί τον χρόνο), αυτό που στην ουσία ισχύει είναι πως στέκεται στο πλευρό των εργοδοτών, περιορίζοντας το δικαίωμα στην απεργία, επιτρέποντας τις Λευκές Νύχτες, το άνοιγμα στις 2 Γενάρη κ.λπ. Τους εργοδότες που τσαλαπατάν την αξιοπρέπειά μας μετατρέποντάς μας σε σύγχρονους δουλοπάροικους, μερικής απασχόλησης και σπαστού ωραρίου. Αυτούς που μπροστά στα κέρδη τους δεν λογαριάζουν τίποτα, εντατικοποιώντας όλο και περισσότερο την εργασία μας (Black Friday, από ταμείο μέχρι αποθήκη σε μία βάρδια, κ.λπ.). Η εργοδοσία και η κυβέρνηση, με τα ψέματα περί μείωσης της ανεργίας, θέλουν την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας πανελλαδικά, για όλες τις Κυριακές του χρόνου. Θέλουν την καθιέρωση της 7ήμερης εργασίας σε όλους τους κλάδους εργαζομένων.
…τα εμπόδια εκ των έσω…
Οι φιλο-κυβερνητικοί/εργοδοτικοί (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) που ελέγχουν την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος, προκήρυξαν την τελευταία στιγμή απεργία για τις 32 Κυριακές (ώστε να βγουν από την υποχρέωση), αδιαφορώντας πλήρως για την οργάνωσή τους και την συμμετοχή των εργαζομένων. Ποντάρουν στην αποτυχία των απεργιών για να μπορέσουν να πουν, όπως οι καρεκλοκένταυροι της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ), ότι πρέπει να συμφιλιωθούμε με τους εργοδότες και τα μνημόνια, ότι οι απεργίες αποτύγχανε και ξεπεραστήκαν.
Επίσης δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από την Ένωση Εμποροϋπαλλήλων όπου στα χέρια του ΠΑΜΕ έχει καταντήσει ένα ανίσχυρο Σωματείο αντί για ένα εργαλείο πάλης και αγώνα προς το συμφέρον των εμποροϋπαλλήλων. Εδώ και 6 χρόνια δεν έχει κηρύξει καμία κλαδική απεργία. Εμφανίζεται κάνοντας κομματικές παρελάσεις του ΚΚΕ και όχι αποκλεισμούς, μαζί με τα μικρά αφεντικά του εμπορίου (ΠΑΣΕΒΕ) που μας ξεζουμίζουν, εφαρμόζοντας πρώτο την «κοινωνική συμμαχία» των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ. Στρέφεται ευθέως ενάντια στον αγώνα, στις απεργίες, στον Συντονισμό, σε κάθε αντίσταση συναδέλφων στα καταστήματα. Με αυτή την στάση τους δίνουν το πράσινο φως στην κυβέρνηση και στις εργοδοσίες να χτυπήσουν τους Κυριακάτικους αποκλεισμούς καταστημάτων, τον αγώνα, με ΜΑΤ και μηνύσεις!
…Να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας…
Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά εφαρμογής του μέτρου των 32 Κυριακών, μέχρι τώρα νικάμε, το μέτρο δεν περνάει, τα καταστήματα που ανοίγουν είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Η Κυριακή της ΔΕΘ είναι μία κρίσιμη μάχη. Η κυβέρνηση μαζί με τους εργοδότες, τα ΜΑΤ και όσους έρθουν για την ΔΕΘ, θα προσπαθήσουν να επιβάλλουν το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, συνεχόμενα μέχρι το τέλος Οκτώβρη. Αυτή την μάχη πρέπει να την δώσουμε ενωμένοι, εργαζόμενοι εμποροϋπάλληλοι και όχι μόνο. Εμείς είμαστε αυτοί που επιβάλλαμε την προκήρυξη των απεργιών, που μπορούμε να τις οργανώσουμε και να τις υπερασπίσουμε, για να ακυρώσουμε την Κυριακάτικη εργασία. Δεν θα αφήσουμε κανένα συνάδελφο μόνο του απέναντι στην εργοδοσία, θα στηρίξουμε κάθε προσπάθεια ενάντια στην καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων μας, όπως έγινε όλων τον προηγούμενο καιρό, με την απεργία στα Notos, τις καταγγελίες για εργασία στις 2 Γενάρη, την άρνηση να εργαστούμε Κυριακή σε Inditex, HnM, Public, M&S, την διεκδίκηση δεδουλευμένων στα Vicko, την άρνηση αλλαγής της ατομικής σύμβασης εργασίας στα HnM.

Συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία
και στα “απελευθερωμένα ωράρια”

επικοινωνία: sintonismoskiriakis@espiv.net

Αποτέλεσμα εικόνας για διαμαρτυρια γαλατεςΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ “ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ”
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ 


Στη φετινή ΔΕΘ θα τάξει πάλι ψίχουλα, για να τα πάρει όλα για λογαριασμό των εργοδοτών. Παράλληλα με τιμώμενη χώρα τις ΗΠΑ και καλεσμένους τον «δραστήριο πρέσβη» και τον αντιπρόεδρο του Τραμπ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δένει το λαό στην ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου για να σιγουρέψει τα συμφέροντα του κεφαλαίου. 

Στη ΔΕΘ θα “σερβιριστεί” η νέα περίοδος αντιλαϊκών μέτρων με το παραμύθι της “εξόδου από τα μνημόνια” να συσκοτίζει για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα τα νέα πακέτα περικοπών, ξεπουλήματος και φορολογικών βαρών με επέκταση έως το 2060. Όπως με το απατηλό “πρόγραμμα Θεσσαλονίκης”, οι υποσχέσεις γίνονται όχι για να υλοποιηθούν, αλλά για να πέσει ο πήχης των διεκδικήσουν, για να δεχτούμε παθητικά ότι για να βγούμε από τα μνημόνια, πρέπει να εφαρμοστούν και τα τρία μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.

Οι μισθοί θα παραμείνουν καθηλωμένοι στα σημερινά επίπεδα φτώχειας, ενώ η ημιαπασχόληση και η απασχολησιμότητα θα συνεχίσουν να βασιλεύουν στους χώρους δουλειάς. Οι υποσχέσεις περί «αναδιανομής εισοδήματος» δεν περιλαμβάνουν φυσικά ούτε το εγχώριο ούτε το ξένο κεφάλαιο. Εκεί θα παρασχεθούν αφειδώς φοροαπαλλαγές, προκειμένου να υπάρξουν νέες επενδύσεις. Η «αναδιανομή» θα γίνει ανάμεσα στο συνταξιούχο των 1.100 ευρώ με το συνταξιούχο των 700 ευρώ και τις αντίστοιχες κατηγορίες μισθωτών που θα κληθούν να μοιράσουν τη φτώχεια τους. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι με τα μέτρα που προβλέπονται φορολογείται ο μισθωτός με 10.000 ετήσιο εισόδημα!

Παράλληλα θα πλασαριστεί μια νέα συμφωνία για το χρέος ως «ανάσα για την οικονομία». Αυτό που δεν λέγεται είναι ποιοι θα είναι αυτοί που θα πάρουν την ανάσα αυτή. Οι τράπεζες και οι διεθνείς κερδοσκόποι θα έχουν για τα επόμενα χρόνια εγγυημένα τα κέρδη τους, ενώ για τους εργαζόμενους και το λαό θα μείνουν τα υποχρεωτικά πλεονάσματα του 3,5% και 2,2% που εγγυώνται τη λιτότητα και τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες μέχρι το 2060. Η αλλαγή της μορφής εποπτείας είναι ένα καθαρά επικοινωνιακό τέχνασμα, καθώς οι εκπρόσωποι της τρόικας θα ελέγχουν ανά τρίμηνο, πιο εντατικά δηλαδή από ότι με τα μνημόνια, την εφαρμογή των προ-ψηφισμένων μέτρων. Άλλωστε, αυτό το πλαίσιο επιβάλλεται για να κερδίσουν την «εμπιστοσύνη των αγορών» από τις κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ, από τους ακροδεξιούς στην Αυστρία που θεσμοθετούν το 12ωρο ημερήσιας εργασίας μέχρι την ελληνική, που θεωρεί κοινωνική πολιτική την Κυριακάτικη εργασία, τον υποκατώτατο μισθό και το ξεπούλημα όλου του δημοσίου πλούτου. Σέ όλη την ΕΕ αλλά και στον “ανεπτυγμένο κόσμο”, ο κόσμος του κεφαλαίου επιβάλλει το δόγμα ότι μόνο ο ατομικός ανταγωνισμός και η διαρκής “απόδειξη ανωτερότητας” έναντι του διπλανού είναι τα πιο αποτελεσματικά διαβατήρια επιβίωσης, τροφοδοτώντας το φασισμό και την παγκόσμια αντιδραστική στροφή. Μόνη δύναμη που πάει κόντρα σε αυτή την κατρακύλα, υπερασπίζεται δικαιώματα και δίνει κατακτήσεις είναι ο συλλογικός και ενωτικός αγώνας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Παράλληλα στην Ελλάδα ενισχύεται ο εθνικισμός και με την προβολή κάθε λογής απειλών (μετανάστες, πρόσφυγες, γειτονικοί λαοί). Πάει χέρι-χέρι με τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τους ανταγωνισμούς που χρησιμοποιούνται και για να υποτάξουν τις λαϊκές αντιδράσεις ενάντια στην κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλεται. Με αφορμή και την απόδοση του τίτλου της “τιμώμενης χώρας” για τη φετινή ΔΕΘ στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει την εικόνα της Θεσσαλονίκης ως ορμητήριο της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ, αλλά και του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου προς τα Βαλκάνια. Η Θεσσαλονίκη όμως είναι η πρωτεύουσα της ανεργίας, ενώ όλες οι υποδομές της έχουν ξεπουληθεί. Παράλληλα, η ιστορία της ως πολυπολιτισμική και προσφυγική πόλη, με την κληρονομιά της Φεντερασιόν που οργάνωσε τους εργάτες όλων εθνοτήτων και ξεκίνησε τη μεγάλη παράδοση των εργατικών αγώνων αυτής της πόλης, επιβάλει στο εργατικό και λαϊκό κίνημα να βάλει φραγμό και στην άνοδο του φασισμού. Να αναδειχτεί σε δύναμη αλληλεγγύης για τη νέα προσφυγιά της εποχή μας που γεννά ο πόλεμος και η ιμπεριαλιστική επέμβαση. Η αντιφασιστική και αντιπολεμική πάλη είναι υπόθεση ενός συνολικού αγώνα απέναντι στο σύνολο της αντιδραστικής στροφής για να ζήσει η κοινωνική πλειοψηφία ξανά με δικαιώματα.

Η διαδήλωση στα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ θα είναι εργατική, αντιιμπεριαλιστική, κόντρα σε πόλεμο, φασισμό και ρατσισμό. Δεν χωρούν εργοδοτικά σωματεία και ΓΣΕΕ που με την “κοινωνική συμμαχία” αποδέχτηκαν τον πυρήνα των θέσεων του κεφαλαίου, την “ανάπτυξη” μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού, του θεμέλιου λίθου δηλαδή της αντίδρασης και της ήττας του εργατικού κινήματος. Την ίδια ώρα μάλιστα υιοθετούν καιροσκοπικά την εθνικιστική ρητορική για το μακεδονικό παίζοντας με τη φωτιά του εθνικισμού. Οι ταξικές συγκεντρώσεις είναι αυτές που προσπαθούν να ενώσουν ξανά την εργατική τάξη κόντρα στην πολυδιάσπαση σε μόνιμους, συμβασιούχους, ανέργους, επισφαλείς, Έλληνες, ξένους, ελαστικούς...

Καλούμε σε συγκέντρωση στην Καμάρα στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 8/9 στις 6μμ, ενάντια στην κυβερνητική φιέστα “εξόδου από τα μνημόνια”. Απευθύνουμε ενωτική πρόταση μαχητικής συναδέλφωσης των εργαζομένων για κοινό αγώνα που θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς τους. Μαζί με τους λαούς και τους εργαζόμενους των γειτονικών χωρών ενάντια στον πόλεμο, Τους εθνικισμούς και τον φασισμό.


ΣΩΜΑΤΕΊΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 



Ανακοίνωση του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης 

Σε μια «Πανεθνική Μέρα Δράσης» μας καλεί η ΓΣΕΕ στις 30 Μάη, στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής συμμαχίας» που μορφοποιήθηκε πρόσφατα με διάφορους φορείς και «κοινωνικούς εταίρους».

Με ποιους όμως κάνει «συμμαχία» η ΓΣΕΕ; Με τους εργοδότες -ιδιαίτερα του κλάδου του εμπορίου- της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ, τα επιμελητήρια τύπου ΤΕΕ και Οικονομικό Επιμελητήριο, με τους μεγαλοδικηγόρους και μεγαλογιατρούς, με τους ιδιοκτήτες φαρμακείων και μια σειρά άλλους φορείς. Αυτή η «κοινωνική συμμαχία» ολοκληρώνει τη λογική του υποταγμένου συνδικαλισμού, που χρόνια τώρα μιλούσε για ανάγκη «κοινωνικού εταιρισμού» αντί για αγώνα, ακολουθούσε τη γραμμή του συνομιλητή και στυλοβάτη των εργοδοτών για την εθνική οικονομία και τα κέρδη τους, παρακαλώντας στο πλαίσιο αυτό και για λίγα ψίχουλα για τους εργαζόμενους. Είναι η συμμαχία του συναφιού των «μένουμε Ευρώπη», προσκυνάμε τους θεσμούς, υποτασσόμαστε στη «θεά αγορά» και τους βάρβαρους νόμους του χρήματος.

Τί λέει και τί ζητάει αυτή η «κοινωνική συμμαχία»; “θέτουμε την πατρίδα μας στην πρώτη γραμμή με σκοπό την «παλινόρθωση» της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Αντιτασσόμαστε έμπρακτα στην πόλωση”, αρχίζει το πλαίσιο που υπογράφουν οι εταίροι, εργοδοτικοί και οικονομικοί φορείς του κεφαλαίου με τους ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Στόχος τους, όπως αναφέρει το πλαίσιο της «κοινωνικής συμμαχίας» είναι η υγιής… επιχειρηματικότητα(!), ο παραγωγικός σχεδιασμός και η ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας, η ανταγωνιστικότητα, η κατάρτιση – εκπαίδευση για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων. Μετάφραση στην πραγματική γλώσσα της ζωής: Να διασφαλιστούν και να αναπτυχθούν τα κέρδη των ομίλων και εταιρειών, να γυρίσουμε στην ανάπτυξη (των επιχειρήσεων), και άμα φάνε ξανά με χρυσά κουτάλια οι εργοδότες, ίσως να δώσουμε… μερικά ψίχουλα στις «κοινωνικές ομάδες» που πλήττονται ακραία. Μας λένε δηλαδή: Βάλτε πλάτη να αναπτυχθούν τα κέρδη και οι επιχειρήσεις, να πλουτίσουν οι εργοδότες σας και κάτι θα σας πετάξουν κι εσάς από το τραπέζι του φαγοποτιού… Αυτό ακριβώς είναι το «πρόγραμμα» των επιχειρηματιών-εργοδοτών της χώρας, αλλά και της κυβέρνησης. Και όλα αυτά «χωρίς πόλωση», που μεταφράζεται στην πραγματική ζωή: Να σκύψουμε το κεφάλι στις αδηφάγες απαιτήσεις των συμφερόντων των αφεντικών στους εργασιακούς χώρους, να κλείσουμε το στόμα και τα μάτια στην οποιαδήποτε μορφή αδικίας, χωρίς διεκδικήσεις, απεργίες, αγώνες.

Η λογική αυτή ήταν, είναι και θα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Είναι αυτή που έχει φέρει στη σημερινή κατάσταση και θέση τους εργαζομένους, τους άνεργους, τους νεολαίους, τους συνταξιούχους.  Για όλους όσους αγωνιζόμαστε, για όλους όσους βιώνουμε την κατάσταση της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της διάλυσης, πρέπει να τους καταστήσουμε σαφές πρώτα και κύρια αυτό: Για να ζήσουμε καλύτερα, για να αμειβόμαστε με αξιοπρέπεια, για να έχουμε σταθερές εργασιακές σχέσεις και συμβάσεις, πρέπει να πληρώσουν οι εργοδότες. Να μειωθούν τα κέρδη τους. Περισσότερα κέρδη και «ανάπτυξη» της οικονομίας τους -κράτους και εργοδοτών-, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση καλυτέρευση της θέσης μας. Μόνο οι αγώνες, οι πραγματικές διεκδικήσεις, η συλλογική πάλη με κριτήριο τα εργατικά συμφέροντα μπορούν να καλυτερέψουν τη θέση μας, να ανατρέψουν τη βαρβαρότητα. Αφεντικά και «δούλοι» ποτέ δεν πάλεψαν μαζί, δεν κέρδισαν μαζί, δεν είχαν κοινά συμφέροντα.

Η «κοινωνική συμμαχία» λοιπόν θέλει να βάλει τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, τα αιτήματα του κόσμου της δουλειάς κάτω από ξένες σημαίες, κάτω από τις σημαίες των συμφερόντων των εργοδοτών. Ειδικά στον κλάδο μας το ξέρουμε πλέον πολύ καλά: Αυτοί που θέλουν να ανοίγουν τις Κυριακές τα καταστήματα, να καταργήσουν ακόμα και την αργία της Κυριακής, δεν μπορούν να είναι «σύμμαχοί» μας. Ανάπτυξη, «διαρθρωτικές αλλαγές», παραγωγική ανασυγκρότηση και επιχειρηματικότητα σημαίνουν απελευθέρωση της αγοράς, των ωραρίων, εξαήμερα, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, απολύσεις, υποκατώτατους μισθούς, εντατικοποίηση, αυθαιρεσία. Ξένα και ντόπια αφεντικά, μικρομεσαία και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι πάντα συνασπισμένα και ενωμένα ενάντια στους εργαζόμενους, είναι μια γροθιά απέναντί μας όταν διεκδικούμε. Και όταν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την πίτα της αγοράς και τη μοιρασιά των κερδών, ψάχνουν στήριξη και «συμμαχίες».

Τα αφεντικά απαιτούν να καταργηθούν οι συμβάσεις, οι αργίες, ότι απέμεινε από τις εργασιακές σχέσεις, απαιτούν να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας, και η ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ έχουν το θράσος να καλούν να σταματήσει η «κοινωνική πόλωση». Καταργούν στα κατάπτυστα κείμενα της «κοινωνικής – εργοδοτικής συμμαχίας» ακόμα και τις κοινωνικές τάξεις και μιλούν στο όνομα της «κοινωνίας των πολιτών», μια παλιά συνταγή και ένα ξεθωριασμένο ιδεολόγημα του φιλελευθερισμού… Είναι απέναντί μας. ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και υποταγμένος συνδικαλισμός είναι και επίσημα παραμάγαζα των αφεντικών. Είναι ώρα να οξυνθεί η ταξική – κοινωνική πόλωση! Να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά να βάζουμε τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Να συνεχίσουμε να είμαστε απέναντι σε κάθε «κοινωνική – εργοδοτική συμμαχία» και να αγωνιστούμε για να σπάσει, να αποτύχει, να ηττηθεί κάθε τέτοια μορφή. Δεν κάνουμε «μέρες Πανεθνικής δράσης», αλλά άμεσο και μακροπρόθεσμο αγώνα, με πλαίσιο, αιτήματα και μορφές που έχουν κόστος στους εργοδότες. Με ταξικό εκβιασμό και όχι παρακάλια.

Καταγγέλλουμε την «Μέρα Πανεθνικής Δράσης» και την εργοδοτική «κοινωνική συμμαχία». Το Σωματείο μας, μαζί με όλα τα αγωνιζόμενα τμήματα της τάξης μας, παλεύει και διεκδικεί με κριτήριο μόνο τα εργατικά συμφέροντα, τις δικές μας ανάγκες: Ριζικές αυξήσεις στις αποδοχές τώρα, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Κανένας εργαζόμενος απλήρωτος (από τα μικρά και μεσαία αφεντικά, κυρίως ντόπια…). Καμία Κυριακή στη δουλειά – Κανένα μαγαζί ανοιχτό Κυριακή. Συλλογικές συμβάσεις τώρα, με δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στον ΟΜΕΔ και υποχρεωτικής ισχύος για όλους τους εργαζόμενους. Κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού. Μείωση του εργάσιμου χρόνου. Όχι στην ανεργία. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και όλου του αντιδραστικού πλαισίου που ψηφίστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Και πολλές ακόμα διεκδικήσεις που δεν χωράνε στην «εθνική οικονομία τους», ούτε στην κυβερνητική πολιτική, αλλά είναι απολύτως αναγκαίες για να ζήσουμε ως άνθρωποι και όχι σαν δούλοι του 21ου αιώνα στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα.

Καλούμε σε: 

– Συλλαλητήριο την Τρίτη 29/5 στις 7μμ στην Καμάρα
– Εργατική διαμαρτυρία την Τετάρτη 30/5 στις 10πμ στην Καμάρα ενάντια στην “κοινωνική συμμαχία” ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοτών 
– Για να συνεχίσουμε την προσπαθεια μας να μπαίνουν τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!
– Για να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τη δική μας εργατική συμμαχία, τις δικές μας μέρες ταξικού αγώνα


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Παλαιότερες αναρτήσεις