Βιβλιοποντικας

Για όλους εμάς που εργαζόμαστε στο λιανικό εμπόριο οι ειδήσεις περί «απελευθέρωσης» του ωραρίου προκαλούν από θυμό και αγανάκτηση μέχρι απόγνωση και οργή. Έχουμε ήδη υποστεί την κατάργηση του 8ωρου και την εφαρμογή ελαστικών ωραρίων με τις υπερωρίες να δίνονται ως επιπλέον ρεπό κάπου στο μέλλον, με ατέλειωτες ώρες («όσο μπαίνει κόσμος», «όσο έχει δουλειά», «όσο πάει γενικώς») απλήρωτης εργασίας υπέρ... δυσπραγούντων κεφαλαιοκρατών. Κι όλα αυτά συνέβαιναν ήδη π.Κ. (προ Κρίσεως).

Φέτος προστέθηκε κι η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Εδώ και χρόνια προσπαθούσαν ιδιαίτερα τα πολυκαταστήματα και οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες να απαλλαγούν από αυτή. Με την ευκαιρία της κρίσης και του συνολικού σαρώματος των εργατικών κατακτήσεων κατάφεραν φέτος το καλοκαίρι να περάσουν νόμο που επιτρέπει το άνοιγμα των καταστημάτων και τις Κυριακές. Τα επιχειρήματα περί τόνωσης της αγοράς, ανάπτυξης και καταπολέμησης της ανεργίας είναι ολοφάνερα χονδροειδή ψέματα. Πέρα από το γεγονός ότι αυτό που λείπει για αγορές είναι τα χρήματα, ποια άραγε άτομα δεν είχαν χρόνο να ψωνίσουν αρκετά με τα καταστήματα ανοιχτά από το πρωί ως το βράδυ; Οι επιβάτες κρουαζιερόπλοιων, οι τράνζιτ ταξιδεύοντες αεροπορικώς, τίποτα εξωγήινοι επισκέπτες; Η αυξημένη κίνηση στην αγορά δεν σημαίνει και καμιά αύξηση του τζίρου που είναι ιδιαίτερα πεσμένος όπως παραδέχονται κι οι ίδιοι οι έμποροι.

Όσο για την ανεργία, αυτή θα αυξηθεί καθώς θα κλείσουν τα μικρότερα καταστήματα ενώ τα μεγαλύτερα απλώς θα «τεντώσουν» τα ήδη εξωφρενικά ελαστικά ωράρια των υπαλλήλων τους κι οι όποιες προσλήψεις θα αφορούν θέσεις ημιαπασχόλησης (τύποις, αλλά «κάτσε καμιά ωρίτσα παραπάνω τώρα που έχει δουλειά») με λιγότερο από 300 ευρώ. Και το πιο μακάβριο αστείο είναι ότι η κυβέρνηση μιλάει για κυριακάτικο άνοιγμα με τήρηση των κανόνων της εργατικής νομοθεσίας (όσο νόημα έχει ακόμα αυτή η έκφραση), λες και συνεργεία της Επιθεώρησης Εργασίας θα αλωνίζουν κυριακάτικα τις αγορές καταγράφοντας ποια καταστήματα είναι ανοιχτά και πόσα άτομα εργάζονται για να ελέγξουν μετά αν θα πληρωθούν την προσαύξηση του 75% του μεροκάματου που προβλέπει ο νόμος!

Γι’ αυτό λοιπόν κάνουμε έκκληση την Κυριακή 3 Νοέμβρη να μην αγοραστεί τίποτα, ούτε τσίχλα από περίπτερο που λέει ο λόγος. Γιατί οι άθλιες εργασιακές σχέσεις -ημιαπασχόληση, ωρομίσθιο, αποσύνδεση ωραρίου εργασίας από ωράριο λειτουργίας καταστημάτων (αυτό π.χ. σημαίνει ότι μια επιχείρηση μπορεί να βάλει το προσωπικό της να ξεφορτώνει στις 2-4 τα ξημερώματα, χωρίς καμία επιπλέον πληρωμή), ξεκινούν από μας πριν γίνουν κοινός τόπος. Έτσι και για τις Κυριακές είμαστε πάλι τα πρώτα θύματα. Οι μόνοι κερδισμένοι από τη λειτουργία των μαγαζιών και τις Κυριακές είναι οι ιδιοκτήτες μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων, καθώς θα αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά αφού τα μικρά εμπορικά θα εξοντωθούν και θα κλείσουν. Κάθε ευρώ που θα δίνεται την Κυριακή σημαίνει αύξηση της υπερεκμετάλλευσης και της ανεργίας. 

Τώρα ξεκινάει ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας και δεν θάναι εύκολος. Όπως κι οι υπόλοιποι αυτών των καιρών. Ας ενισχύσουμε λοιπόν τις κινητοποιήσεις κι όχι τα αφεντικά.

Γι’ αυτό, την Κυριακή 3 Νοεμβρίου:

Κανείς βιβλιοϋπάλληλος / εμποροϋπάλληλος για δουλειά!
Κανένα βιβλιοπωλείο/εμπορικό κατάστημα ανοιχτό!
Κανείς εργαζόμενος – άνεργος για ψώνια! Όλοι στις κινητοποιήσεις!

Απεργιακή διαδήλωση : Κυριακή 03/11/2013, 10.30 Αριστοτέλους με Τσιμισκή

Καταγγέλουμε τη δολοφονία του νέου εργαζόμενου και μουσικού Παύλου Φύσσα από φασίστες δολοφόνους. 

Το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου- Χάρτου Θεσσαλονίκης συμπαραστέκεται ολόψυχα στον αγώνα των καθηγητών και των άλλων κλάδων του δημοσίου (πανεπιστήμια, νοσοκομεία, υπουργεία) ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις και για να συνεχίσει να υπάρχει δημόσια παιδεία, υγεία κοινωνικές υπηρεσίες, πολιτισμός, καθώς και στους αγώνες ενάντια στο κλείσιμο ή ξεπούλημα στη βιομηχανία.


Χαιρετίζουμε την απόφασή των καθηγητών, για αποφασιστικό αγώνα διάρκειας. Μια απόφαση ακόμα πιο σημαντική γιατί πάρθηκε από τα κάτω, σε κόντρα με τις σειρήνες της ηττοπάθειας και της υποταγής της πλειοψηφίας των πολιτικοσυνδικαλιστικών δυνάμεων. Που με την αποφασιστικότητά της έχει πυροδοτήσει τον αγώνα σε μια σειρά κλάδους και χώρους, δημιουργώντας ένα απεργιακό κύμα που γεννά ελπίδες για την συνολική ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής κεφαλαίου, κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ.

Ο αγώνας μας είναι κοινός.

Παλεύουμε και μείς ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία, τη διάλυση της ζωής μας μέσα από τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και τους μισθούς πείνας, για το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας που το «νέο σχολείο» πετάει έξω, μέσα από το εξεταστικό μαρτύριο, για να τα στείλει στην φτηνή ιδιωτική κατάρτιση και την τζάμπα «μαθητεία» για τους εργοδότες.


Παλεύουμε και μείς ενάντια στη λεηλασία της ζωής μας από τη μισητή τρόικα, το κεφάλαιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση και την αδίσταχτη δικομματική κυβέρνηση τους. Για να φύγει όλο αυτό το επιχειρηματικό-πολιτικό κατεστημένο των τραπεζιτών, των βιομήχανων, των τοκογλύφων και των αστών πολιτικών. Να μην περάσουν τα μέτρα, να σταματήσει το πρόγραμμα καταστροφής. Να ξηλωθούν όλοι οι άθλιοι νόμοι της τελευταίας τριετίας. Για μια οικονομία στην υπηρεσία των αναγκών του εργαζόμενου λαού και όχι στην υπηρεσία των κερδών και του πλούτου του κεφαλαίου.