ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ!
0 σχόλια Αναρτήθηκε Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2023
Μας ξεζουμίζουν...
Αυτό διαφημίζουν για να έρθουν… οι περιβόητοι επενδυτές. Η έμμεση επέκταση του 8ωρου σε 13ωρο με την παράλληλη απασχόληση σε πάνω από έναν εργοδότη είναι ένας εμπαιγμός στις καθημερινές μας ανάγκες. Ένας εργαζόμενος που θα εκμεταλλευτεί αυτό το «δικαίωμα» που όλο χαρά ανακοίνωσε ο υπουργός Εργασίας Άδωνις Γεωργιάδης θα αμείβεται με το αστρονομικό ποσό των 1.083 ευρώ. Στις 13 ώρες εργασίας προστίθεται και ο χρόνος του διαλείμματος, αφού βάση του ν. Χατζηδάκη δεν υπολογίζεται ως εργάσιμος, οπότε καταλήγει ο εργαζόμενος να είναι όλη την ημέρα «στο πόδι». Εργοδότες που διαθέτουν δύο ή παραπάνω εταιρείες ήδη τρίβουν τα χέρια τους στην ιδέα απασχόλησης του ίδιου εργαζόμενου σε διαφορετικές επιχειρήσεις του Ομίλου, ώστε να γλιτώσουν την καταβολή υπερωριών. Ολοήμερη εργασία για απολαβές που με το ζόρι καλύπτουν τις βασικές μας ανάγκες, αυτός είναι ο εργασιακός μεσαίωνας που θα ενταθεί με το νομοσχέδιο-έκτρωμα. Μετά το 8ωρο, επόμενος στόχος τους το 5ήμερο. Με αρχή τις επιχειρήσεις συνεχούς παραγωγής ή επιχειρήσεις με δυνατότητα λειτουργίας 6 και 7 ημέρες με σύστημα βαρδιών, επιχειρείται η θέσπιση της δυνατότητα του εργοδότη να απασχολεί τους εργαζόμενους και 6η ημέρα, με προσαύξηση 40%. Αντί για προσλήψεις (μην και πέσει η ανεργία κάτω από το 10% και χρειαστεί να επανέλθουν οι 3ετίες), εξόντωση των εργαζομένων και κέρδος για τους βιομηχάνους, Παράλληλα, απαλλάσσει τις επιχειρήσεις (όχι μόνο αυτές για τις οποίες προβλέπει την 6ήμερη εργασία, αλλά όλες όσες χρησιμοποιήσουν την ψηφιακή κάρτα εργασίας) από την έγκαιρη δήλωση αλλαγών ή τροποποιήσεων στα ωράρια εργασίας, ενώ για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας δεν θα είναι απαραίτητη η αίτηση του εργαζόμενου, αλλά θα αρκεί η εντολή του εργοδότη. Οι συμβάσεις μας γίνονται λευκή επιταγή στα χέρια κάθε αφεντικού και όλοι κατανοούμε ότι το δηλωμένο ωράριο θα γίνει σιγά-σιγά από υποχρεωτικό ενδεικτικό.
Μας ξεδοντιάζουν...
Επιπρόσθετα, το νομοσχέδιο κανονικοποιεί – και πάλι σε συνέχεια των διατάξεων του νόμου Χατζηδάκη, αλλά και του νόμου Αχτσιόγλου που είχε ήδη δυσκολέψει τον τρόπο κήρυξης των απεργιών – την απαγόρευση της απεργίας, την πιο σημαντική μορφή πάλης της εργατικής τάξης. Η απεργιακή περιφρούρηση, η οποία αποτελεί για την εργατική τάξη μονόδρομο για να πετύχει μία απεργία και να κάμψει τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς των εργοδοτών θα τιμωρείται με ποινές φυλάκισης, αλλά και ονομαστικά εξοντωτικά πρόστιμα των 5000 ευρώ, ενώ το εύρος ποινών θα μεγαλώνει σε περιπτώσεις που οι εργαζόμενοι επιμένουν στην απεργία και στην περιφρούρησή της.
Να τους ξεκάνουμε πριν μας ξεκάνουν!
Ο συνδυασμός των παραπάνω μέτρων είναι εφιαλτικός και αφήνει τον εργαζόμενο κυριολεκτικά στην τύχη του: πάντα διαθέσιμος, με μισθό που δεν καλύπτει ούτε τον μισό μήνα, με ελάχιστα θεμελιωμένα δικαιώματα, χωρίς να μπορεί να υπολογίσει ούτε τον ελεύθερό του χρόνο. Αν συνυπολογίσουμε πως το εν λόγω νομοσχέδιο κατατίθεται μέσα σε μία μακρά περίοδο παγωμένων μισθών που δεν ανταποκρίνονται στην κάλυψη βασικών λαϊκών αναγκών, μέσα σε μία περίοδο κατακόρυφης αύξησης του κόστους ζωής (ενοίκια, τρόφιμα, ενέργεια), λεηλασίας της λαϊκής περιουσίας συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας, εργοδοτικής ασυδοσίας και πλήρους ελευθερίας των απολύσεων, αυταρχισμού και καταστολής απεργιών και διαδηλώσεων, υποβάθμισης και ξεπουλήματος δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών, διάλυσης, τεμαχισμού και ιδιωτικοποίησης τομέων της Υγείας και της Παιδείας, αυξημένων ορίων συνταξιοδότησης και πλήρους ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και ωραρίων με μόνο μέτρο την κερδοφορία των αφεντικών, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες για ατομικές λύσεις.
Πόσους ακόμα λόγους χρειαζόμαστε για να πούμε ένα συλλογικό, ένα ταξικό «Φτάνει! Ως εδώ!» και να κάνουμε το αυτονόητο: Να παλέψουμε ενάντια σε αυτή την πραγματικότητα, να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε! Το τελευταίο διάστημα δεν πέρασαν όλα όσα ήθελαν, ούτε υπήρξε «σιγή» και αποδοχή της πολιτικής τους. «Μαλαματίνα», COSCO, Υγεία, ΛΑΡΚΟ, e-food, Πετρέλαια Καβάλας, ναυτεργάτες, σχολεία και πανεπιστήμια. Σε πολλές περιπτώσεις δόθηκαν μάχες που καθυστέρησαν ή και ανάτρεψαν νόμους, μάχες που ζορίζουν την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις, που ανάβουν τις σπίθες για τη σύγκρουση που απαιτείται.
Εμείς, οι εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του Βιβλίου – Χάρτου δεν εξαιρούμαστε από αυτή την κατάσταση. Πλήθος καταγγελιών που λαμβάνουμε από συναδέλφους και συναδέλφισσες, η εικόνα που έρχεται από μια σειρά χώρους εργασίας, η ίδια η καθημερινή εμπειρία μάς δείχνει πως η κατάσταση και στον δικό μας κλάδο είναι η ίδια με όσα βιώνει η πλειονότητα των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες έχουμε κάθε λόγο, αλλά έχουμε και τα «όπλα» για να πούμε «όχι» σε αυτή την κατάσταση. Με τις συνελεύσεις, τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες και τη συνολική μαχητκή ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού και εργατικού κινήματος, την ταξική αλληλεγγύη και την ενότητά μας.
Με την οργάνωση μας, γιατί μόνο οργανωμένοι μπορούμε να παλέψουμε για τα δικά μας συμφέροντα.
Κόντρα στην ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό, την υποχωρητικότητα, την αστική πολιτική που ασκεί η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που σιωπά ένοχα αρνούμενη να καταθέσει απεργιακό σχεδιασμό ανατροπής του νομοσχεδίου, να διεκδικήσει αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα ασφάλειας της υγείας και των ζωών μας, δουλειά με δικαιώματα, ήρθε η ώρα των ταξικών σωματείων και των ίδιων των εργαζομένων να βγουν μπροστά, να συντονίσουν και να οξύνουν την πάλη τους:
Μαγαζί το μαγαζί και αποθήκη την αποθήκη, κανένας συνάδελφος να μην μείνει μόνος.
Μαγαζί το μαγαζί και αποθήκη την αποθήκη να δυναμώσουμε το σωματείο μας.
ΓΙΑΤΙ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!
• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, πάνω από τον πληθωρισμό, πάνω από την ακρίβεια. Κάτω η άθλια λογική των επιδομάτων-ψίχουλων, των voucher και των διαφόρων pass-«κοροϊδία».
• Συλλογικές Συμβάσεις παντού. Δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπείς αποδοχές για να ζούμε από τη δουλειά μας.
• Μείωση του χρόνου εργασίας, δουλειά για όλους. Όχι στην εντατικοποίηση.
• Μείωση των τιμολογίων ρεύματος – φυσικού αερίου – θέρμανσης
• Φτηνές συγκοινωνίες για όλους.
• Μείωση των ενοικίων. Κανένας πλειστηριασμός λαϊκής κατοικίας στις τράπεζες.
• Να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο Γεωργιάδη. Όχι στην ελαστική εργασία. Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα και την απεργία. Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.
• Ελευθερία και δικαιώματα στους χώρους δουλειάς, σπουδών, κατοικίας. Έξω η αστυνομία από τις απεργίες και διαδηλώσεις μας, από τα πανεπιστήμια και τις γειτονιές μας.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΑΞΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 10.30 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Νομού Θεσσαλονίκης
Τετάρτη 2/11 στις 18.30 στο ΕΚΘ: Γενική Συνέλευση του Σωματείου ενόψει της απεργίας στις 9 του Νοέμβρη
0 σχόλια Αναρτήθηκε Κυριακή, Οκτωβρίου 23, 2022Ετοιμάζουν έναν χειμώνα κρύου και φτώχειας... Να τους απαντήσουμε με έναν καυτό χειμώνα αγώνων!
 |
| Από εξόρμηση ενημέρωσης συναδέλφων και συναδελφισσών για την Γενική Συνέλευση του Σωματείου |
Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες στη Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας την Τετάρτη 2 Νοέμβρη στις 18.30 στο ΕΚΘ (Αριστοτέλους 28).
Να συζητήσουμε, να οργανωθούμε, να συντονίσουμε τις δράσεις μας με τα άλλα πρωτοβάθμια σωματεία.
Να οργανώσουμε την πανεργατική απεργία στις 9 Νοέμβρη.
«Έρχεται ένας δύσκολος χειμώνας». Αυτό ακούγεται από παντού, από τα πιο επίσημα χείλη των κυβερνήσεων μέχρι τους οικονομικούς αναλυτές και τα κανάλια. Αυτοί που, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, αύξησαν τα κέρδη τους και μέσα στην κρίση και μέσα στην πανδημία (δηλαδή οι επιχειρήσεις και τα αφεντικά), και αυτοί που φροντίζουν ώστε αυτό να γίνεται με κάθε τρόπο (δηλαδή οι κυβερνήσεις τους), είτε με τους νόμους τους είτε με βία και καταστολή, μάς «προειδοποιούν» ότι θα ζήσουμε ακόμα χειρότερα...
Με την ακρίβεια σε όλα τα βασικά είδη ανάγκης να χτυπάει «κόκκινο», με τον επίσημο πληθωρισμό πάνω από 12%, με την ενέργεια και τους λογαριασμούς ρεύματος – φυσικού αερίου – καυσίμων και τα ενοίκια να απογειώνονται... ο εργατικός μισθός εξανεμίζεται. Νέοι πλειστηριασμοί λαϊκών εργατικών σπιτιών έρχονται. Η φτώχεια και η λιτότητα, η εξαθλίωση και η μιζέρια είναι η «καθημερινότητα» που μας επιφυλάσσουν. Ταυτόχρονα, για να επιβάλουν αυτή την πολιτική, εξαπολύουν συνεχόμενες επιθέσεις στα δικαιώματα, με βία, αυταρχισμό και καταστολή. ΜΑΤ και ξύλο στους απεργούς εργάτες της «Μαλαματίνα», παράνομες από τα δικαστήρια σχεδόν όλες οι τελευταίες απεργίες, αστυνομία μέσα στα Πανεπιστήμια, κλείσιμο και απολύσεις στη ΛΑΡΚΟ, ενώ η εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία, εκτός από τους κινδύνους ανάφλεξης γενικότερων πολεμικών επεισοδίων στην περιοχή, κοστίζει ακριβά για όλους εμάς με τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και την αποστολή όπλων.
Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ζήσουν – τα αφεντικά πρέπει να πληρώσουν
Πόσους ακόμα λόγους χρειαζόμαστε για να πούμε ένα συλλογικό «Φτάνει! Ως εδώ!» και να κάνουμε το αυτονόητο: Να παλέψουμε ενάντια σε αυτή την πραγματικότητα, να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε!
Το τελευταίο διάστημα δεν πέρασαν όλα όσα ήθελαν, ούτε υπήρξε «σιγή» και αποδοχή της πολιτικής τους. «Μαλαματίνα», COSCO, υγεία, ΛΑΡΚΟ, e-food, Πετρέλαια Καβάλας, ναυτεργάτες, σχολεία και πανεπιστήμια. Σε πολλές περιπτώσεις δόθηκαν μάχες που καθυστέρησαν ή και ανάτρεψαν νόμους, μάχες που ζορίζουν την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις, που ανάβουν τις σπίθες για τη σύγκρουση που απαιτείται.
 |
| Από την παρουσία του σωματείου σε συγκέντρωση υποστήριξης των απεργών στη Μαλαματίνα |
Εμείς, οι εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του Βιβλίου – Χάρτου δεν εξαιρούμαστε από αυτή την κατάσταση. Πλήθος καταγγελιών που λαμβάνουμε από συναδέλφους, η εικόνα που έρχεται από μια σειρά χώρους εργασίας, η ίδια η καθημερινή εμπειρία μάς δείχνει πως η κατάσταση και στον δικό μας κλάδο είναι η ίδια με όσα βιώνει η πλειονότητα των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι λοιπόν έχουμε κάθε λόγο, αλλά έχουμε και τα «όπλα» για να πούμε «όχι» σε αυτή την κατάσταση. Με την οργάνωση στους χώρους δουλειάς και τη συλλογική στάση ενάντια σε κάθε μικρό ή μεγάλο αντεργατικό μέτρο που η κυβέρνηση και η εργοδοσία θέλει να επιβάλει. Με τις συνελεύσεις, τις κινητοποιήσεις, τις απεργίες και τη συνολική μάχη του συνδικαλιστικού και εργατικού κινήματος, την ταξική αλληλεγγύη και την ενότητά μας.
Δεν αρκεί απλώς να οργιζόμαστε, τώρα πρέπει να διεκδικήσουμε...
Να μην περιμένουμε κάποιους άλλους «να τα κάνουν καλύτερα»... Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Μόνο ο λαός σώζει τον λαό! Η κρίση και οι πολιτικές αυτές είναι παγκόσμιες, έχουν τη σφραγίδα της εργοδοσίας και των εκπροσώπων της σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Από το Βέλγιο και την Αγγλία, μέχρι τη Γερμανία και την Ασία, διαδηλώσεις και απεργίες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων λένε «όχι στην ακρίβεια, όχι στη φτώχεια» και απαιτούν αξιοπρεπή ζωή.
Τώρα πρέπει να διεκδικήσουμε:
• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, πάνω από τον πληθωρισμό, πάνω από την ακρίβεια. Κάτω η άθλια λογική των επιδομάτων-ψίχουλων, των voucher και των διαφόρων pass-«κοροϊδία».
• Συλλογικές Συμβάσεις παντού. Δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπείς αποδοχές για να ζούμε από τη δουλειά μας.
• Μείωση του χρόνου εργασίας, δουλειά για όλους. Όχι στην εντατικοποίηση.
• Μείωση των τιμολογίων ρεύματος – φυσικού αερίου – θέρμανσης
• Φτηνές συγκοινωνίες για όλους.
• Μείωση των ενοικίων. Κανένας πλειστηριασμός λαϊκής κατοικίας στις τράπεζες.
• Καμία ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών. Ρεύμα – Νερό – Υγεία – Εκπαίδευση – Συγκοινωνίες είναι κοινωνικά αγαθά, όχι για κέρδη και επενδύσεις.
• Να καταργηθεί το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Να περάσει ολοκληρωτικά η ΔΕΗ στα χέρια του Δημοσίου και να λειτουργήσει με εργατικό/κοινωνικό έλεγχο. ΡΕΥΜΑ ΦΤΗΝΟ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ.
• Κάτω ο νόμος Χατζηδάκη. Όχι στην ελαστική εργασία. Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα και την απεργία. Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.
• Ελευθερία και δικαιώματα στους χώρους δουλειάς, σπουδών, κατοικίας. Έξω η αστυνομία από τις απεργίες και διαδηλώσεις μας, από τα πανεπιστήμια και τις γειτονιές μας.
• Αλληλεγγύη στους αγώνες των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους
• Όχι στον πόλεμο. Κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα. Λεφτά για Εργασία – Υγεία – Παιδεία – Πρόνοια. Ειρήνη και κοινή πάλη των εργαζομένων και των λαών.
Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!
ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ!
ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΓΩΝΑΣ
Όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας την Τετάρτη 2 Νοέμβρη στις 18.30 στο ΕΚΘ (Αριστοτέλους 28)
Όλοι και όλες στην απεργία της 9ης Νοέμβρη!
Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης
 |
| Η αφίσα που κολλιέται σε βιβλιοπωλεία της πόλης |
ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Τρίτη, Ιουνίου 15, 2021
ΑΠΕΡΓΙΑ 16 ΙΟΥΝΗ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11.00πμ ΚΑΜΑΡΑ
Από τις πρώτες κιόλας μέρες της πανδημίας μέχρι και σήμερα η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Ο εργασιακός μεσαίωνας μονιμοποιείται και νομιμοποιείται με το τερατούργημα του υπουργού Εργασίας Χατζηδάκη. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο αυτό, κάθε επιχείρηση θα μπορεί πλέον να επιβάλει και νόμιμα το 10ωρο (έναν αιώνα μετά την κατάργησή του) μέσα από ατομική σύμβαση με τον εργαζόμενο, μετατρέποντας τη συζήτηση για συλλογικές συμβάσεις μια ακόμη πιο μακρινή προοπτική. Το όριο των υπερωριών αυξάνεται στις 150 ετησίως, με ταυτόχρονη κατάργηση του θεσμού της υπερεργασίας και του πενθήμερου.
Επιπλέον, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, η ηλεκτρονική ψηφοφορία εξ αποστάσεως για κήρυξη απεργίας εισάγεται στη λειτουργία και στις συνελεύσεις των σωματείων, υπονομεύοντας το πιο ισχυρό μας όπλο, την απεργία. Η λογική αυτή της διάσπασης και των ψηφιοποιημένων σχέσεων έχει στόχο να αποτρέψει τους εργαζομένους από το να διεκδικήσουν και να διασφαλίσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα. Επίσης, το νομοσχέδιο ποινικοποιεί την περιφρούρηση της απεργίας με συγκέντρωση στο χώρο εργασίας, βαπτίζοντάς τη «βιαιοπραγία». Τη μετατρέπει σε ποινικά κολάσιμη πράξη, για την οποία μάλιστα ενδέχεται να πρέπει να καταβληθεί και πρόστιμο στο αφεντικό, ενώ η απεργία θα χαρακτηρίζεται αυτομάτως παράνομη. Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο στο οποίο διακυβεύεται όχι απλώς η υποτίμηση της εργασίας μας, αλλά η ίδια μας η επιβίωση.
Όμως θα μας βρουν απέναντί τους! Η οικονομική και ψυχολογική πίεση που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, δεν είναι λόγος για να δεχτούμε τα ελάχιστα που θέλουν να μας πλασάρουν, αλλά η αιτία για να αγωνιστούμε για όσα μας ανήκουν. Δεν μας «ταιριάζουν» οι ατομικές συμβάσεις, γιατί σε αυτή την κοινωνία δεν είμαστε μεμονωμένα άτομα αλλά η τάξη που παράγει τον πλούτο αυτής της κοινωνίας, η εργατική τάξη. Δεν είμαστε μόνοι/ες μας, αλλά βρισκόμαστε με τους συναδέλφους και συνειδητοποιούμε τη δύναμή μας.
Γι’ αυτόν τον λόγο, οργανωνόμαστε στα σωματεία μας, όπου παίρνουμε ισότιμα και από κοινού τις αποφάσεις μας. Δεν θέλουμε μια ζωή που σπαταλιέται μέσα σε ατελείωτη κούραση και καταναγκασμό, αλλά παλεύουμε για μια ζωή με αξιοπρέπεια και όνειρα, μια ζωή απαλλαγμένη από τον φόβο αν θα «τη βγάλουμε» και αυτόν τον μήνα ή πώς θα «την παλέψουμε» και σήμερα στη δουλειά.
Ξεκάθαρα εχθρός μας είναι πλέον η ΓΣΕΕ και οι παρατάξεις της ήττας και της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία και την κυβέρνηση. Ενώ ο εργασιακός μεσαίωνας γίνεται «κανονικότητα» η εργοδοτική ΓΣΕΕ δεν βάζει καν απεργία για την μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου ενώ η προηγούμενη απεργία στις 10/6 είχε σημαντική συμμετοχή και μεγάλες διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της χώρας. Η απόφαση αυτή είναι ιστορική καθώς αντί για μετωπική αντιπαράθεση συνολικά με το νόμο που καταργεί το 8ωρο και βάζει απεργίες και συνδικάτα στο γύψο, η ΓΣΕΕ αποφασίζει να δώσει μάχη κατά «ορισμένων επίμαχων διατάξεων του νόμου». Κι αντί για ανατροπή της εργασιακής ζούγκλας παλεύει «για τη μη χειροτέρευση της», δηλ. την αποδέχεται αρκεί …να μπει κλιματιστικό στην κόλαση.
Δεν θα ακολουθήσουμε σε αυτόν τον δρόμο της υποταγής.
ΣΤΙΣ 16 ΙΟΥΝΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
Καμιά αύξηση χρόνου δουλειάς. Κάτω τα χέρια απ το 8ωρο! Όχι στην «ευέλικτη απασχόληση». Όχι στην ζωή λάστιχο! Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας . Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας – (5ημερο, 6ωρο, 30ωρο) - σταθερή και ασφαλισμένη δουλειά για όλους.
Όχι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Πλήρης επαναφορά της ισχύος των ΣΣΕ, κατάργηση όλου του αντεργατικού μνημονιακού πλαισίου. Αύξηση του βασικού μισθού, πλήρης επαναφορά της υποχρεωτικότητας τωνκλαδικών συμβάσεων.
Κάτω τα χέρια από τους αγώνες και τα σωματεία. Καμιά κυβερνητική/κρατική παρέμβαση. Όχι στον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 10 ΙΟΥΝΗ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30πμ ΚΑΜΑΡΑ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Τετάρτη, Ιουνίου 09, 2021
Επιπλέον, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, η ηλεκτρονική
ψηφοφορία εξ αποστάσεως για κήρυξη απεργίας εισάγεται στη λειτουργία και στις
συνελεύσεις των σωματείων, υπονομεύοντας το πιο ισχυρό μας όπλο, την
απεργία. Η λογική αυτή της διάσπασης και των ψηφιοποιημένων σχέσεων έχει στόχο
να αποτρέψει τους εργαζομένους από το να διεκδικήσουν και να διασφαλίσουν τα
εργασιακά τους δικαιώματα. Επίσης, το νομοσχέδιο ποινικοποιεί την
περιφρούρηση της απεργίας με συγκέντρωση στο χώρο εργασίας, βαπτίζοντάς τη
«βιαιοπραγία». Τη μετατρέπει σε ποινικά κολάσιμη πράξη, για την οποία
μάλιστα ενδέχεται να πρέπει να καταβληθεί και πρόστιμο στο αφεντικό, ενώ η απεργία
θα χαρακτηρίζεται αυτομάτως παράνομη.Έχουμε φτάσει πλέον σε ένα σημείο στο
οποίο διακυβεύεται όχι απλώς η υποτίμηση της εργασίας μας, αλλά η ίδια μας η
επιβίωση.
Όμως θα μας βρουν απέναντί τους! Η οικονομική και
ψυχολογική πίεση που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, δεν είναι λόγος για να
δεχτούμε τα ελάχιστα που θέλουν να μας πλασάρουν, αλλά η αιτία για να
αγωνιστούμε για όσα μας ανήκουν. Δεν μας «ταιριάζουν» οι ατομικές συμβάσεις,
γιατί σε αυτή την κοινωνία δεν είμαστε μεμονωμένα άτομα αλλά η τάξη που παράγει
τον πλούτο αυτής της κοινωνίας, η εργατική τάξη. Δεν είμαστε μόνοι/ες μας,
αλλά βρισκόμαστε με τους συναδέλφους και συνειδητοποιούμε τη δύναμή μας.
Γι’ αυτόν τον λόγο, οργανωνόμαστε στα σωματεία μας,
όπου παίρνουμε ισότιμα και από κοινού τις αποφάσεις μας. Δεν θέλουμε μια ζωή
που σπαταλιέται μέσα σε ατελείωτη κούραση και καταναγκασμό, αλλά παλεύουμε για
μια ζωή με αξιοπρέπεια και όνειρα, μια ζωή απαλλαγμένη από τον φόβο αν θα «τη
βγάλουμε» και αυτόν τον μήνα ή πώς θα «την παλέψουμε» και σήμερα στη δουλειά
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
Καμιά αύξηση χρόνου δουλειάς. Κάτω τα χέρια απ το 8ωρο!
Όχι στην «ευέλικτη απασχόληση». Όχι στην ζωή λάστιχο! Νομοθετική κατοχύρωση της
κυριακάτικης αργίας . Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας – (5ημερο, 6ωρο, 30ωρο)
- σταθερή και ασφαλισμένη δουλειά για όλους.
Όχι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Πλήρης επαναφορά
της ισχύος των ΣΣΕ, κατάργηση όλου του αντεργατικού μνημονιακού πλαισίου.
Αύξηση του βασικού μισθού, πλήρης επαναφορά της υποχρεωτικότητας τωνκλαδικών
συμβάσεων.
Κάτω τα χέρια από τους αγώνες και τα σωματεία. Καμιά
κυβερνητική/κρατική παρέμβαση. Όχι στον εργοδοτικό κυβερνητικό συνδικαλισμό.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ
ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΑΠΛΗΡΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ & ΟΛΙΓΟΝ ΛΟΒΕΡΔΟΣ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Πέμπτη, Ιανουαρίου 14, 2021
Ως Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα των απλήρωτων εργαζομένων του παραρτήματος των εκδόσεων “΄Ινδικτος” και συνυπογράφουμε τις θέσεις τους σε σχέση με το απαράδεκτο καθεστώς της απλήρωτης εργασίας, χωρίς όλες οι λεπτομέρειες του κειμένου τους να εκφράζουν απαραιτήτως και εξ’ ολοκλήρου τις θέσεις του σωματείου.
“Ποιο τελικά θα έπρεπε να αποτελεί μεγαλύτερο «θέμα», το τελευταίο λιβελογράφημα των εκδόσεων Ίνδικτος (ή Λωτίς όπως λέγεται πλέον η εταιρία) με τον φανταστικό τίτλο «Απόπειρα Δολοφονίας» ή η συνολική συμπεριφορά του εκδότη της Μανώλη Βελιτζανίδη- κουμπάρου του Λοβέρδου;
Δεν μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος εκδότης αποφάσισε να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο στην πιο εμπορική εκδοτική εποχή του χρόνου –τα Χριστούγεννα– που αντικαθρεφτίζει την συναισθηματική αντίδραση ενός πολιτικού που τον «ενέπλεξαν» αδίκως κατά την γνώμη του σε μια «σκευωρία» (το παγκοσμίως γνωστό σκάνδαλο Novartis). Ούτε θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα με τον παραπαίοντα εσωτερικό κόσμο του πρώην υπουργού, ο οποίος ήθελε να βρεθεί αντίκρυ στον πρώην πρωθυπουργό μέσα στην αίθουσα της ολομέλειας της Βουλής και να του καταφέρει δεξί κροσέ στο πρόσωπο καθότι -κατά την κρίση του- αυτή είναι μια πράξη που προάγει τα δημοκρατικά ιδεώδη μέσα στον «ναό» της Δημοκρατίας. Αυτό να απασχολήσει και να προβληματίσει τους ψηφοφόρους του που τον εκλέγουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση με υψηλά για το κόμμα του ποσοστά.
Θα πρέπει να εστιάσουμε στη δράση της εκδοτικής εταιρίας «Ίνδικτος» (πλέον «Λωτίς») που ιδρύθηκε την δεκαετία του ’90 από έναν έμπορο περιορισμένου βεληνεκούς και μετέπειτα αναδείχθηκε ως καινοφανής αστέρας στον πνευματικό χώρο ανακατεύοντας στο καζάνι κείμενα υψηλής διανόησης, φιλοσοφίας, Θεολογία και Ασκητική αλλά και «αιρετικά» δοκίμια καθώς και εκδόσεις αμφίβολης αξίας. Κατόρθωσε δε, να διάγει βίον πολυτελέστατον εις βάρος όχι μόνο των πρώην συνεργατών του αλλά της κοινωνίας γενικότερα, εις υγείαν των κορόιδων δηλαδή. Η λήψη δανείων, διασφαλίζοντας την προσωπική του περιουσία έναντι διεκδίκησής της σε περίπτωση ενδεχόμενου πλειστηριασμού από τρίτους (με προσημειώσεις των ακινήτων του από τις τράπεζες), και οι αναθέσεις (Αθήνα 2004, ΔΕΘ, κτλ) συνθέτουν μόνο ένα μικρό κομμάτι από το τεράστιο παζλ του βίου και της πολιτείας του Βελιτζανίδη. Το χρήμα ρέει άφθονο. Παρόλα αυτά η αληθινή εικόνα έχει ως εξής: απλήρωτοι συνεργάτες ακόμα και υψηλόβαθμοι υπάλληλοι που μέχρι «να τους αφήσει στον άσσο» ήταν κατά τα λεγόμενα του Βελιτζανίδη «οικογένεια» [η γνωστή υποκριτική ποιητική α(η)δεία- επωδός του].
Τα ποσά που χρωστά είναι τεράστια. Αξίζει να σημειωθεί πως για την υπόθεση των υπαλλήλων του υποκαταστήματος της Βόρειας Ελλάδας με έδρα την Θεσσαλονίκη τα δικαστήρια δικαίωσαν του υπαλλήλους με τα ποσά των 44.746,22 ευρώ στην πρώτη υπάλληλο και 38.972,11 ευρώ στον δεύτερο σύμφωνα με την απόφαση 26454/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και καταδίκασαν (με αναστολή) με την 35550/12-12-2012 απόφασή τους τον Βελιτζανίδη σε 9 μήνες φυλάκιση. Ο δε Βελιτζανίδης προχώρησε σε μια «συμφωνία» από αυτές που τον χαρακτηρίζουν ως «επιχειρηματία» (την οποία φυσικά αθέτησε και ουδέποτε τήρησε) με τους πρώην υπαλλήλους του και κατάφερε να «βγει πάλι λάδι» μέχρι και σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Όμως τίποτα δεν χαλάει την «μακαριότητα» του κουμπάρου. Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις εξακολουθεί να κινείται με τον τρόπο που ξέρει καλά χωρίς να πληρώνει. Η αγορά παρότι γνωρίζει το επαγγελματικό του προφίλ τον ανέχεται. Οι αναγνώστες εξακολουθούν να αγοράζουν βιβλία από τις εκδόσεις του. Όλα αυτά στην λογική «αφού δεν πείραξε εμάς δεν μας αφορά».
Επιπροσθέτως θα πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαίτερα κι ο ρόλος της «Εκκλησίας». Οι σχέσεις του Βελιτζανίδη με ιστορικές Μονές του Αγίου Όρους μετράνε από το 2004. Αρχικά με την έκδοση ασκητικών βιβλίων γνωστής αδελφότητας-Μετοχίου Ιεράς Μονής Αγίου Όρους η οποία επί υπουργίας Λοβέρδου στο Υπουργείο Υγείας εξασφάλισε ποσό επιδότησης στο Κοινωφελές Ίδρυμα που διατηρούσε η Μόνη-Μετόχι του Αγ. Όρους. Εκείνη την εποχή ο Βελιτζανίδης χρημάτιζε σύμβουλος στο ομώνυμο υπουργείο. Τι κι αν η επαγγελματική συμπεριφορά του εν λόγω επιχειρηματία-συνεργάτη των Μονών αδίκησε κατάφορα το στοιχειώδες δικαίωμα για αμοιβή των εργαζόμενών του, οι δουλειές να πάνε καλά! Στο πλαίσιο αυτής της λογικής η ομπρέλα συνεργασίας με άλλες Μονές-Μετόχια στην Γαλλία (αλλά και το εγχώριο) της εν λόγω Μονής του Αγίου Όρους, εμπλούτισαν το ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων του Βελιτζανίδη (Ίνδικτος – Λωτίς) με μαρμελάδες, λικεράκια, γλυκίσματα και άλλα ευπώλητα είδη, πρακτική που καμιά σχέση δεν έχει με το αυθεντικό πνεύμα της ορθόδοξης παράδοσης που θα έπρεπε να διαπνέει μια Μονή εκτός κι αν έχουν αλλοιωθεί όλα τόσο δραματικά που τελικά και τα Μοναστήρια είναι εικόνα αυτής της κοινωνίας κατά το «από την κόλασή μου στο φωνάζω: εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω» της Γαλάτειας Καζαντζάκη.
Εν κατακλείδι η απόφαση του Λοβέρδου να «εμπλουτίσει το ελληνικό πνευματικό κεφάλαιο» με τα εσώψυχά του, διόλου εντύπωση δεν μας κάνει. Αποκάλυψε τον ψυχισμό και την σκέψη του, εάν δεν σας αρέσει μην τον αγοράζετε και μην τον ψηφίζετε. Η δε απόφασή του να εκδώσει το προϊόν του πνευματικού και ψυχικού του πλούτου στις εκδόσεις Ίνδικτος-Λωτίς του κουμπάρου του Βελιτζανίδη, βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με το περιεχόμενο του βιβλίου του.”
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η ανάπτυξή τους πατάει πάνω στα συντρίμμια των εργατικών δικαιωμάτων.
Ανάπτυξη για την κερδοφορία τους σημαίνει: λιγότερα δικαιώματα, χαμηλοί μισθοί, αυταρχισμός.
Ο πολυδιαφημισμένος αναπτυξιακός νόμος της κυβέρνησης οδεύει προς τη Βουλή. Όχι τυχαία στον πυρήνα αυτού του πρώτου σοβαρού πολυνομοσχεδίου της νέας κυβέρνησης υπάρχουν πλήθος διατάξεων που αφορούν τα εργασιακά. Γιατί για να έχουν ανάπτυξη τα αφεντικά (ντόπια και ξένα, μικρά και μεγάλα), οι πολυεθνικές και οι επενδυτές, πρέπει να περιοριστούν εργατικά δικαιώματα, να μειωθούν οι μισθοί και οι κοινωνικές παροχές, να θωρακιστεί το αυταρχικό πλαίσιο που θα εμποδίζει την αντίσταση απέναντι στη σύγχρονη κοινωνική βαρβαρότητα.
Γιατί μας ενδιαφέρει άμεσα και σοβαρά το «αναπτυξιακό νομοσχέδιο»:
Με τα όσα περιέχονται στον «αναπτυξιακό νόμο» φέρνει ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα στις Συλλογικές Συμβάσεις. Πρώτον, γιατί θα εξαιρούνται από την εφαρμογή κλαδικών συμβάσεων οι επιχειρήσεις «που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα…», αλλά και οι επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας, τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα κ.ά. λες και όσοι εργάζονται σε τέτοιων μορφών εταιρείες δεν είναι εργαζόμενοι και δεν πρέπει να καλύπτονται από συμβάσεις. Δεύτερον, γιατί εισάγει «τοπικές συμβάσεις» (σε περιοχές και περιφέρειες) που αν υπογραφούν θα υπερισχύουν των κλαδικών. Τρίτον, γιατί αν υπογραφεί κάπου νέα κλαδική ΣΣΕ, η επέκτασή της (η ισχύς της για όλο τον κλάδο) γίνεται σχεδόν αδύνατη, μιας και στους ήδη δυσμενείς όρους που θέσπισε η προηγούμενη κυβέρνηση προστίθενται νέοι δυσμενέστεροι: οι εργοδοτικές ενώσεις που θα αναφέρονται σε αυτήν θα πρέπει να απασχολούν το 50%+1 των εργαζομένων του κλάδου σύμφωνα με το μητρώο μελών που οι ίδιες καταθέτουν και πρόσθετα θα χρειάζεται να έχει γνωμοδοτήσει θετικά το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας κατόπιν υπουργικού «αιτήματος»! Τέταρτον, μια κλαδική σύμβαση δεν θα εφαρμόζεται με βάση το νέο νομοσχέδιο, αν η εργοδοσία επικαλεστεί ότι η εφαρμογή της θα πλήξει την ανταγωνιστικότητα του κλάδου… Δηλαδή σχεδόν πάντα!
Στο νέο «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» προβλέπονται και μια σειρά ακόμα αντεργατικές-αντικοινωνικές ρυθμίσεις, όπως η ενίσχυση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, η νομιμοποίηση της υπερωρίας στη μερική απασχόληση και μάλιστα με προσαύξηση μόλις 12% (δηλαδή κατά πολύ μικρότερη της κανονικής υπερωρίας), ενώ προβλέπεται και η… συνυπευθυνότητα του εργαζόμενου για τη μη καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών από τον εργοδότη (!), που θα οδηγεί στη μη ασφαλιστική κάλυψη του εργαζόμενου!!!
Και για να περάσουν αυτά και άλλα πολλά ακόμα σε βάρος μας, παίρνουν τα μέτρα τους…
Μέλημα της κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, είναι να οχυρώσει τους εργοδότες απέναντι στις ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις. Προφανώς δεν φοβούνται τη ΓΣΕΕ και τις ηγεσίες των κυρίαρχων συνδικαλιστικών οργάνων που εδώ και χρόνια παίζουν το θεσμικό ρόλο τους ως σοβαροί και υπεύθυνοι κοινωνικοί εταίροι. Όλοι μαζί προσπαθούν να ακυρώσουν τις δυνατότητες στη βάση των εργαζομένων, στα πρωτοβάθμια σωματεία τους και στις συλλογικές μορφές συσπείρωσης και δράσης τους να αναπτύσσουν αγώνες. Έτσι, το «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» προβλέπει ηλεκτρονικό «Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων» στο Υπουργείο Εργασίας που ανοίγει τον δρόμο για το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικαλισμένων εργαζόμενων και τον περαιτέρω έλεγχο των σωματείων από το κράτος. Όμως, το πιο σοβαρό και αντιδραστικό είναι η διάταξη για ηλεκτρονική ψηφοφορία στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τη διεξαγωγή απεργίας των πρωτοβάθμιων σωματείων. Ακυρώνουν έτσι τον αποφασιστικό ρόλο που πρέπει να έχουν οι συλλογικές διαδικασίες, οι Γενικές Συνελεύσεις. Η ψήφιση για απεργία θα γίνεται όπως η ψηφοφορία για τη Eurovision ή για κάποιο τηλεπαιχνίδι… Η συλλογική συζήτηση, η παράθεση ‒και αντιπαράθεση‒ απόψεων, η σύνθεση, ο πλούτος της ζωντανής συναδελφικής διαδικασίας θέλουν να αντικατασταθεί από τον καναπέ, τις εφαρμογές του κινητού και τη ριάλιτι πραγματικότητα.
Να πάρουμε και εμείς τα μέτρα μας…
Η αντίθεση και αντίστασή μας στον «αναπτυξιακό νόμο» είναι ενταγμένη στον γενικό και πολύμορφο αγώνα που δίνουμε μαζί με όλο το ταξικό και κοινωνικό κίνημα για να μπουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα, για να ζήσουμε σαν άνθρωποι με αξιοπρέπεια, για να καλυφθούν οι ανάγκες και τα συμφέροντά μας. Με πρωτοβουλίες συντονισμού και οριζόντιας οργάνωσης των αγώνων με τα αιτήματά μας. Μόνο έτσι μπορούμε να κερδίσουμε όλα όσα μας ανήκουν. Οι εργατικές κινητοποιήσεις στην ΔΕΘ και η πρώτη απεργία χωρίς απόφαση της ΓΣΕΕ στις 24/9 ήταν η προειδοποιητική απεργιακή απάντηση ενάντια στα αντεργατικά μέτρα του «αναπτυξιακού νομοσχεδίου» κυβέρνησης- ΣΕΒ-ΕΕ. Η απεργία δέχτηκε τον πόλεμο των δικαστηρίων, των εφοπλιστών και των αφεντικών, καθώς και του απεργοσπαστικού μηχανισμού της ξεπουλημένης ΓΣΕΕ που την σαμποτάρισε ανοιχτά. Μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία, αγωνιστικές ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, πήραν πάνω τους την απεργία. Για αυτό βρήκε ανταπόκριση σε ένα αγωνιστικό δυναμικό εργαζομένων, δημιουργώντας ελπίδες για την συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα για την ανατροπή των κυβερνητικών σχεδιασμών. Επιβεβαιώθηκε ότι όταν υπάρχει αποφασιστικότητα και επιμονή από ένα «μπλοκ» αγωνιστικών και ταξικών δυνάμεων τότε μπορεί να γίνει απεργία και χωρίς τη ΓΣΕΕ. Τώρα, με την απεργία στις 2 Οκτώβρη η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και του ΕΚΘ θέλουν να ρίξουν την «αυλαία» στις εργατικές αντιδράσεις. Να μην αφήσουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Ένα ταξικός συντονισμός πρέπει να πάρει πάνω του την έκβαση του αγώνα, βάζοντας στο περιθώριο τις ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΕΚΘ.
Την Τετάρτη 2/10 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ.
Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα, το δικαίωμα στην απεργία, την συλλογική πάλη και δράση
Υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μείωση των ωρών εργασίας.
Παλεύουμε για να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί και δικαιώματα κόντρα σε κυβέρνηση - ΕΕ- εργοδοσία
Διεκδικούμε σύγχρονους όρους δουλειάς κι αμοιβής και σύγχρονα δικαιώματα!
> Συγκέντρωση-διαδήλωση: 11.00 π.μ., ΚΑΜΑΡΑ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΜΑΡΑ 10.30πμ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Σάββατο, Απριλίου 27, 2019
Η φετινή Πρωτομαγιά με αφορμή και όσα συμβαίνουν σε σχέση με τα “συνέδρια” της ΓΣΕΕ και της ΟΙΥΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας) αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Τα πρόσφατα “συνέδρια” τους, που διαλύθηκαν λόγω των κρουσμάτων νοθείας είναι αποκαλυπτικά της κατάστασης της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
Όλα τα συνέδρια των μεγάλων ομοσπονδιών και της ΓΣΕΕ τα τελευταία χρόνια είναι «συνδικαλιστικά νεκροταφεία», εντελώς μακριά από κάθε αγωνία, ανάγκη και συζήτηση των εργαζομένων. Όμως αυτή την φορά ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν μπόρεσε να κρατήσει ούτε τους τύπους.
Η "βία, η νοθεία και η εργοδοτική τρομοκρατία" στα συνδικάτα, τις βασικές ομοσπονδίες και την ίδια τη ΓΣΕΕ είναι επακόλουθο της γραμμής συνθηκολόγησης της με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις. Της γραμμής του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συνεργασίας που κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες στο συνδικαλιστικό κίνημα. Της γραμμής της "κοινωνικής συμμαχίας", όπου η ηγεσία της ΓΣΕΕ καλεί την εργατική τάξη να συμπαραταχτεί ενεργητικά με τις «αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις» του κεφαλαίου. Της μετατροπής της ΓΣΕΕ σε εταιρεία διαμεσολάβησης κρατικής, εργοδοτικής και ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και οργάνωσης προγραμμάτων κατάρτισης για φτηνό δυναμικό στις επιχειρήσεις.
Σήμερα υποταγμένος συνδικαλισμός δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική ελίτ. Είναι ένας καλολαδωμένος μηχανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη και καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν για την σωτηρία των καπιταλιστικών κερδών. Η κατάσταση αυτή είναι μη αναστρέψιμη και δεν αλλάζει με μάχες μηχανισμών.
Τα εργατικά συμφέροντα βρίσκονται επίσης στο σκοτάδι της προεκλογικής περιόδου όπου κυριαρχεί η συζήτηση περί της “μάχης προόδου-συντήρησης”. Όμως, τόσο οι δυνάμεις του “προοδευτικού” μετώπου, όσο και οι συντηρητικές/ακροδεξιές έχουν καταδικάσει την εργατική τάξη στην απόλυτη φτώχεια με όσα δικαιώματα είχαν κατακτηθεί σε όλο τον προηγούμενο αιώνα να έχουν χαθεί.
Σε αυτό το σκηνικό η ταξική ανασυγκρότητηση του εργατικού κινήματος είναι αναγκαίο να επιταχύνει τα βηματά της. Οι ταξικές δυνάμεις εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες έχουν επιλέξει σε κάθε Πρωτομαγία να καταθέτουν την πρόταση τους για ένα άλλο εργατικό κίνημα που θα βάζει ξανά μπροστά τα εργατικά συμφέροντα μακριά και χωρίς την σαπίλα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
Διέξοδο μπορεί να δώσει η πάλη για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις συνελεύσεις των εργαζόμενων, μέσα στην ίδια την εργατική βάση. Με την δημιουργία ενός κέντρου αγώνα, ώστε σε επίπεδο συνδικάτων, σωματείων και συνολικά στο εργατικό κίνημα, να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες. Με αιτήματα που θα καλύπτουν τις εργατικές ανάγκες κόντρα στις προτεραιότητες των μνημονίων, του χρέους και την κερδοφορία του κεφαλαίου. Με νέες μορφές συσπείρωσης και αγώνα της εργατικής τάξης, μακριά από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, ελεύθερα και ακηδεμόνευτα από κράτος-εργοδοσία.
Με πρωτοβουλίες συγκρότησης της εργατικής πολιτικής και της ταξικής δράσης ενώνουμε τον κόσμο της δουλειάς για να κερδήσουμε ξανά όσα χάθηκαν την τελευταία δεκαετία, αλλά και να διεκδικήσουμε όλο τον πλούτο που εμείς παράγουμε. Η φετινή Πρωτομαγιά να γίνει μέρα πραγματικού αγώνα και μάχης για να έρθει η εργατική τάξη και τα συμφέροντα της στο προσκήνιο:
Συλλογικές συμβάσει σε κάθε κλάδο με επαναφορά μισθών και δικαιώματων στο επίπεδο του 2009
Κατάργηση της ελαστικής εργασίας και όλων των διακρίσεων με βάση τις μορφές αυτής
Καμιά ανοχή στον εργοδοτικό, κυβερνητικό συνδικαλισμό!Με ταξική ενότητα απαντάμε στην ταξική συνεργασία!
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Πέμπτη, Απριλίου 18, 2019
Υπερασπιζόμαστε την κυριακάτικη αργία,
τον ελεύθερο χρόνο μας, τα εργατικά συμφέροντα.
Επειδή κάνουν ότι μπορούν για να μας στερήσουν το δικαίωμα στην απεργία.
Επειδή μας βάζουν να δουλεύουμε σπαστά ωράρια, νύχτες και αργίες.
Επειδή μας δηλώνουν 4ωρα ενώ δουλεύουμε 8ωρα.
Επειδή ο μισθός δε φτάνει ούτε για τα βασικά.
Επειδή μας απολύουν όποτε θέλουν.
Επειδή δεν έχουμε χρόνο για μας…
Την Κυριακή 21 Απρίλη 2019, μια ακόμα Κυριακή με τα μαγαζιά ανοιχτά σε πανελλαδικό επίπεδο συγκεντρωνόμαστε 10.30 Τσιμισκή με Αριστοτέλους για να συνεχίσουμε το δίκαιο, διαχρονικό και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας για την υπεράσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειας μας.
Ούτε 52, ούτε 32, ούτε κι 8! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!
Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.
Άμεση νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ ΧΑΡΤΟΥ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΛΑ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2019
Ο κλάδος του βιβλίου στην Θεσσαλονίκη συνεχίζει την
δραματική συρρίκνωση του καθώς μέσα στην τελευταία δεκαετία της καπιταλιστικής
κρίσης έχουν μπει λουκέτα στις μεγαλύτερες αποθήκες χονδρικής (Απόλλων,
Γεωργίου κ.α.), σε παραρτήματα εκδοτικών οίκων και σε πολλά βιβλιοπωλεία
(Ελευθερουδάκης, Φλωράς, Παπασωτηρίου, Κυριακίδης κ.α.). Η αγορά του βιβλίου
έχει ουσιαστικά περιοριστεί σε 3-4 μεγάλες αλυσίδες και αυτοί που την πληρώνουν
είναι δεκάδες εργαζόμενοι.
Στις περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις είχε προηγηθεί
των λουκέτων η εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων (μειώσεις μισθών, ατομικές
συμβάσεις, ελαστικές εργασιακές σχέσεις) στο όνομα της προσπάθειας “σωτηρίας”. Φυσικά
κανένας εργαζόμενος δεν σώθηκε, αντίθετα πολλοί από τους “χρεωκοπημένους”
επιχειρηματίες συνέχισαν τις δραστηριότητες τους με άλλες επωνυμίες ή σε άλλους
κλάδους.
Η περίπτωση του Σαββάλα δείχνει ότι την ευθύνη για την
κρίση δεν την έχει φυσικά το εργασιακό κόστος (το όποιο έχει συρρικνωθεί στο
όριο της επιβίωσης). Ο Σαββάλας στήριζε μέχρι τώρα την δραστηριότητα του με
τον κλάδο της εκπαίδευσης. Και σε αυτόν όμως έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα της
μνημονιακής βαρβαρότητας. Στο δημόσιο σχολείο οι εκπαιδευτικοί είδαν τους
μισθούς τους να πετσοκόβονται ενώ μαζικοποιήθηκε η ελαστική εργασία
(αναπληρωτές, ωρομίσθιοι) λόγω των μηδενικών προσλήψεων. Στα φροντίστηρια το
ωρομίσθιο έχει φτάσει στα 3,5 ευρώ. Τα ιδιωτικά σχολεία και οι μεγάλες αλυσίδες
φροντιστηρίων ελαχιστοποιούν το κόστος με φωτοτυπίες και εσωτερικό εκπαιδευτικό
υλικό. Η σχολική περίοδος του φθινοπώρου δεν είναι τα τελευταία χρόνια η κότα
με τα χρυσά αυγά καθώς ο τζίρος έχει μειωθεί συνολικά για τον κλάδο.
Το λουκέτο επομένως του Σαββάλα κάνει φανερό ότι η
εργατική τάξη πρέπει να καταλάβει επιτέλους συνολικά ότι όσο θα συνεχίζεται η
καταβύθιση των μισθών και των δικαιωμάτων, δεν θα είναι εφικτό να υπάρχουν
“εξαιρέσεις”. Η καπιταλιστική κρίση δεν έχει τέλος καθώς το σύστημα αυτό
δεν έχει πλέον δυνατότητες να αντιστρέψει την πορεία του. Οι εργαζόμενοι έχουμε
χάσει ότι κερδίσαμε τον προηγούμενο αιώνα και η κατάσταση αυτή θα αλλάξει αν
ξαναστήσουμε τα σωματεία μας για να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας, Οι εργατικές
κατακτήσεις έγιναν μέσα από ισχυρά σωματεία και αγώνες, τίποτα δεν μας
χαρίστηκε.
Το Σωματείο Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στέκεται αλληλέγγυο
στους εργαζόμενους του Σαββάλα ώστε να διασφαλιστούν όλες οι πληρωμές, τα δικαιώματα στις αποζημιώσεις και την
τήρηση όλων των δικαιωμάτων τους.
Καλεί παράλληλα όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να
στηρίξουν την προσπάθεια μαζικοποίησης του Σωματείου μας για διεκδίκηση ξανά
Συλλογικής Σύμβασης με αυξήσεις μισθών, κατάργηση ελαστικής εργασίας και
επαναφορά όλων των δικαιωμάτων μας. Με ισχυρά σωματεία σε κάθε κλάδο, σε κάθε
επιχείρηση θα μπει φραγμός στην φτωχοποίηση μας συνολικά ως εργατική τάξη.
Δυναμώνουμε τη φωνή μας. Κανένας μόνος του
Γινόμαστε όλοι και όλες μέλη στο Σωματείο μας
Το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης στηρίζει την διακλαδική απεργία που οργανώνουν κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία την 1η Νοέμβρη με κύρια αιχμή το θέμα των μισθών και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ). Μεταξύ αυτών των σωματείων είναι και ο αδελφός Σύλλογος της Αττικής. Δυστυχώς το Σωματείο μας στην Θεσσαλονίκη στην παρούσα στιγμή δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει γενική συνέλευση ώστε η κήρυξη απεργίας να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Ωστόσο, το Σωματείο μας θα στηρίξει όλες τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες και στην συγκεκριμένη μέρα, όπως και όλες όσες στηρίζουν την προσπάθεια ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος (Συντονισμός για την κυριακάτικη αργία, ταξικές συγκεντώσεις ΔΕΘ και Πρωτομαγιάς κ.α.)
Είναι ανάγκη να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να δημιουργείται με μικρά αλλά σταθερά βήματα ένας πιο μόνιμος διακλαδικός συντονισμός σωματείων οργανωμένος «από τα κάτω». Για να μπορούμε οι εργαζόμενοι σε ένα εργασιακό χώρο ή σε έναν κλάδο να περιφρουρούμε συλλογικά δικαιώματα και κατακτήσεις και να προβάλουμε τα εργατικά συμφέροντα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να παλεύουμε από κοινού με εργαζόμενους από άλλους κλάδους και εργασιακούς χώρους και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες άλλων κλάδων και εργασιακών χώρων. Μέσα από αυτήν την κοινή συμπόρευση άλλωστε έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε και για τα ιδιαίτερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σε κάθε κλάδο και να ανταλλάζουμε σκεπτικά και εμπειρίες αγώνα ενάντια στους εργοδότες μας.
Την 1η Νοέμβρη πρέπει να ακουστεί η φωνή μας, να βγει η αγανάκτησή μας στο δρόμο, απαιτώντας το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ από την κυβέρνηση το κεφάλαιο και την εργοδοσία: Αυξήσεις στους μισθούς, στα μεροκάματα, στα ωρομίσθια. Δεν μπορούμε να ζήσουμε με εξευτελιστικούς μισθούς, με μισθούς των 500 ευρώ! Δεν μπορούν νέοι εργαζόμενοι να εργάζονται 4ωρο και να αμείβονται με 200 ευρώ το μήνα.Οι νέες ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για την «επαναφορά» των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον κατώτατο μισθό είναι μια απάτη και πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για λύσεις που θα έρθουν από ειδικούς και σωτήρες. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να οργανώνονται πετυχημένες απεργίες είναι να οργανώνονται από τη βάση των εργαζομένων μέσα από γενικές συνελεύσεις και αυτοοργανωμένες δομές, που θα κάνουν τον κάθε συνάδελφο συμμέτοχο. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι μακριά και πέρα από τις αγωνίες και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Η ΓΣΕΕ εδώ και χρόνια επιδίδεται στην αγωνιστική γυμναστική των «ξεκάρφωτων» 24ωρων απεργιών και την τελευταία περίοδο έχει αφεθεί, πιο ξεδιάντροπα από ποτέ, στη γοητεία της «Κοινωνικής Συμμαχίας» με τους εργοδότες. Η συνολική στάση της έχει καταδείξει πλέον στον καθένα ότι δεν έχουμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από αυτήν.
Παλεύουμε για:
> Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας. 900€ καθαρά ο κατώτερος βασικός μισθός (το σχετικό αίτημα του Συλλόγου μας στην τελευταία διεκδίκηση κλαδικής ΣΣΕ και κατά τις αντίστοιχες κλαδικές απεργίες του 2013 και 2014).
> Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υπο-κατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).
> Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.
>Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
> Επαναφορά της ισχύος της Πανελλαδικής Κλαδικής ΣΣΕ του Βιβλίου (του 2010-2011).
> Επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ [η Εθνική Γενική ΣΣΕ (751€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός), καθώς και οι κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ], πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις.
> Επαναφορά των μισθολογικών και θεσμικών όρων που προέβλεπε η Κλαδική ΣΣΕ του Βιβλίου του 2010-2011 (847€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός, νέα επιδόματα που κερδήθηκαν, νέες ειδικότητες που κατοχυρώθηκαν, αργία του Αγίου Πνεύματος κ.ά.), ώστε αυτοί οι όροι να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις και θεσμικές βελτιώσεις.
> Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
> Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων, χωρίς «περιοριστικές» διατάξεις που θα την ακυρώνουν στην πράξη. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.
> Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας. 30ωρο-5νθήμερο-6ωρο.
> Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Ο αγώνας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι υπόθεση όλων μας!
Είναι ανάγκη να υπάρξει ένα κοινό μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης. Προϋπόθεση για κάτι τέτοιο είναι να δημιουργείται με μικρά αλλά σταθερά βήματα ένας πιο μόνιμος διακλαδικός συντονισμός σωματείων οργανωμένος «από τα κάτω». Για να μπορούμε οι εργαζόμενοι σε ένα εργασιακό χώρο ή σε έναν κλάδο να περιφρουρούμε συλλογικά δικαιώματα και κατακτήσεις και να προβάλουμε τα εργατικά συμφέροντα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να παλεύουμε από κοινού με εργαζόμενους από άλλους κλάδους και εργασιακούς χώρους και να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες άλλων κλάδων και εργασιακών χώρων. Μέσα από αυτήν την κοινή συμπόρευση άλλωστε έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε και για τα ιδιαίτερα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάδελφοι σε κάθε κλάδο και να ανταλλάζουμε σκεπτικά και εμπειρίες αγώνα ενάντια στους εργοδότες μας.
Την 1η Νοέμβρη πρέπει να ακουστεί η φωνή μας, να βγει η αγανάκτησή μας στο δρόμο, απαιτώντας το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ από την κυβέρνηση το κεφάλαιο και την εργοδοσία: Αυξήσεις στους μισθούς, στα μεροκάματα, στα ωρομίσθια. Δεν μπορούμε να ζήσουμε με εξευτελιστικούς μισθούς, με μισθούς των 500 ευρώ! Δεν μπορούν νέοι εργαζόμενοι να εργάζονται 4ωρο και να αμείβονται με 200 ευρώ το μήνα.Οι νέες ρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση για την «επαναφορά» των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον κατώτατο μισθό είναι μια απάτη και πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για λύσεις που θα έρθουν από ειδικούς και σωτήρες. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να οργανώνονται πετυχημένες απεργίες είναι να οργανώνονται από τη βάση των εργαζομένων μέσα από γενικές συνελεύσεις και αυτοοργανωμένες δομές, που θα κάνουν τον κάθε συνάδελφο συμμέτοχο. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι μακριά και πέρα από τις αγωνίες και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Η ΓΣΕΕ εδώ και χρόνια επιδίδεται στην αγωνιστική γυμναστική των «ξεκάρφωτων» 24ωρων απεργιών και την τελευταία περίοδο έχει αφεθεί, πιο ξεδιάντροπα από ποτέ, στη γοητεία της «Κοινωνικής Συμμαχίας» με τους εργοδότες. Η συνολική στάση της έχει καταδείξει πλέον στον καθένα ότι δεν έχουμε να περιμένουμε απολύτως τίποτα από αυτήν.
Παλεύουμε για:
> Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας. 900€ καθαρά ο κατώτερος βασικός μισθός (το σχετικό αίτημα του Συλλόγου μας στην τελευταία διεκδίκηση κλαδικής ΣΣΕ και κατά τις αντίστοιχες κλαδικές απεργίες του 2013 και 2014).
> Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υπο-κατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).
> Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.
>Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
> Επαναφορά της ισχύος της Πανελλαδικής Κλαδικής ΣΣΕ του Βιβλίου (του 2010-2011).
> Επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ [η Εθνική Γενική ΣΣΕ (751€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός), καθώς και οι κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ], πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις.
> Επαναφορά των μισθολογικών και θεσμικών όρων που προέβλεπε η Κλαδική ΣΣΕ του Βιβλίου του 2010-2011 (847€ μικτά ο κατώτερος βασικός μισθός, νέα επιδόματα που κερδήθηκαν, νέες ειδικότητες που κατοχυρώθηκαν, αργία του Αγίου Πνεύματος κ.ά.), ώστε αυτοί οι όροι να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις και θεσμικές βελτιώσεις.
> Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
> Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων, χωρίς «περιοριστικές» διατάξεις που θα την ακυρώνουν στην πράξη. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.
> Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας. 30ωρο-5νθήμερο-6ωρο.
> Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Ο αγώνας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας είναι υπόθεση όλων μας!
Καλούμε σε εργατικό συλλαλητήριο
την Πέμπτη 1η Νοέμβρη 6μμ ΚΑΜΑΡΑ
|
Όλοι
την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου
Τσιμισκή με Αριστοτέλους
10:00πμ
Απεργιακή Συγκέντρωση
12:30μμ
Διαδήλωση
|
Συνάδελφοι/ισσες:
Εκ
μέρους του «Συντονισμού δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα
"απελευθερωμένα ωράρια"» θεωρούμε σκόπιμο να γίνει ένας απολογισμός
της δράση μας και του αγώνα ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία με στόχο την
περαιτέρω κλιμάκωση και αποτελεσματικότητά του.
…το
μέτρο…
Το
άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων την Κυριακή/Αργία ήταν ένα από τα πρώτα
βάρβαρα μνημονιακά μέτρα. Το 2012 ψηφίστηκαν οι 7 εργάσιμες Κυριακές ενώ το
2017 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε τις 32! Δηλαδή άνοιξε ο δρόμος για την
καθιέρωση της 7ήμερης εργασίας (απαγορεύεται με νόμο), χωρίς ρεπό (για εργασία
λιγότερες από 5 ώρες) στον μαζικότερο κλάδο εργαζομένων, προσεγγίζοντας τις
εργασιακές γαλέρες, τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα στον κλάδο του
επισιτισμού-τουρισμού. Έτσι, οι εργαζόμενοι στον κλάδο του εμπορίου, και όχι
μόνο, δεχτήκαμε μια μεγάλη επίθεση στο ωράριο και τον εργάσιμο χρόνο, αφού
προηγουμένως είχαμε καταδικαστεί στην αθλιότητα των 586,08 μεικτά λόγω
ουσιαστικής κατάργησης των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας.
…Ο
Συντονισμός…
Από
το 2014 εργαζόμενοι από τον κλάδο του εμπορίου αλλά και από άλλους κλάδους,
ανένταχτοι ή μέλη εργατικών παρατάξεων και ομάδων, συγκροτήσαμε τον «Συντονισμό
δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα "απελευθερωμένα
ωράρια"». Αποφασίζουμε και οργανώνουμε τον αγώνα μέσα από Συνελεύσεις. Με
τις αφισοκολλήσεις, τα μοιράσματα κειμένων και τις μικροφωνικές, ενημερώνουμε
τους συναδέλφους σε κάθε κατάστημα και καλούμε όποιον/α εργαζόμενο/η θέλει να
συμμετέχει μαζί μας. Χρησιμοποιούμε αποφασιστικές μορφές πάλης όπως
αποκλεισμούς καταστημάτων, περιφρούρηση των απεργιών, διαδηλώσεις, σύγκρουση με
τους εργοδότες/διευθυντές, την αστυνομία και τους τραμπούκους «καταναλωτές», για να υπερασπίσουμε το δικαίωμά μας στον
ελεύθερο χρόνο, το ωράριο, την αξιοπρεπή προσωπική και κοινωνική ζωή, τα
δημοκρατικά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα.
…τα
χειρότερα έρχονται…
Όσο
κι αν προωθείται από την κυβέρνηση πως η έξοδος από τα μνημόνια θα επαναφέρει
τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, θα αυξηθεί ο Βασικός Μισθός ενώ ταυτόχρονα
θα μειωθεί το αφορολόγητο(κόβονται 1-2 μισθοί τον χρόνο), αυτό που στην ουσία
ισχύει είναι πως στέκεται στο πλευρό των εργοδοτών, περιορίζοντας το δικαίωμα
στην απεργία, επιτρέποντας τις Λευκές Νύχτες, το άνοιγμα στις 2 Γενάρη κ.λπ.
Τους εργοδότες που τσαλαπατάν την αξιοπρέπειά μας μετατρέποντάς μας σε
σύγχρονους δουλοπάροικους, μερικής απασχόλησης και σπαστού ωραρίου. Αυτούς που
μπροστά στα κέρδη τους δεν λογαριάζουν τίποτα, εντατικοποιώντας όλο και
περισσότερο την εργασία μας (Black Friday, από ταμείο μέχρι αποθήκη σε μία
βάρδια, κ.λπ.). Η εργοδοσία και η κυβέρνηση, με τα
ψέματα περί μείωσης της ανεργίας, θέλουν την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας
πανελλαδικά, για όλες τις Κυριακές του χρόνου. Θέλουν την καθιέρωση της 7ήμερης εργασίας σε όλους τους κλάδους
εργαζομένων.
…τα
εμπόδια εκ των έσω…
Οι
φιλο-κυβερνητικοί/εργοδοτικοί (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) που ελέγχουν την Ομοσπονδία
Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος, προκήρυξαν την τελευταία στιγμή απεργία για τις 32
Κυριακές (ώστε να βγουν από την υποχρέωση), αδιαφορώντας πλήρως για την
οργάνωσή τους και την συμμετοχή των εργαζομένων. Ποντάρουν στην αποτυχία των
απεργιών για να μπορέσουν να πουν, όπως οι καρεκλοκένταυροι της ΓΣΕΕ
(ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ), ότι πρέπει να συμφιλιωθούμε με τους εργοδότες και τα
μνημόνια, ότι οι απεργίες αποτύγχανε και ξεπεραστήκαν.
Επίσης
δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από την Ένωση Εμποροϋπαλλήλων όπου στα χέρια
του ΠΑΜΕ έχει καταντήσει ένα ανίσχυρο Σωματείο αντί για ένα εργαλείο πάλης και
αγώνα προς το συμφέρον των εμποροϋπαλλήλων. Εδώ και 6 χρόνια δεν έχει κηρύξει
καμία κλαδική απεργία. Εμφανίζεται κάνοντας κομματικές παρελάσεις του ΚΚΕ και
όχι αποκλεισμούς, μαζί με τα μικρά αφεντικά του εμπορίου (ΠΑΣΕΒΕ) που μας
ξεζουμίζουν, εφαρμόζοντας πρώτο την «κοινωνική συμμαχία» των ΓΣΣΕ-ΑΔΕΔΥ.
Στρέφεται ευθέως ενάντια στον αγώνα, στις απεργίες, στον Συντονισμό, σε κάθε αντίσταση
συναδέλφων στα καταστήματα. Με αυτή την στάση τους δίνουν το πράσινο φως στην
κυβέρνηση και στις εργοδοσίες να χτυπήσουν τους Κυριακάτικους αποκλεισμούς
καταστημάτων, τον αγώνα, με ΜΑΤ και μηνύσεις!
…Να
κλιμακώσουμε τον αγώνα μας…
Φέτος
ήταν η πρώτη χρονιά εφαρμογής του μέτρου των 32 Κυριακών, μέχρι τώρα νικάμε, το
μέτρο δεν περνάει, τα καταστήματα που ανοίγουν είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Η
Κυριακή της ΔΕΘ είναι μία κρίσιμη μάχη. Η κυβέρνηση μαζί με τους εργοδότες, τα
ΜΑΤ και όσους έρθουν για την ΔΕΘ, θα προσπαθήσουν να επιβάλλουν το άνοιγμα των
καταστημάτων τις Κυριακές, συνεχόμενα μέχρι το τέλος Οκτώβρη. Αυτή την μάχη
πρέπει να την δώσουμε ενωμένοι, εργαζόμενοι εμποροϋπάλληλοι και όχι μόνο. Εμείς
είμαστε αυτοί που επιβάλλαμε την προκήρυξη των απεργιών, που μπορούμε να τις
οργανώσουμε και να τις υπερασπίσουμε, για να ακυρώσουμε την Κυριακάτικη
εργασία. Δεν θα αφήσουμε κανένα συνάδελφο μόνο του απέναντι στην εργοδοσία, θα
στηρίξουμε κάθε προσπάθεια ενάντια στην καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων μας,
όπως έγινε όλων τον προηγούμενο καιρό, με την απεργία στα Notos, τις
καταγγελίες για εργασία στις 2 Γενάρη, την άρνηση να εργαστούμε Κυριακή σε
Inditex, HnM, Public, M&S, την διεκδίκηση δεδουλευμένων στα Vicko, την
άρνηση αλλαγής της ατομικής σύμβασης εργασίας στα HnM.
Συντονισμός δράσης ενάντια στην
Κυριακάτικη εργασία
και στα “απελευθερωμένα ωράρια”
επικοινωνία: sintonismoskiriakis@espiv.net
8 ΣΕΠΤΈΜΒΡΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ. 6ΜΜ ΚΑΜΑΡΑ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Τρίτη, Αυγούστου 28, 2018
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ “ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ” ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ
Στη φετινή ΔΕΘ θα τάξει πάλι ψίχουλα, για να τα πάρει όλα για λογαριασμό των εργοδοτών. Παράλληλα με τιμώμενη χώρα τις ΗΠΑ και καλεσμένους τον «δραστήριο πρέσβη» και τον αντιπρόεδρο του Τραμπ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δένει το λαό στην ιμπεριαλιστική μηχανή του πολέμου για να σιγουρέψει τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Στη ΔΕΘ θα “σερβιριστεί” η νέα περίοδος αντιλαϊκών μέτρων με το παραμύθι της “εξόδου από τα μνημόνια” να συσκοτίζει για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα τα νέα πακέτα περικοπών, ξεπουλήματος και φορολογικών βαρών με επέκταση έως το 2060. Όπως με το απατηλό “πρόγραμμα Θεσσαλονίκης”, οι υποσχέσεις γίνονται όχι για να υλοποιηθούν, αλλά για να πέσει ο πήχης των διεκδικήσουν, για να δεχτούμε παθητικά ότι για να βγούμε από τα μνημόνια, πρέπει να εφαρμοστούν και τα τρία μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.
Οι μισθοί θα παραμείνουν καθηλωμένοι στα σημερινά επίπεδα φτώχειας, ενώ η ημιαπασχόληση και η απασχολησιμότητα θα συνεχίσουν να βασιλεύουν στους χώρους δουλειάς. Οι υποσχέσεις περί «αναδιανομής εισοδήματος» δεν περιλαμβάνουν φυσικά ούτε το εγχώριο ούτε το ξένο κεφάλαιο. Εκεί θα παρασχεθούν αφειδώς φοροαπαλλαγές, προκειμένου να υπάρξουν νέες επενδύσεις. Η «αναδιανομή» θα γίνει ανάμεσα στο συνταξιούχο των 1.100 ευρώ με το συνταξιούχο των 700 ευρώ και τις αντίστοιχες κατηγορίες μισθωτών που θα κληθούν να μοιράσουν τη φτώχεια τους. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι με τα μέτρα που προβλέπονται φορολογείται ο μισθωτός με 10.000 ετήσιο εισόδημα!
Παράλληλα θα πλασαριστεί μια νέα συμφωνία για το χρέος ως «ανάσα για την οικονομία». Αυτό που δεν λέγεται είναι ποιοι θα είναι αυτοί που θα πάρουν την ανάσα αυτή. Οι τράπεζες και οι διεθνείς κερδοσκόποι θα έχουν για τα επόμενα χρόνια εγγυημένα τα κέρδη τους, ενώ για τους εργαζόμενους και το λαό θα μείνουν τα υποχρεωτικά πλεονάσματα του 3,5% και 2,2% που εγγυώνται τη λιτότητα και τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες μέχρι το 2060. Η αλλαγή της μορφής εποπτείας είναι ένα καθαρά επικοινωνιακό τέχνασμα, καθώς οι εκπρόσωποι της τρόικας θα ελέγχουν ανά τρίμηνο, πιο εντατικά δηλαδή από ότι με τα μνημόνια, την εφαρμογή των προ-ψηφισμένων μέτρων. Άλλωστε, αυτό το πλαίσιο επιβάλλεται για να κερδίσουν την «εμπιστοσύνη των αγορών» από τις κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ, από τους ακροδεξιούς στην Αυστρία που θεσμοθετούν το 12ωρο ημερήσιας εργασίας μέχρι την ελληνική, που θεωρεί κοινωνική πολιτική την Κυριακάτικη εργασία, τον υποκατώτατο μισθό και το ξεπούλημα όλου του δημοσίου πλούτου. Σέ όλη την ΕΕ αλλά και στον “ανεπτυγμένο κόσμο”, ο κόσμος του κεφαλαίου επιβάλλει το δόγμα ότι μόνο ο ατομικός ανταγωνισμός και η διαρκής “απόδειξη ανωτερότητας” έναντι του διπλανού είναι τα πιο αποτελεσματικά διαβατήρια επιβίωσης, τροφοδοτώντας το φασισμό και την παγκόσμια αντιδραστική στροφή. Μόνη δύναμη που πάει κόντρα σε αυτή την κατρακύλα, υπερασπίζεται δικαιώματα και δίνει κατακτήσεις είναι ο συλλογικός και ενωτικός αγώνας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Παράλληλα στην Ελλάδα ενισχύεται ο εθνικισμός και με την προβολή κάθε λογής απειλών (μετανάστες, πρόσφυγες, γειτονικοί λαοί). Πάει χέρι-χέρι με τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τους ανταγωνισμούς που χρησιμοποιούνται και για να υποτάξουν τις λαϊκές αντιδράσεις ενάντια στην κοινωνική βαρβαρότητα που επιβάλλεται. Με αφορμή και την απόδοση του τίτλου της “τιμώμενης χώρας” για τη φετινή ΔΕΘ στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει την εικόνα της Θεσσαλονίκης ως ορμητήριο της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ, αλλά και του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου προς τα Βαλκάνια. Η Θεσσαλονίκη όμως είναι η πρωτεύουσα της ανεργίας, ενώ όλες οι υποδομές της έχουν ξεπουληθεί. Παράλληλα, η ιστορία της ως πολυπολιτισμική και προσφυγική πόλη, με την κληρονομιά της Φεντερασιόν που οργάνωσε τους εργάτες όλων εθνοτήτων και ξεκίνησε τη μεγάλη παράδοση των εργατικών αγώνων αυτής της πόλης, επιβάλει στο εργατικό και λαϊκό κίνημα να βάλει φραγμό και στην άνοδο του φασισμού. Να αναδειχτεί σε δύναμη αλληλεγγύης για τη νέα προσφυγιά της εποχή μας που γεννά ο πόλεμος και η ιμπεριαλιστική επέμβαση. Η αντιφασιστική και αντιπολεμική πάλη είναι υπόθεση ενός συνολικού αγώνα απέναντι στο σύνολο της αντιδραστικής στροφής για να ζήσει η κοινωνική πλειοψηφία ξανά με δικαιώματα.
Η διαδήλωση στα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ θα είναι εργατική, αντιιμπεριαλιστική, κόντρα σε πόλεμο, φασισμό και ρατσισμό. Δεν χωρούν εργοδοτικά σωματεία και ΓΣΕΕ που με την “κοινωνική συμμαχία” αποδέχτηκαν τον πυρήνα των θέσεων του κεφαλαίου, την “ανάπτυξη” μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού, του θεμέλιου λίθου δηλαδή της αντίδρασης και της ήττας του εργατικού κινήματος. Την ίδια ώρα μάλιστα υιοθετούν καιροσκοπικά την εθνικιστική ρητορική για το μακεδονικό παίζοντας με τη φωτιά του εθνικισμού. Οι ταξικές συγκεντρώσεις είναι αυτές που προσπαθούν να ενώσουν ξανά την εργατική τάξη κόντρα στην πολυδιάσπαση σε μόνιμους, συμβασιούχους, ανέργους, επισφαλείς, Έλληνες, ξένους, ελαστικούς...
Καλούμε σε συγκέντρωση στην Καμάρα στα εγκαίνια της ΔΕΘ στις 8/9 στις 6μμ, ενάντια στην κυβερνητική φιέστα “εξόδου από τα μνημόνια”. Απευθύνουμε ενωτική πρόταση μαχητικής συναδέλφωσης των εργαζομένων για κοινό αγώνα που θα ανατρέψει τους σχεδιασμούς τους. Μαζί με τους λαούς και τους εργαζόμενους των γειτονικών χωρών ενάντια στον πόλεμο, Τους εθνικισμούς και τον φασισμό.
ΣΩΜΑΤΕΊΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ανακοίνωση του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης
Σε μια «Πανεθνική Μέρα Δράσης» μας καλεί η ΓΣΕΕ στις 30 Μάη, στο πλαίσιο μιας «κοινωνικής συμμαχίας» που μορφοποιήθηκε πρόσφατα με διάφορους φορείς και «κοινωνικούς εταίρους».
Με ποιους όμως κάνει «συμμαχία» η ΓΣΕΕ; Με τους εργοδότες -ιδιαίτερα του κλάδου του εμπορίου- της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ, τα επιμελητήρια τύπου ΤΕΕ και Οικονομικό Επιμελητήριο, με τους μεγαλοδικηγόρους και μεγαλογιατρούς, με τους ιδιοκτήτες φαρμακείων και μια σειρά άλλους φορείς. Αυτή η «κοινωνική συμμαχία» ολοκληρώνει τη λογική του υποταγμένου συνδικαλισμού, που χρόνια τώρα μιλούσε για ανάγκη «κοινωνικού εταιρισμού» αντί για αγώνα, ακολουθούσε τη γραμμή του συνομιλητή και στυλοβάτη των εργοδοτών για την εθνική οικονομία και τα κέρδη τους, παρακαλώντας στο πλαίσιο αυτό και για λίγα ψίχουλα για τους εργαζόμενους. Είναι η συμμαχία του συναφιού των «μένουμε Ευρώπη», προσκυνάμε τους θεσμούς, υποτασσόμαστε στη «θεά αγορά» και τους βάρβαρους νόμους του χρήματος.
Τί λέει και τί ζητάει αυτή η «κοινωνική συμμαχία»; “θέτουμε την πατρίδα μας στην πρώτη γραμμή με σκοπό την «παλινόρθωση» της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Αντιτασσόμαστε έμπρακτα στην πόλωση”, αρχίζει το πλαίσιο που υπογράφουν οι εταίροι, εργοδοτικοί και οικονομικοί φορείς του κεφαλαίου με τους ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Στόχος τους, όπως αναφέρει το πλαίσιο της «κοινωνικής συμμαχίας» είναι η υγιής… επιχειρηματικότητα(!), ο παραγωγικός σχεδιασμός και η ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας, η ανταγωνιστικότητα, η κατάρτιση – εκπαίδευση για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων. Μετάφραση στην πραγματική γλώσσα της ζωής: Να διασφαλιστούν και να αναπτυχθούν τα κέρδη των ομίλων και εταιρειών, να γυρίσουμε στην ανάπτυξη (των επιχειρήσεων), και άμα φάνε ξανά με χρυσά κουτάλια οι εργοδότες, ίσως να δώσουμε… μερικά ψίχουλα στις «κοινωνικές ομάδες» που πλήττονται ακραία. Μας λένε δηλαδή: Βάλτε πλάτη να αναπτυχθούν τα κέρδη και οι επιχειρήσεις, να πλουτίσουν οι εργοδότες σας και κάτι θα σας πετάξουν κι εσάς από το τραπέζι του φαγοποτιού… Αυτό ακριβώς είναι το «πρόγραμμα» των επιχειρηματιών-εργοδοτών της χώρας, αλλά και της κυβέρνησης. Και όλα αυτά «χωρίς πόλωση», που μεταφράζεται στην πραγματική ζωή: Να σκύψουμε το κεφάλι στις αδηφάγες απαιτήσεις των συμφερόντων των αφεντικών στους εργασιακούς χώρους, να κλείσουμε το στόμα και τα μάτια στην οποιαδήποτε μορφή αδικίας, χωρίς διεκδικήσεις, απεργίες, αγώνες.
Η λογική αυτή ήταν, είναι και θα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Είναι αυτή που έχει φέρει στη σημερινή κατάσταση και θέση τους εργαζομένους, τους άνεργους, τους νεολαίους, τους συνταξιούχους. Για όλους όσους αγωνιζόμαστε, για όλους όσους βιώνουμε την κατάσταση της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της διάλυσης, πρέπει να τους καταστήσουμε σαφές πρώτα και κύρια αυτό: Για να ζήσουμε καλύτερα, για να αμειβόμαστε με αξιοπρέπεια, για να έχουμε σταθερές εργασιακές σχέσεις και συμβάσεις, πρέπει να πληρώσουν οι εργοδότες. Να μειωθούν τα κέρδη τους. Περισσότερα κέρδη και «ανάπτυξη» της οικονομίας τους -κράτους και εργοδοτών-, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση καλυτέρευση της θέσης μας. Μόνο οι αγώνες, οι πραγματικές διεκδικήσεις, η συλλογική πάλη με κριτήριο τα εργατικά συμφέροντα μπορούν να καλυτερέψουν τη θέση μας, να ανατρέψουν τη βαρβαρότητα. Αφεντικά και «δούλοι» ποτέ δεν πάλεψαν μαζί, δεν κέρδισαν μαζί, δεν είχαν κοινά συμφέροντα.
Η «κοινωνική συμμαχία» λοιπόν θέλει να βάλει τους εργαζόμενους, τα συνδικάτα, τα αιτήματα του κόσμου της δουλειάς κάτω από ξένες σημαίες, κάτω από τις σημαίες των συμφερόντων των εργοδοτών. Ειδικά στον κλάδο μας το ξέρουμε πλέον πολύ καλά: Αυτοί που θέλουν να ανοίγουν τις Κυριακές τα καταστήματα, να καταργήσουν ακόμα και την αργία της Κυριακής, δεν μπορούν να είναι «σύμμαχοί» μας. Ανάπτυξη, «διαρθρωτικές αλλαγές», παραγωγική ανασυγκρότηση και επιχειρηματικότητα σημαίνουν απελευθέρωση της αγοράς, των ωραρίων, εξαήμερα, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, απολύσεις, υποκατώτατους μισθούς, εντατικοποίηση, αυθαιρεσία. Ξένα και ντόπια αφεντικά, μικρομεσαία και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι πάντα συνασπισμένα και ενωμένα ενάντια στους εργαζόμενους, είναι μια γροθιά απέναντί μας όταν διεκδικούμε. Και όταν ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την πίτα της αγοράς και τη μοιρασιά των κερδών, ψάχνουν στήριξη και «συμμαχίες».
Τα αφεντικά απαιτούν να καταργηθούν οι συμβάσεις, οι αργίες, ότι απέμεινε από τις εργασιακές σχέσεις, απαιτούν να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας, και η ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ έχουν το θράσος να καλούν να σταματήσει η «κοινωνική πόλωση». Καταργούν στα κατάπτυστα κείμενα της «κοινωνικής – εργοδοτικής συμμαχίας» ακόμα και τις κοινωνικές τάξεις και μιλούν στο όνομα της «κοινωνίας των πολιτών», μια παλιά συνταγή και ένα ξεθωριασμένο ιδεολόγημα του φιλελευθερισμού… Είναι απέναντί μας. ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και υποταγμένος συνδικαλισμός είναι και επίσημα παραμάγαζα των αφεντικών. Είναι ώρα να οξυνθεί η ταξική – κοινωνική πόλωση! Να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυναμικά να βάζουμε τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Να συνεχίσουμε να είμαστε απέναντι σε κάθε «κοινωνική – εργοδοτική συμμαχία» και να αγωνιστούμε για να σπάσει, να αποτύχει, να ηττηθεί κάθε τέτοια μορφή. Δεν κάνουμε «μέρες Πανεθνικής δράσης», αλλά άμεσο και μακροπρόθεσμο αγώνα, με πλαίσιο, αιτήματα και μορφές που έχουν κόστος στους εργοδότες. Με ταξικό εκβιασμό και όχι παρακάλια.
Καταγγέλλουμε την «Μέρα Πανεθνικής Δράσης» και την εργοδοτική «κοινωνική συμμαχία». Το Σωματείο μας, μαζί με όλα τα αγωνιζόμενα τμήματα της τάξης μας, παλεύει και διεκδικεί με κριτήριο μόνο τα εργατικά συμφέροντα, τις δικές μας ανάγκες: Ριζικές αυξήσεις στις αποδοχές τώρα, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Κανένας εργαζόμενος απλήρωτος (από τα μικρά και μεσαία αφεντικά, κυρίως ντόπια…). Καμία Κυριακή στη δουλειά – Κανένα μαγαζί ανοιχτό Κυριακή. Συλλογικές συμβάσεις τώρα, με δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στον ΟΜΕΔ και υποχρεωτικής ισχύος για όλους τους εργαζόμενους. Κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού. Μείωση του εργάσιμου χρόνου. Όχι στην ανεργία. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και όλου του αντιδραστικού πλαισίου που ψηφίστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Και πολλές ακόμα διεκδικήσεις που δεν χωράνε στην «εθνική οικονομία τους», ούτε στην κυβερνητική πολιτική, αλλά είναι απολύτως αναγκαίες για να ζήσουμε ως άνθρωποι και όχι σαν δούλοι του 21ου αιώνα στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα.
Καλούμε σε:
– Συλλαλητήριο την Τρίτη 29/5 στις 7μμ στην Καμάρα
– Εργατική διαμαρτυρία την Τετάρτη 30/5 στις 10πμ στην Καμάρα ενάντια στην “κοινωνική συμμαχία” ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοτών
– Για να συνεχίσουμε την προσπαθεια μας να μπαίνουν τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!
– Για να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τη δική μας εργατική συμμαχία, τις δικές μας μέρες ταξικού αγώνα
– Για να συνεχίσουμε να φτιάχνουμε τη δική μας εργατική συμμαχία, τις δικές μας μέρες ταξικού αγώνα
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ! ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΗ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Δευτέρα, Απριλίου 30, 2018
Ενάντια στους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται, ψηφίζονται και εφαρμόζονται.
Ενάντια στη συνολική επίθεση που ο κόσμος της εργασίας δεχόμαστε από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις, την ΕΕ, το ΔΝΤ κι όλους τους εκάστοτε διαχειριστές του καπιταλιστικού συστήματος.
Να σταματήσουν οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στρατιωτικές και οικονομικές.
Να μπλοκάρουμε την εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία.
Να πάρουμε στα χέρια μας τον πλούτο, που εμείς οι εργαζόμενοι παράγουμε και μας τον κλέβουν τα αφεντικά.
Αγωνιζόμαστε για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας. Αυξήσεις στους μισθούς! Λιγότερη δουλειά!
Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά. Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! Άμεση νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΕΡΙΝΗ ΣΕΖΟΝ ΜΕ ΤΙΣ 32 “ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ”. ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΩΝ
Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση και διαδήλωση:
Τρίτη 1/5/18, 11πμ, Καμάρα
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΗ 10.30πμ ΤΣΙΜΙΣΚΗ με ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ * ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ * ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ * ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΗΣ ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Σάββατο, Απριλίου 28, 2018
Οι εργαζόμενοι στις Δομές Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων της ΑΡΣΙΣ ( Πυλαία, Ωραικόστρο, Ταγαράδες ) έχουν κυριολεκτικά εξαναγκαστεί να προσφέρουν την εργασία τους «εθελοντικά», καθώς παρέμεναν για 3 μήνες απλήρωτοι. Όλο αυτό το διάστημα, παρότι παρείχαν κανονικά τις υπηρεσίες τους όπως ακριβώς ορίζει η σύμβαση εργασίας τους και βρίσκονταν σε συνεχείς διαπραγματεύσεις με την εργοδοσία για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, η μοναδική απάντηση ήταν πως δεν υπάρχουν χρήματα και ότι ο μοναδικός υπαίτιος είναι το υπουργείο Οικονομικών. Αποφάσισαν να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασία με σκοπό να ασκήσουν πίεση εργοδοσία και λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας για συνεχιστεί η προστασία των ασυνόδευτων ανήλικων που μένουν στις δομές.
Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις: απλήρωτες υπερωρίες, «μπλοκάκι» αντί για ασφάλιση, αναγκαστικός «εθελοντισμός», 3μηνες συμβάσεις και ηθικοί εκβιασμοί στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας». Στο όνομα της υποτιθέμενης «κοινωνικής προσφοράς» επιτελούνται συστηματικά σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας (συνεχόμενες υπερωρίες, δουλειά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες ή ακόμη και απλήρωτη εργασία για μεγάλα χρονικά διαστήματα), που κρύβονται πίσω από την ταμπέλα του εθελοντισμού. Αυτό που τείνει να «ξεχνάει» επιμελώς η εκάστοτε εργοδοσία είναι πως πρόκειται για εργαζόμενους και όχι για εθελοντές.
Τι ισχύει όμως αναφορικά με την καθυστέρηση της χρηματοδότησης; Ο μόνος υπόχρεος έναντι των εργαζομένων είναι ο εργοδότης, δηλαδή η διοίκηση της ΜΚΟ, η οποία και οφείλει να καταβάλλει έγκαιρα τη μισθοδοσία τους, ανεξαρτήτως της ροής χρηματοδότησης. Το πώς θα ρυθμιστεί κάτι τέτοιο είναι ζήτημα της εργοδοσίας και όχι του εργαζόμενου, ο οποίος παρέχει κανονικά την εργασία του και δικαιούται να αμείβεται κανονικά. Εξάλλου, είναι αστείο να θεωρείται πως δεν υπάρχουν χρήματα στις ΜΚΟ που ασχολούνται με «το μεταναστευτικό», με την περίσσια των χρημάτων που ρέουν σε αυτό το τεράστιο πλυντήριο συνειδήσεων (ευρωπαϊκά κονδύλια και κρατικές επιδοτήσεις).
Δηλώνουμε την αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζομένων της ΑΡΣΙΣ και να τους στηρίξουμε ενεργά στη δίκαιη διεκδίκησή τους.
Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις: απλήρωτες υπερωρίες, «μπλοκάκι» αντί για ασφάλιση, αναγκαστικός «εθελοντισμός», 3μηνες συμβάσεις και ηθικοί εκβιασμοί στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας». Στο όνομα της υποτιθέμενης «κοινωνικής προσφοράς» επιτελούνται συστηματικά σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας (συνεχόμενες υπερωρίες, δουλειά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες ή ακόμη και απλήρωτη εργασία για μεγάλα χρονικά διαστήματα), που κρύβονται πίσω από την ταμπέλα του εθελοντισμού. Αυτό που τείνει να «ξεχνάει» επιμελώς η εκάστοτε εργοδοσία είναι πως πρόκειται για εργαζόμενους και όχι για εθελοντές.
Τι ισχύει όμως αναφορικά με την καθυστέρηση της χρηματοδότησης; Ο μόνος υπόχρεος έναντι των εργαζομένων είναι ο εργοδότης, δηλαδή η διοίκηση της ΜΚΟ, η οποία και οφείλει να καταβάλλει έγκαιρα τη μισθοδοσία τους, ανεξαρτήτως της ροής χρηματοδότησης. Το πώς θα ρυθμιστεί κάτι τέτοιο είναι ζήτημα της εργοδοσίας και όχι του εργαζόμενου, ο οποίος παρέχει κανονικά την εργασία του και δικαιούται να αμείβεται κανονικά. Εξάλλου, είναι αστείο να θεωρείται πως δεν υπάρχουν χρήματα στις ΜΚΟ που ασχολούνται με «το μεταναστευτικό», με την περίσσια των χρημάτων που ρέουν σε αυτό το τεράστιο πλυντήριο συνειδήσεων (ευρωπαϊκά κονδύλια και κρατικές επιδοτήσεις).
Δηλώνουμε την αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζομένων της ΑΡΣΙΣ και να τους στηρίξουμε ενεργά στη δίκαιη διεκδίκησή τους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΗΣ ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΑΠΡΙΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 Π.Μ. ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2018
"ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ" ΩΡΑΡΙΑ-ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΛΑΣΤΙΧΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ.
0 σχόλια Αναρτήθηκε Παρασκευή, Μαρτίου 30, 2018
Ο Συντονισμός δράσης ενάντια στην κυριακάτικη εργασία σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, εδώ και πάνω από 3 χρόνια βρίσκεται στο δρόμο, παλεύοντας ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, που έρχεται να προστεθεί στις -όλο και πιο- ελαστικές εργασιακές σχέσεις και ωράρια, στην απλήρωτη εργασία, στους μισθούς πείνας. Η δράση του ξεπέρασε την αδράνεια της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας και της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων που στην καλύτερη κήρυσσαν απλά μια απεργία χωρίς να δίνουν τη μάχη στο δρόμο, στο μόνο σημείο, δηλαδή, που οι εργαζόμενοι μπορούν να κερδίσουν: με απεργιακούς αποκλεισμούς, με διαδηλώσεις, με σύγκρουση με τις διάφορες όψεις της καταστολής αφεντικά, “αγανακτισμένοι καταναλωτές”, ΜΜΕ, αστυνομία). Αυτή η πολύχρονη μάχη μετράει ήδη τις πρώτες νίκες.
Παρά την ψήφιση του 4ου μνημονίου που συμπλήρωσε το θεσμικό πλαίσιο για λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων 32 (+6) Κυριακές τον χρόνο, η εφαρμογή του μέτρου σκοντάφτει στην αντίσταση των εργαζομένων. Σε αρκετά καταστήματα υπήρξε κινητοποίηση και από τους ίδιους τους εργαζομένους, οι οποίοι διεκδίκησαν και εν τέλει το επέβαλλαν το δικαίωμα τους στο ελεύθερο χρόνο, απεργώντας την Κυριακή που το κατάστημα υποτίθεται ότι θα άνοιγε (notos galleries στην Θεσσαλονίκη, public στην Αθήνα). Είναι στο χέρι των ίδιων των εργαζομένων να σπάσουν το φόβο, να οργανωθούν σε συνελεύσεις και σωματεία και να διεκδικήσουν συλλογικά τα δικά τους συμφέροντα. Αυτό που ζούμε είτε εργαζόμαστε στο εμπόριο, είτε σε άλλους κλάδους είναι ξεκάθαρο: Μας θέλουν να δουλεύουμε όλο και πιο πολύ (7 στα 7), όλο και πιο ελαστικά (σπαστά, part-time, πέρα από το δηλωμένο ωράριο), όλο και πιο φθηνά (μισοασφαλισμένοι ή ανασφάλιστοι, χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με υποκατώτατους μισθούς, χωρίς τριετίες και επιδόματα, χωρίς πληρωμένες υπερωρίες).
Από την πλευρά μας, έχοντας αποφασίσει να δώσουμε συνέχεια στον αγώνα μας αυτό, προχωράμε σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο εμπορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης την Κυριακή 1 Απρίλη, όπως και την Κυριακή 6 Μάη. Και κάπως έτσι είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε και για τις αμέσως επόμενες Κυριακές (Μάης-Οκτώβρης) για όσα μαγαζιά του κλάδου επιχειρήσουν να είναι ανοιχτά, βασιζόμενοι βέβαια στην οργή και τη θέληση για έμπρακτη αντίσταση που θα εκφραστεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους στα μαγαζιά αυτά. Στηρίζονται στο δικό μας φόβο και στη δική μας ηττοπάθεια, νομίζοντας ότι ο πέλεκυς της ανεργίας που κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όλων μας θα μας κάνει να δεχόμαστε τα πάντα χωρίς αντίσταση. Η σπίθα του αγώνα που άναψε σε μεγάλα καταστήματα του κλάδου απλώνεται. Και είναι αυτή η σπίθα που μας θυμίζει πως όταν στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον, όταν απαντάμε συλλογικά στα αφεντικά μας το πάνω χέρι το έχουμε εμείς:
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΟΙ ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΥΡΕΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 1η ΑΠΡΙΛΗ 10.00
ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα “απελευθερωμένα ωράρια”/ sintonismoskiriakis@espiv.net
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)