Βιβλιοποντικας

προκήρυξη του ΣΥΒΧΑ για την Απεργία της 15ης Μάη στον κλαδο του βιβλίου

[εδώ θα βρείτε την προκήρυξη σε .pdf για εκτύπωση και μοίρασμα από όλους μας στους χώρους δουλειάς μας]

____________

Βρες ένα λόγο για να μην κάνεις απεργία…

- Μήπως να μη ρισκάρω να «μπω στο μάτι» του αφεντικού; Να αποφύγω την απόλυση, να βολευτώ με ό,τι μπορώ…

Η εποχή του «εγώ ελπίζω να τη βολέψω» έχει τελειώσει οριστικά. Όσο δεν λέμε τα δικά μας όχι, τόσο τα αφεντικά «βρίσκουν και τα κάνουν». Μπροστά στη γενικευμένη και οργανωμένη επίθεση των εργοδοτών, κανείς δεν είναι πια εξασφαλισμένος από απολύσεις, περικοπές και εκβιασμούς. Είναι σημαντικό, περισσότερο παρά ποτέ, όλοι και όλες μαζί να αντιστεκόμαστε καθημερινά στους χώρους εργασίας και να δείχνουμε ότι δεν υποτασσόμαστε στη μοίρα που μας επιφυλάσσουν. Όσο προωθείται ο ανταγωνισμός μεταξύ των εργαζομένων (αλλά και των ανέργων), τόσο πρέπει να συσπειρωνόμαστε και να απαντάμε συλλογικά για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.

- Είναι όμως δυνατόν να αρνηθώ την ατομική σύμβαση που με εξασφαλίζει κάπως; Μπορώ να ζητάω αυξήσεις σε μισθούς ή υπογραφή συλλογικών συμβάσεων;

Εάν στους εργασιακούς μας χώρους μπορέσουμε να χτίσουμε έναν τρόπο συνεύρεσης μεταξύ μας ως συνάδελφοι, εάν προσπαθήσουμε να κρατάμε μια συλλογική στάση απέναντι στα προβλήματά μας, τότε ναι, μπορούμε να βάλουμε φραγμό στο νέο εργασιακό μοντέλο των ατομικών συμβάσεων και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Δεν είναι δα και έγκλημα να διεκδικούμε συλλογικές διαπραγματεύσεις και να αξιώνουμε μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.

- Ναι, αλλά η επιχείρηση εδώ και καιρό πάει χάλια. Μήπως να υπομείνω κι εγώ κάποιες θυσίες για το καλό της, ώστε να βγούμε από το αδιέξοδο;

Είδαμε και τις εταιρίες που συνεχίζουν να κάνουν τζίρο ή να επεκτείνονται, πώς διστάζουν να μειώσουν μισθούς ή να απολύσουν υπαλλήλους… Σήμερα, καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς τη δική τους κρίση, χθες όμως δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους. Όταν μιλάνε για θυσίες, εννοούν την εξασφάλιση της κερδοφορίας τους με τη μείωση των μισθών. Καταργούν εργασιακά κεκτημένα που έχουμε κατακτήσει με αγώνες. Αντί οι εργαζόμενοι να είμαστε τα θύματα, χρειάζεται να αντισταθούμε και να ανακτήσουμε το έδαφος, χρειαζόμαστε νέους αγώνες.

- Εντάξει, αλλά εδώ καταρρέουν τα πάντα, η οικονομία της χώρας κινδυνεύει. Μπορώ να κάνω εγώ κάτι από μόνος μου;

Μα κάθε φορά που το σύστημά τους, ο καπιταλισμός, βρίσκεται σε κρίση, οι πολιτικοί και οικονομικοί εκφραστές του, στο όνομα της “εθνικής ενότητας”, ζητούν από τους εργαζόμενους να “σώσουν την κατάσταση”. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι σε τέτοιες εποχές είναι που πρέπει να κινητοποιούμαστε συλλογικά, να παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να προτάσσουμε τους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες, με αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια, ακόμα και στο μικροπεριβάλλον μας, στο χώρο που εργαζόμαστε και συναντάμε τους συναδέλφους μας.

Τι κάνουμε

Στη σημερινή πραγματικότητα της άγριας λιτότητας, του αυταρχισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού, δεν μας μένει παρά να αρνηθούμε αυτήν την πραγματικότητα. Εμείς επιλέγουμε να μην υποκύψουμε στους εκβιασμούς των αφεντικών για μειώσεις στους -ήδη ανεπαρκείς για τις ανάγκες μας- μισθούς. Οι εργοδότες του κλάδου αποφεύγουν την υπογραφή κλαδικής σύμβασης ενώ στήνουν νέο σωματείο (ΕΝΕΛΒΙ). Κάθε ατομική διαπραγμάτευση οδηγεί στον ανταγωνισμό μεταξύ μας και υπονομεύει κάθε σχέση συναδελφικότητας και αλληλεγγύης. Στο νέο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο που προωθούν, προσπαθούν να μας χωρίσουν σε επισφαλείς εργαζόμενους και ανέργους, σε φτωχούς και φτωχότερους. Η δική μας απάντηση είναι οι συλλογικοί αγώνες για την αξιοπρέπειά μας, για να μη ζήσουμε σαν δούλοι, για να οικοδομήσουμε μία νέα κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Η συλλογική μας δράση δεν αρχίζει ούτε σταματά με μία κλαδική απεργία. Δημιουργούμε πυρήνες αντίστασης σε κάθε εργασιακό χώρο, οργανώνοντας συνελεύσεις, συζητώντας με συναδέλφους, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα που έχουμε όλοι στην εργασία. Στις πιέσεις και τους εκβιασμούς για υπογραφή ατομικών συμβάσεων, απαντάμε με συλλογικοποίηση στο χώρο δουλειάς, επιδιώκουμε μέσα από σωματειακή επιτροπή ή ακόμα και επιχειρησιακό σωματείο -σε μεγάλους χώρους δουλειάς- τη συλλογική διαπραγμάτευση για όλους τους εργαζόμενους. Στεκόμαστε δίπλα στον καθένα, είτε είναι ωρομίσθιος, είτε μερικής ή πλήρους απασχόλησης. Προσπαθούμε να έχουμε μια κοινή πορεία αναπτύσσοντας δίκτυο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Προσφέρουμε όπου μπορούμε την ηθική, ψυχολογική και υλική μας συμπαράσταση. Οργανώνουμε τις δράσεις μας συλλογικά και από τα κάτω. Εντάσσουμε τις μικρές και τις μεγάλες μάχες μας σε έναν ευρύτερο αγώνα, εντός και εκτός των χώρων δουλειάς, ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της εξαθλίωσης.

- Απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό προτάσσουμε τους συλλογικούς μας αγώνες.

- Απαιτούμε μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ : 

ΤΡΙΤΗ 15 ΜΑΗ 

[απεργιακή συγκέντρωση-πορεία : 10.30πμ, Σόλωνος & Ασκληπιού]

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής

Η ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΡΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να διασωθεί μέσα από τις κάλπες στις 6 Μάη.Επιδιώκουν να θάψουν τη λαϊκή οργή και να σβήσουν τους κοινωνικούς αγώνες που ξεσπούν και θα συνεχίσουν να ξεσπούν. Όποια κυβέρνηση και αν προκύψει, τίποτα καλό δεν θα συμβεί για τους εργαζόμενους. Αντίθετα θα ενταθούν τα αντιλαϊκά μέτρα και αυτοί θα ισχυρίζονται πως έχουν νωπή λαϊκή εντολή για να εφαρμόσουν την πολιτική τους (δηλαδή την πολιτική των καπιταλιστών και της Τρόικας).Η προεκλογική περίοδος δεν χρωματίζεται από απατηλές υποσχέσεις γι’ αυτά που «θα δώσουν», αλλά από ρεαλιστικές εξαγγελίες αυτών που θα περικόψουν παραπέρα. «Η Τρόικα απαιτεί 15% περαιτέρω μείωση των μισθών». «Νέα μέτρα τον Ιούνη για να βρεθούν τα 11,5 δις». «Θα βάλουν μετεκλογικά χέρι στην αποζημίωση για απόλυση».«Μετεκλογικά κατατίθεται νέο ασφαλιστικό». Αν αυτοί είναι οι τίτλοι των ειδήσεων προεκλογικά, καταλαβαίνει εύκολα κανείς τι μας περιμένει μετεκλογικά.

Από την άλλη, μεθοδικά και με γοργούς ρυθμούς ξηλώνονται τα εργατικά κεκτημένα.Απολύσεις, περικοπές μισθών, απληρωσιά, εργασιακές σχέσεις λάστιχο, εργοδοτική τρομοκρατία. Θέλουν να μας κάνουν να εμπεδώσουμε πως, «νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη», πως δεν υπάρχει κανένα κεκτημένο, καμία νομική προστασία για τον εργαζόμενο, πως ο εργοδότης κάνει ό,τι θέλει.

Στην προσπάθεια βιασμού της λαϊκής συνείδησης εντάσσεται και το εμετικό κλίμα που διαμορφώνεται ενάντια στους μετανάστες. Θέλουν να πάψουμε να στρεφόμαστε ενάντια στο σύστημα, στους πολιτικούς που το υπηρετούν, στα αφεντικά και στα Μνημόνια. Κυβερνώντες, TV, νεοναζί δουλεύουνε μαζί για να ανεβάσουν τη θεατρική παράσταση, «για όλα φταίνε οι μετανάστες». Φαρσο-κωμωδία για γέλια, ή μάλλον για κλάματα, αλλά εμείς δεν ξεχνάμε ποιος ευθύνεται για την ανεργία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση.

Το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να έχει καμία αυταπάτη πως η σωτηρία για τα δικαιώματά μας και για το μέλλον της τάξης μας θα έρθει μέσω των εκλογών. Οι αγώνες στους δρόμους είναι αυτοί που θα βάλουν φραγμό και τελικά θα ανατρέψουν τη σύγχρονη βαρβαρότητα. Η ελπίδα βρίσκεται στη συλλογικοποίηση των αντιστάσεων στους χώρους δουλειάς και σε όλη την κοινωνία.

Το εργατικό κίνημα είναι ανάγκη να μπει μπροστά και να καταγγείλει το προεκλογικό αντι-μεταναστευτικό πογκρόμ και τα φασιστικής έμπνευσης στρατόπεδα συγκέντρωσης, να υπερασπίσει τα δικαιώματα των μεταναστών και να απαιτήσει όλα όσα ο κόσμος της εργασίας (ντόπιοι και μετανάστες) δικαιούται.

Κράτος και αφεντικά για να επιβάλουν την υποταγή μάς θέτουν το εκβιαστικό δίλημμα, «συναίνεση στις πολιτικές μας ή χρεοκοπία της χώρας». Και στη μια περίπτωση και στην άλλη θα εξασφαλίσουν τη σωτηρία του «χρεοκοπημένου»καπιταλιστικού συστήματος. Εμείς απαντάμε: οργάνωση από τα κάτω, αντίσταση,αλληλεγγύη στην κατεύθυνση της κοινωνικής ανατροπής, για να πάρει ο λαός στα δικά του χέρια τις τύχες του, μέσα από συνελεύσεις σε γειτονιές και σε χώρους εργασίας.

Ο Σύλλογός μας, κομμάτι του μαχόμενου εργατικού κινήματος συνεχίζει να αγωνίζεται και να διεκδικεί. Συνεχίζει να επιδιώκει τη συγκρότηση ενός νικηφόρου πανεργατικού μετώπου που θα ανατρέψει στην πράξη τα σχέδια εργοδοτών-κυβερνήσεων. Η Κλαδική Απεργία στις 15 Μάη είναι ένας σημαντικός σταθμός στην πάλη που δίνουμε, είναι μια δική μας μικρή συμβολή στον πόλεμο που πρέπει να κηρύξει η εργατική τάξη κόντρα στον πόλεμο των αφεντικών.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

1. Προετοιμασία της Κλαδικής Απεργίας

- Θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες το κείμενο-κάλεσμα του Συλλόγου προς τον κλάδο. Θα οργανωθούν επισκέψεις και μοιράσματα στους χώρους εργασίας. Θα ενταθεί η αφισοκόλληση στο κέντρο και στην περιφέρεια.

- Καλούμε εργατικές συλλογικότητες (σωματεία, κινήσεις, ομάδες) να στηρίξουν την απεργία του κλάδου μας (να βοηθήσουν στην προπαγάνδισή της, να στηρίξουν τις απεργιακές περιφρουρήσεις και την απεργιακή συγκέντρωση και πορεία).

- Κυκλοφορούμε κείμενο του Συλλόγου που θα μοιράζεται την ημέρα της απεργίας στους εργαζόμενους και στο αναγνωστικό κοινό, και θα ενημερώνει για τα προβλήματα των εργαζομένων στον κλάδο του βιβλίου. Θα τους καλεί να συμπαρασταθούν μη ψωνίζοντας στις 15 Μάη.

- Θα οργανώσουμε παρεμβάσεις στη Σόλωνος και στην Έκθεση Βιβλίου για την καλύτερη προπαγάνδιση της απεργίας.

- Η απεργιακή συγκέντρωση αφού περάσει από την «πιάτσα» του βιβλίου θα καταλήξει στα γραφεία της ΠΟΕΒ. Θα ακολουθήσει «απεργιακό μεσημεριανό τσιμπούσι». Επιδίωξή μας είναι να οργανώσουμε το τσιμπούσι σε συνεργασία με συλλογικές κουζίνες.2. Την Πέμπτη 26/4 στις5.30 μ.μ. οργανώνουμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κατάστημα των εκδόσεων Αφοι Γεωργιάδη (Ακαδημίας 69), για να καταγγείλουμε την παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων συναδέλφου που εργάζεται στο συγκεκριμένο εκδοτικό(αυθαίρετη μείωση κατά 50% του μισθού του). Θα κυκλοφορήσει σχετική αναλυτική ανακοίνωση του Συλλόγου.

3. Κυκλοφορούμε κείμενο για τις απολύσεις και την κατάσταση που επικρατεί στις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ.

4. Θα καλέσουμε τη νεοσυσταθείσα εργοδοτική οργάνωση, Ένωση Ελληνικού Βιβλίου (ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ.) σε διερευνητική συνάντηση για τα εργασιακά προβλήματα στον κλάδο και για την Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

5. Προχωράμε στη διακίνηση της εφημερίδας του Συλλόγου (ΚΑΚΕΚΤΥΠΟ Νο 4) στον κλάδο. Ξεκινάμε την προετοιμασία για την έκδοση του 5ου τεύχους (προτάσεις για την ύλη). Στην επόμενη Γ.Σ. θα αποφασίσουμε για την δημιουργία Συντακτικής Ομάδας.

6. Για τη συγκρότηση δομών αλληλοβοήθειας στο πλαίσιο του Συλλόγου:

- διακινούμε τα κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης του Ταμείου Αλληλοβοήθειας.

- σε προσεχές βδομαδιάτικο μάζεμα του Συλλόγου (μάζεμα της Πέμπτης) θα συζητήσουμε για το πως θα προωθήσουμε τις προτάσεις που ακούστηκαν στη Γ.Σ.

Πιο συγκεκριμένα:

- ανταλακτικό παζάρι βιβλίου για την ενίσχυση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, μετά την Κλαδική Απεργία

- οργάνωση μόνιμου προγράμματος ανακύκλωσης αλουμινίου στα γραφεία μας για την ενίσχυση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας

- διερεύνηση της δυνατότητας για δημιουργία εντευκτηρίου-στεκιού του Συλλόγου, όπου θα προσφέρεται φαγητό, καφέδες κλπ και τα έσοδα θα μένουν για την στήριξη ανέργων συναδέλφων που θα αναλάβουν τη λειτουργία του

- στήριξη και ένταξη σε πρωτοβουλίες αλληλοβοήθειας που παίρνονται από άλλες συλλογικότητες(σωματεία, λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών κοκ).

7. Συμμετέχουμε στη διαδήλωση ενάντια στη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες, την Τρίτη 24/4 στις 6.00 μ.μ. στην Ομόνοια. Θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες αφίσα του Συλλόγου που θα προβάλει την ανάγκη κοινών αγώνων ντόπιων και μεταναστών εργατών.

8. Καλούμε τους συναδέλφους να συμμετέχουν στη συγκέντρωση και πορεία συμπαράστασης στους προφυλακισμένους διαδηλωτές του συλλαλητηρίου της 12 Φλεβάρης, που οργανώνεται από Λαϊκές Συνελεύσεις γειτονιάς το Σάββατο 28/4 στις 12 το μεσημέρι στο Μοναστηράκι. Ο Σύλλογός μας έχει κυκλοφορήσει σχετικό κείμενο.

9. Συμμετέχουμε στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση που οργανώνουν εργατικά σωματεία στο Μουσείο. Η πρωτομαγιάτικη διαδήλωση δεν μπορεί να «χαθεί» μέσα στο προεκλογικό κλίμα, ούτε μπορεί να υποβαθμιστεί σε μια συναυλία, όπως κάνουν ΓΣΕΕ-ΕΚΑ. Διαμορφώσαμε πρόταση αφίσας που θα προτείνουμε στα υπόλοιπα σωματεία για την προπαγάνδιση της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης. Θα κυκλοφορήσουμε κείμενο κάλεσμα του Συλλόγου.

10. Στη Γ.Σ. έγινε συζήτηση για τη στάση του Συλλόγου μας απέναντι στα ΜΜΕ. Η συζήτηση θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί στην επόμενη Γ.Σ. Μέχρι τότε πρέπει να κατατεθούν,αν είναι δυνατόν και γραπτά, κείμενα πάνω στο θέμα αυτό και προτάσεις.

11. Στη Γ.Σ. έγινε ενημέρωση για τα προβλήματα των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων στις Ταχυμεταφορές των ΕΛΤΑ από συνδικαλιστή, μέλος του Σωματείου Εργαζομένων στις Ταχυμεταφορικές και Ταχυδρομικές Επιχειρήσεις Αττικής. Θα στηρίξουμε τις παρεμβάσεις διαμαρτυρίας που οργανώνει ο ΣΕΤΤΕΑ στις 2 και 4 Μάη.

Συγκεκριμένα: Τετάρτη2 Μάη, τον αποκλεισμό του κέντρου διαλογής ΕΛΤΑ Αθήνας (Κωνσταντινουπόλεως και Λένορμαν Κολωνός δίπλα στις γραμμές του τραίνου), από 7 π.μ. έως 11 π.μ.. Η διαμαρτυρία γίνεται για την επαναπρόσληψη των τεσσάρων συναδέλφων της Skycom (εταιρείας ενοικιαζόμενων στα ΕΛΤΑ) και την αποτροπή των νέων εργασιακών σχέσεων.

Παρασκευή 4 Μάη παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Skycom (Μεσογείων 401, Αγ. Παρασκευή),στις 3 μ.μ.

12. Νέα Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Κυριακή 10 Ιούνη.

126 χρόνια. Τόσο μας χωρίζει από τη πρωτομαγιά του 1886 όταν η τάξη μας, η τάξη που όλα τα παράγει - η τάξη των δημιουργών του κόσμου, έδωσε μια ακόμη μάχη στον αγώνα να περάσει η ανθρωπότητα από την προϊστορία στην ιστορία. 126 χρόνια μακριά, η εποχή βρωμούσε από τη δυσοσμία ενός συστήματος στις απαρχές του. Η νέα τάξη πραγμάτων της εποχής σήμαινε παιδική εργασία , ατελείωτα 14ωρα στην αλυσίδα παραγωγής, αμέτρητες παραγκουπόλεις για τους εργάτες, μηδενική υγεία και πρόνοια, εργατικά "ατυχήματα" στην ημερήσια διάταξη, καταστολή και δολοφονίες...

126 χρόνια μετά, η εποχή μας βρώμαει από ένα σύστημα σε κρίση και σε σήψη. Η νέα τάξη πραγμάτων της εποχής μας, προστάζει επιστροφή σε ένα μέλλον που θυμίζει άσχημα το μακρινό μας παρελθόν. Ανεργία, διάλυση των συμβάσεων, καταστροφή της κοινωνικής πρόνοιας, ρατσισμός και καταστολή.

Οι εργάτες και οι εργάτριες του Σικάγου πολεμήσανε για 8 ώρες εργασία, 8 ώρες ξεκούραση, 8 ώρες ενασχόληση με τα κοινά. Οι εργάτες και οι εργάτριες του Σικάγου των "πρωτόγονων" βιομηχανικών μηχανών και εργαλείων διεκδίκησαν και αγωνίστηκαν για δραστική μείωση του χρόνου εργασίας. Οι οπλισμένοι/ες εργάτες και εργάτριες του Σικάγου, απάντησαν στη βία της εποχής τους, με περιφρούρηση των απεργιών και των εργοστασίων τους, με τον μαζικό κοινωνικό αγώνα και το ασίγαστο πάθος για μια διαφορετική κοινωνία. Οι εργάτες και οι εργάτριες του Σικάγου, δημιουργήσανε κοινότητες αγώνα μέσα στους χώρους εργασίας -τα συνδικάτα- οπλίσανε τους εαυτούς τους απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος, οργανωθήκανε και παλέψανε με ανυποχώρητες γενικές απεργίες, κόντρα στους απεργοσπάστες, τη κρατική και παρακρατική βία, ακόμη και τον θάνατο. 

126 χρόνια μετά, με τόσα άλματα στο τεχνολογικό επίπεδο, τι άραγε θα πρέπει να διεκδικήσουμε οι σύγχρονοι εργάτες και εργάτριες; Όταν τ' αφεντικά μας σήμερα προστάζουν τις πιο ευέλικτες μορφές εργασίας, τη δουλειά με το κομμάτι, με την ώρα, με ατομική ή και καθόλου σύμβαση πως θα υποστηρίξουμε τις ανάγκες μας, πως θα μιλήσουμε, κόντρα στον φόβο της ανεργίας, για δουλειά για όλους, με μείωση των ωρών εργασίας, με αξιοπρεπή μισθό που να μπορούμε να ζήσουμε από αυτόν; Με τι όπλα θα πολεμήσουμε τον ολοκληρωτισμό της εποχής μας; 126 χρόνια μετά, θα σταθούμε αντάξιοι της παράδοσης της τάξης μας; Μήπως θα σκύψουμε το κεφάλι σ' ένα αέναο παρόν υποδούλωσης ή θα χτίσουμε τις δικές μας μάχες, με απεργίες και καταλήψεις; Θα πολεμήσουμε μέχρι τέλους για εμάς και τα παιδιά μας;

υ.γ1. Για τη "δική μας" κοντινή πρωτομαγιά, έχουν ειπωθεί λίγα και ακόμη λιγότερα γνωρίζει ο κόσμος της πόλης μας. Γι' αυτό ,λοιπόν, για τις μέρες του 36 στη Θεσσαλονίκη παραθέτουμε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ με μαρτυρίες των πραγματικών πρωταγωνιστών της εργατικής εξέγερσης.

υγ2. Η Ταξική Αυτοοργάνωση συμμετέχει στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία την 1 Μάη στις 10.30 στη Καμάρα.

Ταξική Αυτοοργάνωση Βιβλίου-Χάρτου