ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ, ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Τετάρτη, Ιουλίου 02, 2014
Εδώ και μερικούς μήνες η εταιρία Ιανός
έχει επιβάλλει στους πωλητές όλων των καταστημάτων της να φέρουν ειδικό
ηλεκτρονικό μηχάνημα ανάγνωσης γραμμωτού κώδικα με το οποίο και καταγράφουν την
όποια πώληση κάνουν σε πελάτη. Έτσι καταμετράται η ατομική απόδοση του κάθε
υπαλλήλου και προωθείται ένας εξοντωτικός ανταγωνισμός που φθάνει στα όρια του
συναδελφικού κανιβαλισμού. Παράλληλα κάθε μήνα υπάρχουν ανακοινώσεις των πρώτων
σε πωλήσεις, ενώ οι υπόλοιποι νιώθουν την απειλή της κακής αξιολόγησης και της
απόλυσης με «αντικειμενικά» κριτήρια.
Όταν ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου
– Χάρτου Αττικής έβγαλε ανακοίνωση που καταδίκαζε αυτή την πρακτική και ζητούσε
την απόσυρση αυτών των μηχανημάτων, η εταιρία απάντησε με καταφανή ψέματα ότι
δήθεν τα «μηχανάκια» χρησιμοποιούνται για έλεγχο αποθεμάτων κ.λπ., ενώ έχουν
εισαχθεί αποκλειστικά για τη βαθμολόγηση και κατάταξη των υπαλλήλων σε «καλούς»
και σε «κακούς». Η εταιρία, μάλιστα, για να δικαιολογήσει τα ψέματά της βρήκε
μια εκ των υστέρων χρήση για τα σκανεράκια που απλώς έκανε τη ζωή των υπαλλήλων
λίγο παραπάνω δύσκολη. Δηλαδή τους υποχρέωσε να τα χρησιμοποιούν για τις καθημερινές
απογραφές (που γίνονται βέβαια μετά το τέλος της βάρδιας κι αποτελούν μερικά
ακόμη λεπτά απλήρωτης εργασίας). Ενώ, λοιπόν, μέχρι τότε οι απογραφές γίνονταν
με τα μηχανήματα ανάγνωσης γραμμωτού κώδικα που είναι συνδεδεμένα με τους
υπολογιστές, οπότε τα στοιχεία καταγράφονταν αυτομάτως στο κεντρικό σύστημα,
τώρα έπρεπε ένα πωλητής αφού πρώτα «άδειαζε» το μηχανάκι του (δηλαδή, περνούσε
την καταγραφή των πωλήσεών του στο σύστημα, ακόμα μερικά λεπτά από τη ζωή του
στην εργασία, απλήρωτα κι αυτά), σκάναρε τα προς απογραφή βιβλία και μετά
συνέδεε το μηχανάκι του με έναν υπολογιστή για να «περαστούν» τα νέα στοιχεία
στο κεντρικό σύστημα: το μόνο το οποίο δεν μπορεί να καταλογιστεί στην εταιρία
είναι η έλλειψη φαντασίας στους τρόπους ταλαιπωρίας των υπαλλήλων της.
Καθώς ο Σύλλογος επέμεινε και το
θέμα πήρε κάποια σχετική έκταση, η εταιρία επιχείρησε πλέον να παρουσιάσει τους
εργαζόμενους ως «υπερήφανους» και «χαρούμενους» με αυτά τα μηχανήματα: τους έβαλε,
λοιπόν, να υπογράψουν ένα κείμενο που συνέταξαν και διακίνησαν τα διευθυντικά
στελέχη της επιχείρησης. Το πόσο ελευθέρα βουλήσει βάζει κάποιος εργαζόμενος
την υπογραφή του σε ένα τέτοιο κείμενο μπορεί να το φανταστεί ο καθένας,
ιδιαίτερα μάλιστα σε περίοδο ανεργίας και φτώχειας. Άλλωστε, ακριβώς την ίδια
περίοδο η εταιρία επέβαλλε στους εργαζόμενους να υπογράψουν δήλωση με την οποία
παραιτούνται «οικειοθελώς» από την αργία του Αγίου Πνεύματος, που ήταν
κατοχυρωμένη από την τελευταία συλλογική σύμβαση στον χώρο του βιβλίου και
εξακολουθεί να είναι σε ισχύ ως προς τα θεσμικά ζητήματα (αργίες, ωράρια κ.λπ.).
Τόσο, λοιπόν, ικανοποιημένοι είναι οι εργαζόμενοι του Ιανού που χαρίζουν στα
αφεντικά τους και μια μέρα δωρεάν εργασίας!
Το σενάριο που ακολούθησε η
αλυσίδα Ιανός δεν είναι καν πρωτότυπο. Ακριβώς, το ίδιο είχε θέσει σε εφαρμογή
πριν τρία χρόνια στη Θεσσαλονίκη όταν ο τότε αντιπρόεδρος (και νυν πρόεδρος)
του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης είχε καταγγείλει τη μη
πληρωμή κυριακάτικης εργασίας. Τότε η εταιρία, αφού υποχρεώθηκε να πληρώσει τελικά
τη νόμιμη προσαύξηση, τιμώρησε τον συνδικαλιστή μεταθέτοντάς τον στο μικρότερο
υποκατάστημα της Θεσσαλονίκης, ενώ για να απαντήσει στις διαμαρτυρίες του
Σωματείου κυκλοφόρησε και τότε κείμενο με τις υπογραφές των εργαζομένων. Η
Επιθεώρηση Εργασίας τότε είχε αποφανθεί υπέρ του εργαζομένου, ενώ η σχετική
προσφυγή του εργαζόμενου στα δικαστήρια εκδικάστηκε πρόσφατα σε δεύτερο βαθμό
κι αναμένεται απόφαση το επόμενο χρονικό διάστημα.
Το νέο κείμενο των υπογραφών έχει
και πάλι χαρακτήρα απειλητικό και κυρίως ανήθικο, καθώς προσπαθεί να πετύχει
την προσωπική δέσμευση της ηθικής συνείδησης κάθε εργαζομένου σε πρακτικές,
μάλιστα, που στρέφονται εναντίον του. Καθώς όμως βρέθηκαν και κάποιοι
εργαζόμενοι που δεν δέχτηκαν να υπογράψουν αυτήν την κατάπτυστη δήλωση υποταγής,
η διοίκηση του Ιανού δεν δίστασε καθόλου να προχωρήσει περισσότερο την
επιχείρηση τρομοκράτησης των υπαλλήλων της. Έτσι, στη Θεσσαλονίκη απολύθηκαν
δύο από τους υπαλλήλους που δεν υπέγραψαν το κείμενο της επιχείρησης, ενώ
αντίστοιχες ενέργειες έχουν γίνει και στην Αθήνα.
Διαμαρτυρόμαστε έντονα για τις
απολύσεις των συναδέλφων που δεν έσκυψαν (κι άλλο) το κεφάλι και ζητάμε από την
κοινωνία να καταδικάσει αυτές τις πρακτικές που επιδιώκουν να μετατρέψουν τους
εργαζόμενους σε δουλοπάροικους.
Όχι στις απολύσεις
Δουλειά με αξιοπρέπεια
Να αποσυρθούν τα μηχανάκια
ατομικής καταγραφής πωλήσεων
Σωματείο Υπαλλήλων
Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης
Με δικαστική προσφυγή που κατατέθηκε ξαφνικά επιχειρείται η επιστροφή της εξαφανισμένης εδώ και 2,5 χρόνια εργοδοσίας της ΒΙΟΜΕ στη διοίκηση του εργοστασίου και η εκδίωξη των εργαζομένων από αυτό. Η εργοδοσία, η οποία έχει καταδικαστεί σε 126 μήνες φυλάκισης συνολικά για χρέη προς τους εργαζόμενους, σε συνεργασία με τη διορισμένη σύνδικο, ζητάει να επιστρέψει για να οδηγήσει σε πτώχευση τη ΒΙΟΜΕ ώστε να αποφύγει τα χρέη προς τους εργαζόμενους αλλά και προς το ΙΚΑ και το δημόσιο, και να εκκενώσει το εργοστάσιο.
Δηλώνουμε τη στήριξή μας στους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕ, οι οποίοι με τον πολύχρονο μαχητικό αγώνα τους και την προσπάθειά τους να λειτουργήσουν οι ίδιοι το εργοστάσιο έχουν βάλει φραγμό στην εργοδοτική λεηλασία και έχουν ανοίξει το δρόμο για να πάρουμε την παραγωγή και τη ζωή μας στα χέρια μας.
Η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν θα περάσει! Θα μας βρουν απέναντί τους!
Όλοι και όλες μαζί θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα των εργαζομένων να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Να απορριφθεί η κατάπτυστη αίτηση που πρόκειται να εκδικαστεί στις 8 Ιούλη.
Αλληλεγγύη και στήριξη στο αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα των εργατών της ΒΙΟΜΕ για τη νίκη του δίκαιου αγώνα τους!
Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου/Χάρτου Θεσσαλονίκης
Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΒΧΑ)
0 σχόλια Αναρτήθηκε Πέμπτη, Ιουνίου 05, 2014
Συναδέλφισσες /Συνάδελφοι,
Το σωματείο μας ενημερώνει σχετικά με την ημέρα του Αγίου Πνεύματος στις 9 Ιουνίου 2014 ότι είναι Αργία για τους εργαζόμενους στον κλάδο του βιβλίου.
Όπως προκύπτει και από το έγγραφο της αρμόδιας διεύθυνσης του Υπουργείου Εργασίας, με Α.Π. 18683/574/12-6-2013, η Αργία του Αγίου Πνεύματος στον κλάδο του βιβλίου και συνεπώς η απαγόρευση απασχόλησης εργαζομένων κατά την ημέρα αυτή, συνιστά θεσμικό όρο παλαιότερων ΣΣΕ, ο οποίος εξακολουθεί και ισχύει, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα μονομερούς εκ μέρους του εργοδότη μεταβολής του.
Πιστεύουμε ότι θα τηρηθεί και θα γίνει σεβαστή από το σύνολο των εργοδοτών στον κλάδο μας. Όπως πιστεύουμε ότι δεν θα επαναληφθούν τα έκτροπα που έλαβαν χώρα πέρυσι από πλευράς μερίδας εργοδοτών, στην προσπάθειά τους να αμφισβητήσουν την Αργία, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους με «εκβιαστικές παραινέσεις» να προσέλθουν για δουλειά, να συκοφαντήσουν το σωματείο. Ενδεικτικό της όλης κατάστασης που επικράτησε μεταξύ άλλων ήταν ότι κάποιοι εργοδότες, ενώ απασχόλησαν εργαζόμενους, αρνήθηκαν προκλητικά να καταβάλουν όπως όφειλαν τη νόμιμη από τον νόμο προσαύξηση στο ημερομίσθιό τους. Μια κατάσταση την οποία οφείλουν να διευθετήσουν.
Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
Το σωματείο μας ενημερώνει σχετικά με την ημέρα του Αγίου Πνεύματος στις 9 Ιουνίου 2014 ότι είναι Αργία για τους εργαζόμενους στον κλάδο του βιβλίου.
Όπως προκύπτει και από το έγγραφο της αρμόδιας διεύθυνσης του Υπουργείου Εργασίας, με Α.Π. 18683/574/12-6-2013, η Αργία του Αγίου Πνεύματος στον κλάδο του βιβλίου και συνεπώς η απαγόρευση απασχόλησης εργαζομένων κατά την ημέρα αυτή, συνιστά θεσμικό όρο παλαιότερων ΣΣΕ, ο οποίος εξακολουθεί και ισχύει, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα μονομερούς εκ μέρους του εργοδότη μεταβολής του.
Πιστεύουμε ότι θα τηρηθεί και θα γίνει σεβαστή από το σύνολο των εργοδοτών στον κλάδο μας. Όπως πιστεύουμε ότι δεν θα επαναληφθούν τα έκτροπα που έλαβαν χώρα πέρυσι από πλευράς μερίδας εργοδοτών, στην προσπάθειά τους να αμφισβητήσουν την Αργία, να τρομοκρατήσουν τους εργαζόμενους με «εκβιαστικές παραινέσεις» να προσέλθουν για δουλειά, να συκοφαντήσουν το σωματείο. Ενδεικτικό της όλης κατάστασης που επικράτησε μεταξύ άλλων ήταν ότι κάποιοι εργοδότες, ενώ απασχόλησαν εργαζόμενους, αρνήθηκαν προκλητικά να καταβάλουν όπως όφειλαν τη νόμιμη από τον νόμο προσαύξηση στο ημερομίσθιό τους. Μια κατάσταση την οποία οφείλουν να διευθετήσουν.
Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
ΜΙΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ! ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΗ
0 σχόλια Αναρτήθηκε Παρασκευή, Μαΐου 02, 2014
ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ! ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΗ
Εργοδότες, κυβερνώντες, τρόικα και οι μηχανισμοί τους μάς γυρνάνε έναν αιώνα πίσω. Το 1909 ήταν η τελευταία φορά που δούλευαν οι εμποροϋπάλληλοι Κυριακή.Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους, κάνοντας πειράματα πάνω στις πλάτες μας, με άμεση συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση της εργασίας μας και την ολοένα αυξανόμενη όξυνση της εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας. Ο στόχος τους είναι διπλός. Από τη μια, προς όφελος τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών εργοδοτών, να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα για τους εργαζομένους που βρίσκονται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες, υπό ένα καθεστώς εκμετάλλευσης και κατατρομοκράτησης που ολοένα και εντείνεται. Και από την άλλη, να ξαναμοιραστεί η πίτα της αγοράς προς όφελος των μεγάλων εμπορικών ομίλων και πολυεθνικών. Δεν υπάρχουν πια σταθερά ωράρια, τα ρεπό είναι είδος προς εξαφάνιση, ο μισθός μας είναι ψίχουλα, μας χρωστάνε μισθούς μηνών, μας συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Τα είδαμε και τα ζούμε όλα. Εκ περιτροπής εργασία με 3ήμερα και 4ήμερα, γενίκευση του σπαστού ωραρίου, ατομικές συμβάσεις που κλέβουν το μισθό μας και μας μετατρέπουν σε εργαζόμενους «λάστιχο», με την τρομοκρατία της απόλυσης και τον εκβιασμό του κλεισίματος των επιχειρήσεων όπου δουλεύουμε και της ανεργίας να αιωρείται συνέχεια πάνω από το κεφάλι μας.
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ!
Δεν τους ενδιαφέρει αν φτάνουμε στα όρια της εξαθλίωσης, αν το κορμί μας δεν μας βαστάει, αν τα νεύρα μας είναι σπασμένα, αν δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο για εμάς και για να βρισκόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους.
«ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ» ΩΡΑΡΙΑ, «ΝΥΧΤΕΣ ΛΕΥΚΕΣ», ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ | ΛΑΣΤΙΧΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ!
Τους αρκεί να κρατάνε τα μαγαζιά τους ανοιχτά για να πουλάνε συνεχώς και να κερδίζουν από τον δικό μας ιδρώτα. Ακόμα και παραβαίνοντας τις όποιες συμβατικές υποχρεώσεις τους από αυτά τα αναμφιβόλως ευνοϊκά γι’ αυτούς μέτρα. Ήδη αυτές τις Κυριακές που άνοιξαν τα μαγαζιά η προσαύξηση του 75% στα περισσότερα δεν πληρώθηκε, ενώ σε πολλά δεν δόθηκε ούτε το ρεπό. Δεν είμαστε σκλάβοι της αγοράς και των εργοδοτών! Είμαστε εργαζόμενοι, άνθρωποι με ανάγκες, δικαιώματα και αξιοπρέπεια!
ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ. ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ
Οι αντιστάσεις, με αιχμή τα ζητήματα του ωραρίου και όχι μόνο που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο του εμπορίου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες (1997, 2005) αλλά και πρόσφατα τα τελευταία χρόνια και φυσικά η συνέχειά τους, πρέπει να γίνουν υπόθεση όλων. Τη λύση δεν θα μας τη δώσει κανένας «σωτήρας» ή «ειδικός του αγώνα». Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Με την «από τα κάτω» οργάνωσή μας, με την ταξική μας αλληλεγγύη και την αντίστασή μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, στις γειτονιές μας και παντού. Ποτέ δεν χαρίστηκε τίποτα στους εργαζομένους. Τα πάντα, όπως και η κυριακάτικη αργία, ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων. Πάντα έτσι προχωρούσε η ζωή. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, μπορούμε να τους σταματήσουμε, αρκεί να είμαστε όλοι και όλες μαζί και αποφασισμένοι. Αυτό είναι που φοβούνται οι εργοδότες. Γι’ αυτό δεν θέλουν να μιλάμε μεταξύ μας για τα εργασιακά προβλήματά μας και να μη σηκώνουμε κεφάλι στη δουλειά. Τα πάντα όμως εξαρτώνται από εμάς. Αρκεί να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε για τις ζωές μας. Να παλέψουμε ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων και αναγκών. Να παλέψουμε να καθορίζουμε εμείς τον εργάσιμο χρόνο μας και όχι μονομερώς τα αφεντικά.
ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ! ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΗ
Εργοδότες, κυβερνώντες, τρόικα και οι μηχανισμοί τους μάς γυρνάνε έναν αιώνα πίσω. Το 1909 ήταν η τελευταία φορά που δούλευαν οι εμποροϋπάλληλοι Κυριακή.Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους, κάνοντας πειράματα πάνω στις πλάτες μας, με άμεση συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση της εργασίας μας και την ολοένα αυξανόμενη όξυνση της εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας. Ο στόχος τους είναι διπλός. Από τη μια, προς όφελος τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών εργοδοτών, να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα για τους εργαζομένους που βρίσκονται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες, υπό ένα καθεστώς εκμετάλλευσης και κατατρομοκράτησης που ολοένα και εντείνεται. Και από την άλλη, να ξαναμοιραστεί η πίτα της αγοράς προς όφελος των μεγάλων εμπορικών ομίλων και πολυεθνικών. Δεν υπάρχουν πια σταθερά ωράρια, τα ρεπό είναι είδος προς εξαφάνιση, ο μισθός μας είναι ψίχουλα, μας χρωστάνε μισθούς μηνών, μας συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Τα είδαμε και τα ζούμε όλα. Εκ περιτροπής εργασία με 3ήμερα και 4ήμερα, γενίκευση του σπαστού ωραρίου, ατομικές συμβάσεις που κλέβουν το μισθό μας και μας μετατρέπουν σε εργαζόμενους «λάστιχο», με την τρομοκρατία της απόλυσης και τον εκβιασμό του κλεισίματος των επιχειρήσεων όπου δουλεύουμε και της ανεργίας να αιωρείται συνέχεια πάνω από το κεφάλι μας.
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ!
Δεν τους ενδιαφέρει αν φτάνουμε στα όρια της εξαθλίωσης, αν το κορμί μας δεν μας βαστάει, αν τα νεύρα μας είναι σπασμένα, αν δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο για εμάς και για να βρισκόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους.
«ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ» ΩΡΑΡΙΑ, «ΝΥΧΤΕΣ ΛΕΥΚΕΣ», ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ | ΛΑΣΤΙΧΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ!
Τους αρκεί να κρατάνε τα μαγαζιά τους ανοιχτά για να πουλάνε συνεχώς και να κερδίζουν από τον δικό μας ιδρώτα. Ακόμα και παραβαίνοντας τις όποιες συμβατικές υποχρεώσεις τους από αυτά τα αναμφιβόλως ευνοϊκά γι’ αυτούς μέτρα. Ήδη αυτές τις Κυριακές που άνοιξαν τα μαγαζιά η προσαύξηση του 75% στα περισσότερα δεν πληρώθηκε, ενώ σε πολλά δεν δόθηκε ούτε το ρεπό. Δεν είμαστε σκλάβοι της αγοράς και των εργοδοτών! Είμαστε εργαζόμενοι, άνθρωποι με ανάγκες, δικαιώματα και αξιοπρέπεια!
ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ. ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ
Οι αντιστάσεις, με αιχμή τα ζητήματα του ωραρίου και όχι μόνο που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο του εμπορίου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες (1997, 2005) αλλά και πρόσφατα τα τελευταία χρόνια και φυσικά η συνέχειά τους, πρέπει να γίνουν υπόθεση όλων. Τη λύση δεν θα μας τη δώσει κανένας «σωτήρας» ή «ειδικός του αγώνα». Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Με την «από τα κάτω» οργάνωσή μας, με την ταξική μας αλληλεγγύη και την αντίστασή μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, στις γειτονιές μας και παντού. Ποτέ δεν χαρίστηκε τίποτα στους εργαζομένους. Τα πάντα, όπως και η κυριακάτικη αργία, ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων. Πάντα έτσι προχωρούσε η ζωή. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, μπορούμε να τους σταματήσουμε, αρκεί να είμαστε όλοι και όλες μαζί και αποφασισμένοι. Αυτό είναι που φοβούνται οι εργοδότες. Γι’ αυτό δεν θέλουν να μιλάμε μεταξύ μας για τα εργασιακά προβλήματά μας και να μη σηκώνουμε κεφάλι στη δουλειά. Τα πάντα όμως εξαρτώνται από εμάς. Αρκεί να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε για τις ζωές μας. Να παλέψουμε ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων και αναγκών. Να παλέψουμε να καθορίζουμε εμείς τον εργάσιμο χρόνο μας και όχι μονομερώς τα αφεντικά.
Κανένας για δουλειά την Κυριακή!
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΙΟΥ
Αριστοτέλους με Τσιμισκή, 11 πμ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ/ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)
