Blogger Template by Blogcrowds.


Κυριακή 13 Δεκέμβρη 2015: Απεργία στον κλάδο του εμπορίου
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12μ ΤΣΙΜΙΣΚΗ με ΑΓ.ΣΟΦΙΑΣ

Δεν δουλεύουμε – Δεν ψωνίζουμε
Δε μας λείπουν οι ώρες για να ψωνίσουμε. Μας λείπουν τα φράγκα και οι ώρες για να ζήσουμε.
Αυξήσεις στους μισθούς – Λιγότερη δουλειά.
Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!
Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.
Άμεση νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

Συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας για την υπεράσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειας μας. Ενάντια στους αντεργατικούς νόμους και τα μνημόνια από όποιους κι αν σχεδιάζονται και ψηφίζονται. Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, που εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ («8 Κυριακές»), τα εμπορικά καταστήματα θα είναι ανοιχτά, όπως και πέρσι, για 3 συνεχόμενες Κυριακές μέσα στον Δεκέμβρη!

Πρόκειται για ένα μέτρο που επιφέρει την ακόμα μεγαλύτερη εξόντωσή μας και την υφαρπαγή του όποιου ελεύθερου χρόνου μας. Που έρχεται να επιδεινώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που ως εργαζόμενοι βιώνουμε, με την υπερεντατικοποίηση και την επιβαλλόμενη ορθοστασία, αλλά και τους πετσοκομμένους μισθούς ή και την μη καταβολή των δεδουλευμένων, τις απολύσεις και τα τόσα άλλα κρούσματα εργοδοτικής τρομοκρατίας και ασυδοσίας.

Ο αγώνας μας λοιπόν συνεχίζεται, καθώς η τωρινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη της θητεία και παρά τις όποιες προεκλογικές εξαγγελίες και τις προγραμματικές δηλώσεις που είχε κάνει, διατήρησε το σχετικό νόμο. Και όχι μόνο δεν είχε φανεί τελικά διατεθειμένη να κάνει βήματα προς την ουσιαστική νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, αλλά με το 3ο μνημόνιο που έφερε άφησε ανοιχτό το πεδίο και για ακόμα περισσότερες Κυριακές με τα μαγαζιά ανοιχτά.

Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μας και ενάντια στο σχέδιο καταστολής, ποινικοποίησης και κατατρομοκράτησης των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Σχέδιο που σηματοδοτήθηκε πρόσφατα και από την καταδίκη -από μια ξεκάθαρα μεροληπτική υπέρ της εργοδοσίας δικαστική έδρα- 2 συναδέλφων μας για τη συμμετοχή τους στην απεργιακή περιφρούρηση έξω από το βιβλιοπωλείο Ιανός, έπειτα από την επίθεση που δεχθήκαμε από την εργοδοσία και τα ΜΑΤ την Κυριακή 28/12/14, ημέρα απεργίας στον κλάδο του βιβλίου.

Μπροστά μας έχουμε μια σειρά από ανοιχτά πεδία μάχης, όπως τον αγώνα για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, για να δώσουμε επιτέλους ένα τέλος στο καθεστώς της απλήρωτης εργασίας και για να βάλουμε ένα φρένο στους αντεργατικούς νόμους που ψηφίζονται, στην εφαρμογή των μνημονίων καθώς και στην εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία.

Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες και με όπλο μας την ταξική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωσή στο Σωματείο μας να συνεχίζουμε ολοένα και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Επίσης αναγκαίος είναι και ο συντονισμός των εργατικών σωματείων στη βάση των κοινών συμφερόντων της τάξης μας. Όπως άλλωστε και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Μέρες αργίας;

Όπως όλοι ξέρουν για όσες κι όσους εργάζονται στο λιανικό εμπόριο οι μέρες των εορτών είναι «άγριες». Στην καλύτερη περίπτωση υπάρχουν δεκάωρες βάρδιες με τις υπερωρίες να δίνονται ως επιπλέον ρεπό κάποια στιγμή στο μέλλον. Συνήθως δεν ισχύει καν αυτό, οπότε μιλάμε για ατέλειωτες ώρες («όσο μπαίνει κόσμος», «όσο έχει δουλειά», «όσο πάει γενικώς») απλήρωτης εργασίας υπέρ... δυσπραγούντων κεφαλαιοκρατών.

Τώρα έχουν πλέον προστεθεί και τρεις Κυριακές τον Δεκέμβρη, ενώ όλο το έτος είναι συνολικά οκτώ, στις οποίες τα καταστήματα είναι ανοικτά με εξοντωτικές συνθήκες εργασίας, αφού πολλοί θέλουν να κάνουν «κυριακάτικη βόλτα στην αγορά» ακόμα κι αν δεν έχουν λεφτά να ψωνίσουν τίποτα. Ακόμα πιο εξοντωτικά είναι τα προγράμματα εργασίας των υπαλλήλων: σκεφτείτε, ότι φέτος κάποιοι θα δουλεύουν για δεκαοκτώ μέρες συνεχόμενα χωρίς ανάσα.

Αν τα καταστήματα είναι ανοικτά περισσότερες μέρες δεν μειώνεται η ανεργία;
 Η ανεργία όχι μόνο δεν μειώνεται αλλά αντιθέτως αυξάνεται. Τα μαγαζιά που ανοίγουν τις Κυριακές απλώς «τεντώνουν» τα ήδη εξωφρενικά ελαστικά ωράρια των υπαλλήλων τους –δεν κάνουν νέες προσλήψεις. Κι αν υπάρχει ανάγκη για παραπάνω εργατικά χέρια καλύπτεται από θέσεις ημιαπασχόλησης (τύποις ημιαπασχόληση, στην πραγματικότητα «κάτσε καμιά ωρίτσα παραπάνω τώρα που έχει δουλειά») με λιγότερο από 300 ευρώ, ενώ υπάρχουν και τα προγράμματα μαθητείας, πρακτικής κλπ. που προσφέρουν τζάμπα εργασία στους επιχειρηματίες. Επιπλέον, τα μικρότερα καταστήματα (όπου υπάρχουν και πολλοί αυτοαπασχολούμενοι) εξωθούνται σε κλείσιμο, όχι βέβαια γιατί σέβονται την εργατική νομοθεσία, αλλά γιατί το άνοιγμα τις Κυριακές ανακατανέμει τον τζίρο υπέρ των πολυκαταστημάτων, των μεγάλων αλυσίδων και των εμπορικών κέντρων, οπότε έχουμε περισσότερους ανέργους.

Μα καλά, δεν δίνεται ένα επιπλέον ρεπό και προσαύξηση στην αμοιβή όπως προβλέπει ο νόμος;
 Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, προφανώς όχι! Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται με πολλούς μήνες καθυστέρηση ή απλώς δεν πληρώνονται καθόλου. Πιστεύετε, λοιπόν, ότι θα πληρωθούν τη νόμιμη προσαύξηση ή θα πάρουν το επιπλέον ρεπό (αν παίρνουν ρεπό γενικά δηλαδή); Επίσης είδατε ποτέ συνεργεία της Επιθεώρησης Εργασίας να τριγυρνούν στην αγορά οποιαδήποτε μέρα, πόσο μάλλον την Κυριακή; Αλλά ακόμη και στις περιπτώσεις που δίνεται το επιπλέον ρεπό και η προσαύξηση σκεφθείτε τις συνέπειες της κυριακάτικης εργασίας στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή των εργαζομένων. Πόσες φορές πήγατε εκδρομή Τρίτη, ξενυχτίσατε Τετάρτη βράδυ, πήγατε βόλτα με την παρέα ή τα παιδιά σας Πέμπτη πρωί;

Τέλος πάντων, μεγαλύτερος τζίρος δεν σημαίνει ότι έστω θα διατηρηθούν κάποιες θέσεις εργασίας;
Μα για να γίνει μεγαλύτερος τζίρος χρειάζεται ο κόσμος να έχει περισσότερα χρήματα όχι να είναι τα μαγαζιά περισσότερες μέρες κι ώρες ανοιχτά. Αλήθεια, πόσοι εργαζόμενοι και σε ποιους τομείς –εκτός των εργαζομένων στο εμπόριο– δεν προλαβαίνουν να αγοράσουν μέσα στην εβδομάδα ή το Σάββατο και περιμένουν την Κυριακή; Τώρα μάλιστα που έχει κοπεί το δώρο Χριστουγέννων στο δημόσιο και τις συντάξεις πού θα βρεθούν λεφτά για μεγαλύτερο τζίρο; Με ανοιχτά τα καταστήματα και τις Κυριακές, απλώς μειώνονται οι εισπράξεις τις άλλες μέρες της βδομάδας κι, όπως προαναφέραμε, ανακατανέμονται υπέρ των μεγάλων πολυκαταστημάτων.

· Κάθε ευρώ που δίνεται τις Κυριακές σημαίνει περισσότερη υπερεκμετάλλευση και ανεργία
· Κάθε φορά που ψωνίζεις Κυριακή, ενισχύεις το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και την επέκταση της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας σε όλους τους κλάδους
· ΑΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 
 

Συντονισμός δράσης ενάντια στην κυριακάτικη εργασία

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ

Απλήρωτη εργασία, δουλειά τις Κυριακές, μειώσεις μισθών, απολύσεις. Λίγο ως πολύ τα παραπάνω θα ακουστούν σε μια κουβέντα μεταξύ συναδέλφων και συναδελφισσών για την καθημερινότητά μας στον κλάδο μας. Από τους εκδοτικούς οίκους και τις αποθήκες, έως τον ΙΑΝΟ και τα Public το μόνο σίγουρο είναι ο φόβος, η απογοήτευση και ένα διαρκές «και τί να κάνουμε;». Και η αλήθεια είναι ότι σ’ ένα κλάδο, ο οποίος μετράει χιλιάδες χτυπήματα στις εργασιακές του σχέσεις τα τελευταία χρόνια, τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ χειρότερα!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φροντίζει ώστε, πέρα από τη συνέχιση της πολιτικής της υποβάθμισης της εργασίας, να επιτεθεί με τον πιο σφοδρό τρόπο και στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.Το νέο ασφαλιστικό σύστημα έρχεται να ολοκληρώσει την κοινωνική καταστροφή που προκάλεσαν τα μνημόνια στην πλειονότητα της κοινωνίας. Για τον κλάδο μας, στον οποίο ήδη το βάρος της κρίσης έχουν φροντίσει να μεταφέρουν οι εργοδότες στις πλάτες των εργαζομένων (με τις μειώσεις μισθών, με τα voucher, τις απολύσεις κτλ.) η νέα επίθεση στο ασφαλιστικό σύστημα θα σημάνει την ακόμα πιο δραματική αναμέτρηση όλων μας με την άμεση αλλά και μελλοντική μας επιβίωση. Ταυτόχρονα, η προσπάθεια κατάργησης της κυριακάτικης αργιας συνεχίζεται και τον Δεκέμβρη το μενού είναι “χορταστικό”. Ανοιχτά καταστήματα στις 13, 20 και 27/12 κάνοντας την ευχή “καλές γιορτές” για τους εργαζόμενους στο εμπόριο να μοιάζει με κακόγουστο ανέκδοτο.

Σε αυτήν την αναμέτρηση δεν υπάρχουν έτοιμοι μεγάλοι δρόμοι που οδηγούν σε κάποια μεγάλη και εύκολη λύση. Υπάρχουν όμως δρόμοι, ίσως φαινομενικά μικρότεροι, αλλά πιο ουσιαστικοί και αποτελεσματικοί, οι οποίοι, προτάσσοντας την αλληλεγγύη, τη συναδελφικότητα και τη συλλογική αντίσταση, μπορούν να χαλάσουν τα σχέδια των εργοδοτών και των κυβερνήσεων που -ακόμα και όταν διατυμπανίζουν το αντίθετο- τελικά εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πρώτων. Να συσπειρωθούμε στο Σωματείο μας και να συνεχίσουμε να αναζητούμε από κοινού τους τρόπους οργάνωσης και αντίστασης απέναντι στις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και στις επιθέσεις της νέας κυβέρνησης. Αν μας έχουν γυρίσει πίσω σχεδόν έναν αιώνα εμπνεόμαστε κι εμείς από τους εργάτες εκείνης της εποχής που απαίτησαν τότε 8ωρο, συλλογικές συμβάσεις, κοινωνική ασφάλιση. Και ο μόνος δρόμος για να να τα ξανακερδίσουμε είναι η οργάνωση στα σωματεία, η απεργία, ο συλλογικός αγώνας.
 
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 3/12, συγκέντρωση 10πμ Καμάρα

ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ 13/12, συγκέντρωση 12μ. Αγίας Σοφίας με Τσιμισκή

Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσ/νίκης

Απλήρωτη εργασία, δουλειά τις Κυριακές, μειώσεις μισθών, απολύσεις. Λίγο ως πολύ τα παραπάνω θα ακουστούν σε μια κουβέντα μεταξύ συναδέλφων και συναδελφισσών για την καθημερινότητά μας στον κλάδο μας. Από τους εκδοτικούς οίκους και τις αποθήκες, έως τον ΙΑΝΟ και τα Public το μόνο σίγουρο είναι ο φόβος, η απογοήτευση και ένα διαρκές «και τί να κάνουμε;». Και η αλήθεια είναι ότι σ’ ένα κλάδο, ο οποίος μετράει χιλιάδες χτυπήματα στις εργασιακές του σχέσεις τα τελευταία χρόνια, τα πράγματα μπορούν να γίνουν πολύ χειρότερα!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φροντίζει ώστε, πέρα από τη συνέχιση της πολιτικής της υποβάθμισης της εργασίας, να επιτεθεί με τον πιο σφοδρό τρόπο και στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.Το νέο ασφαλιστικό σύστημα έρχεται να ολοκληρώσει την κοινωνική καταστροφή που προκάλεσαν τα μνημόνια στην πλειονότητα της κοινωνίας. Εν ολίγοις, μέσα από πολύπλοκους μηχανισμούς υπολογισμών και «ρυθμίσεων» μετακυλίεται η ευθύνη της ασφάλισης από το κράτος στον/στην εργαζόμενο/η. Αυτό φυσικά συνοδεύεται από μια σειρά «ειδικών» ρυθμίσεων, των οποίων η βασική κατεύθυνση είναι η εξής: μείωση όλων των συντάξεων, κατάργηση όλων των προνοιακών επιδομάτων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, προσαρμογή του ύψους της σύνταξης με βάση παράγοντες όχι σχετιζόμενους με τα χρόνια εργασίας του ασφαλισμένου, ενοποιήσεις ταμείων προς τα κάτω και «ειδικές τιμωρίες» για την αποτροπή της πρόωρης συνταξιοδότησης.

Για τον κλάδο μας, στον οποίο ήδη το βάρος της κρίσης έχουν φροντίσει να μεταφέρουν οι εργοδότες στις πλάτες των εργαζομένων (με τις μειώσεις μισθών, με τα voucher, τις απολύσεις κτλ.) η νέα επίθεση στο ασφαλιστικό σύστημα θα σημάνει την ακόμα πιο δραματική αναμέτρηση όλων μας με την άμεση αλλά και μελλοντική μας επιβίωση.

Σε αυτήν την αναμέτρηση δεν υπάρχουν έτοιμοι μεγάλοι δρόμοι που οδηγούν σε κάποια μεγάλη και εύκολη λύση. Υπάρχουν όμως δρόμοι, ίσως φαινομενικά μικρότεροι, αλλά πιο ουσιαστικοί και αποτελεσματικοί, οι οποίοι, προτάσσοντας την αλληλεγγύη, τη συναδελφικότητα και τη συλλογική αντίσταση, όπως τόσα χρόνια κάνει το Σωματείο μας, μπορούν να χαλάσουν τα σχέδια των εργοδοτών και των κυβερνήσεων που -ακόμα και όταν διατυμπανίζουν το αντίθετο- τελικά εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πρώτων.

Όλοι και όλες την Τετάρτη 11/11 στις 6μ.μ. στη Γενική Συνέλευσή στο ΕΚΘ για να συζητήσουμε από κοντά τα διάφορα προβλήματα που ως εργαζόμενοι αντιμετωπίζουμε . Να συσπειρωθούμε στο Σωματείο μας και να συνεχίσουμε να αναζητούμε από κοινού τους τρόπους οργάνωσης και αντίστασης απέναντι στις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και στις επιθέσεις της νέας κυβέρνησης.

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12/11 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΙΣ 10πμ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης








ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΝΟΕΜΒΡΗ
ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
11πμ Πεζόδομος Αγίας Σοφίας (γωνία με Τσιμισκή)

Ο δίκαιος και επίμονος αγώνας μας ενάντα στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας συνεχίζεται , ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου των ταξικών αγώνων μας.

Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, που εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ («8 Κυριακές»), τα εμπορικά καταστήματα θα είναι ανοιχτά και την Κυριακή 1 Νοέμβρη (1η Κυριακή του δεκαημέρου προσφορών του Νοέμβρη). Όπως επίσης θα είναι ανοιχτά και για 3 συνεχόμενες Κυριακές τον ερχόμενο Δεκέμβρη.

Είναι ένας αγώνας που συνεχίζεται ακόμα, καθώς η τωρινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη της θητεία και παρά τις όποιες προεκλογικές εξαγγελίες και τις προγραμματικές δηλώσεις που είχε κάνει, διατήρησε το σχετικό νόμο. Και όχι μόνο δεν είχε φανεί τελικά διατεθειμένη να κάνει βήματα προς την ουσιαστική νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας, αλλά με το 3ο μνημόνιο που έφερε άφησε ανοιχτό το πεδίο και για ακόμα περισσότερες Κυριακές με τα μαγαζιά ανοιχτά. Βέβαια, την ίδια ώρα με περίσσιο θράσος προς τους εργαζόμενους, παρουσιάζοντας τα «θετικά σημεία» του μνημονίου της, διακήρυττε ανάμεσα σε άλλα ότι πέτυχε την επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας!

Από την πλευρά μας ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Γι’ αυτό και στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες και προσπαθήσαμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Γι’ αυτό και συνεχίζουμε τώρα τον αγώνα μας.

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά.
Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά!
Ούτε 52, ούτε κι 8, κανένα μαγαζί την Κυριακή ανοιχτό!
Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης

Ψήφισμα για τη δίκη του προέδρου του σωματείο Γιάννη Γκλαρνέτατζη στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης
 
Το Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης εκφράζει τη συμπαράστασή του στον πρόεδρο του δ.σ. του σωματείου Γιάννη Γκλαρνέτατζη που δικάζεται στις 21 Οκτωβρίου 2015 στο Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της ανυποταξίας. Το σωματείο ζητά την πλήρη απαλλαγή του κατηγορουμένου αντιρρησία συνείδησης. Ζητά επίσης την παύση των διώξεων σε βάρος όλων των αντιρρησιών συνείδησης και την πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος στην άρνηση στράτευσης για λόγους συνείδησης.

Για το δ.σ. του σωματείου

Ο αντιπρόεδρος                                                               Ο γεν. γραμματέας
Λάζαρος Καραγιαννίδης                                                 Παναγιώτης Ξοπλίδης


Αγαπητοί/ές αλληλέγγυοι/ες – υποστηρικτές/ριες θέλουμε να σας ενημερώσουμε για τις τελευταίες εξελίξεις στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ.


Όπως όλοι γνωρίζουν παλεύουμε τέσσερα χρόνια τώρα για τη ζωή και την αξιοπρέπεια. Εμείς οι εργαζόμενοι επιλέξαμε να κάνουμε κοινωνικές συμμαχίες. Αποφεύγοντας τις δεσμεύσεις που προτάθηκαν από διάφορους πολιτικούς χώρους για να έχουν “αποκλειστικότητα” στον αγώνα και να τον “τρέξουν” επιβάλλοντας στενά κομματικά πλαίσια. Αλλά παρόλα αυτά εμείς πηγαίναμε όπου μας καλούσαν.


Όταν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας στάθηκαν δίπλα μας και μας στήριξαν με όποιο μέσο μπορούσαν, στήθηκε ένα μεγάλο δίκτυο αλληλεγγύης και καταφέραμε να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης μέσα από τις συνελεύσεις που γίνονται από κοινού με την κοινωνία, όπου συναποφασίζουμε για την πολιτική, και όχι μόνο, εξέλιξη του αγώνα.
Στα πολιτικά πλαίσια που βάλαμε από κοινού με την κοινωνία συμφώνησαν και διάφοροι πολιτικοί χώροι που στηρίζουν μέχρι και σήμερα την προσπάθειά μας για τη λειτουργία του εργοστασίου κάτω από εργατικό έλεγχο της παραγωγής και αυτοδιεύθυνση από τη συνέλευση των εργαζομένων.
Μέσα στις πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν τον αγώνα μας ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ, με λόγια και δεσμεύσεις από το στόμα του ίδιου του σημερινού πρωθυπουργού για άμεση λύση στο ζήτημα της λειτουργίας του εργοστασίου.
Βέβαια, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ οι δεσμεύσεις και τα λόγια άρχισαν να στρογγυλεύουν. Και η αποφασιστικότητα που έδειχνε ως αντιπολίτευση αντικαταστάθηκε με ατολμία και προτάσεις συμβιβασμού μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που είχαμε συναποφασίσει.


Και αυτό που «κατάφερε» να κάνει είναι μετά από οκτώ μήνες διακυβέρνησης να αφήσει την υπόθεση της ΒΙΟΜΕ στα νύχια της δικαιοσύνης. Της δικαιοσύνης που ενώ καταδίκασε την Χριστίνα Φιλίππου σε δεκάδες μήνες φυλακή την αφήνει ελεύθερη, τάχα για να κάνει κοινωφελή εργασία σε δήμο όπου έχει «σχέσεις» η συγκεκριμένη κυρία, ενώ βέβαια δεν έχει πατήσει στο χώρο όπου έχει δεσμευτεί να εργάζεται.
Τη δικαιοσύνη που αφήνει ελεύθερους αυτούς που καταχράστηκαν και κατέστρεψαν την ελληνική κοινωνία πέντε χρόνια τώρα και δεν έχει κάνει το παραμικρό για να τιμωρηθούν. Σε αυτά τα χέρια μάς άφησε η πρώτη αριστερή κυβέρνηση.
Το πολιτικό στίγμα των δικαστών φαίνεται από τις μέχρι τώρα αποφάσεις τους που λένε πως δεν έχουμε έννομο συμφέρον να διεκδικούμε τα χρήματα που μας οφείλει η πρώην εργοδοσία! Και σε όποια φάση και αν έχουμε διεκδικήσει να πάρουμε τα χρήματά μας, είτε με εμπλοκή στην περιουσία της Φίλκεραμ, είτε με διεκδίκηση μέσα από τη λειτουργία του εργοστασίου, έχουμε πάρει τις ίδιες απαντήσεις.
Και φυσικά δεν κάνουν τα απαραίτητα για να βρεθεί μια λύση για τη λειτουργία του εργοστασίου και την αποφυγή της ανεργίας για τους εργαζόμενους που έχουμε αποφασίσει να το λειτουργήσουμε.
Σύμφωνα με τις αποφάσεις των δικαστηρίων, βγάζουν σε πλειστηριασμό το ενοποιημένο οικόπεδο, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της ΒΙΟΜΕ, την Πέμπτη 26/11/2015, και επί τρεις Πέμπτες εν συνεχεία, και αν δεν βρεθεί αγοραστής θα συνεχίσουν μέχρι να το επιτύχουν και να μας αναγκάσουν σε έξωση από το χώρο του εργοστασίου.
Αυτό το οικόπεδο που απαρτίζεται από δεκατέσσερα ξεχωριστά οικόπεδα, από τα οποία κάποια είναι χαρισμένα από το ελληνικό δημόσιο, άλλα άμεσα και αλλά έμμεσα για την «κοινωνική προσφορά» του Φιλίππου που δημιούργησε θέσεις εργασίας, το βγάζουν σε πλειστηριασμό για να «ικανοποιηθούν» η Εφορία, το ΙΚΑ, οι πρώην εργαζόμενοι στη Φίλκεραμ, τράπεζες και προμηθευτές.


Οι εγκαταστάσεις που χρησιμοποιεί η ΒΙΟΜΕ είναι περίπου το 1/7 του συνολικού οικοπέδου, ενώ ο χώρος στον οποίο βρίσκεται είναι εύκολα διαχωρίσιμος. Αλλά οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ δεν φαίνονται πουθενά(!), παρότι η ΒΙΟΜΕ ήταν θυγατρική της Φίλκεραμ, παρότι η πτώχευση της Φίλκεραμ συμπαρέσυρε στην καταστροφή και τη ΒΙΟΜΕ, παρά την κακοδιαχείριση της οικογένειας Φιλίππου για ίδιον όφελος (αφού σύμφωνα με μελέτη της DELOIT υπήρχαν οι δυνατότητες να λειτουργήσουν και οι δύο επιχειρήσεις).
Η δικαιοσύνη παίρνει για άλλη μια φορά το μέρος του κεφαλαίου και βγάζει αποφάσεις εναντίον εργαζομένων που διεκδικούν το δικαίωμα στην εργασία, και φυσικά η πολιτεία δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων για να δοθούν λύσεις.


Για το λόγο αυτό, εμείς οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ καλούμε όλους εσάς που στέκεστε δίπλα μας όλον αυτόν τον καιρό που αγωνιζόμαστε να είστε παρόντες την Πέμπτη 26 Νοέμβρη στην πλειστηρίαση του οικοπέδου, για να αποτρέψουμε την προσπάθεια έξωσής μας από το χώρο που έχουμε καταφέρει δυο χρόνια τώρα να μετατρέψουμε σε χώρο εργασίας και σε χώρο ελευθερίας.
Σας καλούμε να σταθείτε δίπλα μας για να στηρίξουμε κάθε προσπάθεια των εργαζομένων για ανεξαρτησία της παραγωγής από το κεφάλαιο (που έτσι κι αλλιώς έχει διώξει την παραγωγή εκτός συνόρων).


Σας καλούμε να στηρίξετε τη λειτουργία του εργοστασίου γιατί εμείς οι εργαζόμενοι έχουμε κάνει γνωστό πως δεν βγαίνουμε από εκεί γιατί εκεί είναι πλέον η «ζωή μας».
Σας καλούμε να σταθείτε δίπλα μας για να φωνάξουμε όλοι μαζί δυνατά πως υπάρχει λύση πέρα από τα γραφεία των ειδικών, και αυτή τη φορά τη λύση την έχουν αυτοί που είναι άμεσα εμπλεκόμενοι στον αγώνα και όχι οι φωστήρες.



H γενική συνέλευση των εργαζόμενων στη ΒΙΟΜΕ


Από το Σικάγο του 1886, σχεδόν 130 χρόνια μετά, στις ΗΠΑ πριν 15 μέρες εκατομμύρια εργάτες στον επισιτισμό και στις μεγάλες αλυσίδες εμπορίου οργανώσαν μέρα πανεθνικής δράσης για να απαιτήσουν την αύξηση του κατώτατου μισθού από τα 8 στα 15 δολλάρια. Στην ισχυρότερη καπιταλιστική χώρα του κόσμου με το εργατικό κίνημα τσακισμένο εδώ και δεκαετίες, η αναγέννηση του συνδικαλισμού και της ταξικής αλληλεγγύης μοιάζει σήμερα ένα τεράστιο βήμα στον δρόμο μιας επερχόμενης σκληρής σύγκρουσης των πιο χαμηλόμισθων και επισφαλώς εργαζόμενων με τους πολυεθνικούς κολοσσούς της καπιταλιστικής μητρόπολης.

Από τη Θεσσαλονίκη του 1936, σχεδόν 80 χρόνια μετά, στις 3 Μάη εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο καλούνται να εργαστούν μια ακόμα Κυριακή. Το πιο ασυνδικάλιστο και ευέλικτο εργατικό δυναμικό στην Ελλάδα εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια, και πριν τα μνημόνια, χωρίς ωράρια, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με μισθούς πείνας. Το αναφαίρετο δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο καταργείται και συνοδεύεται από απλήρωτες υπερωρίες, πενιχρή αμοιβή, μεγαλύτερο φόρτο εργασίας.

Από τους αιματοβαμμένους δρόμους του Σικάγου και της Θεσσαλονίκης, στις αστραφτερές βιτρίνες των Mc Donald's και των εμπορικών της Τσιμισκή, η πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση συνδέει το χθες με το παρόν, επίκαιρη σήμερα όσο και τότε καθώς ο εργασιακός μεσαίωνας έχει γίνει καθεστώς που κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι αδύνατο να ανατραπεί. Η εκτίναξη της χαμηλόμισθης, ευέλικτης εργασίας σε ολόκληρο τον κόσμο και στην Ελλάδα ως απάντηση στην καπιταλιστική κρίση μας αναγκάζει να επανέλθουμε στο βασικό ζήτημα: Κανείς δεν πρόκειται να μας χαρίσει ούτε το ελάχιστο. Ποτέ δεν μας τα χάρισαν άλλωστε. Όλα κατακτιούνται με την πάλη μας, την ρήξη, αλλά και με τα νέα όργανα επιβολής της θέλησης μας,τα οποία πρέπει να συγκροτήσουμε για να επιβάλλουμε ένα άλλο δρόμο.

Ένα δρόμο ενάντια στην συναίνεση, την ταξική συνεργασία, την αναμονή και την απαγοήτευση. Ενάντια στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία που χρόνια τώρα καλλιεργεί την διάσπαση των εργαζομένων ανάλογα με την μορφή της εργασιακής τους σχέσης, συμβάλλοντας έτσι τα μέγιστα στην αποδοχή της βασικής πτυχής της αντιδραστικής εργασιακής αναδιάρθρωσης.

Σ' αυτή τη νέα φάση χρειαζόμαστε ένα ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα με “παλιές” αλλά και με καινούργιες μορφές οργάνωσης και πάλης της κατακερματισμένης και χτυπημένης εργατικής τάξης και των ανέργων. Τίποτα βέβαια δεν θα γίνει με τα χέρια κατεβασμένα. Μπορούμε να σηκώσουμε το κεφάλι, να αντισταθούμε συλλογικά σε κάθε χώρο δουλειάς, να μαζικοποιήσουμε το σωματείο μας στηρίζοντας παράλληλα συντονισμούς και επιτροπές αγώνα και αλληλεγγύης.

Να διεκδικήσουμε όχι μόνο όσα μας έκλεψαν τα τελευταία χρόνια αλλά και όσα είναι αναγκαία σήμερα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα:

-ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΚΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΑ 751 ΕΥΡΩ χωρίς παζάρια και “κοινωνικούς διαλόγους” με ταυτόχρονη επαναφορά των μισθών των κλαδικών συμβάσεων και των θεσμικών κατακτήσεων που ίσχυαν πριν το 2012, ως πρώτο βήμα στον δρόμο για να ανακτήσουν οι εργαζόμενοι τον κλεμμένο πλούτο που οι ίδιοι παράγουν

-ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΤΩΡΑ. Να μπει τελος στο αίσχος των voucher, των οκτάμηνων, των πρακτικών ασκούμενων, των δελτίων.

-ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, προστασία της συνδικαλιστικής δράσης.

-ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ. Οι εργαζόμενοι στο εμπόριο και στον κλάδο του βιβλίου έχουμε δικαίωμα στην ελέυθερη Κυριακή, στην κατάργηση των απλήρωτων υπερωριών, στον σεβασμό των ρεπώ.

Όσο οι ζωές και τα δικαιώματα μας μένουν στο περιθώριο, τόσο είναι είναι αναγκάιο να δυναμώσει η φωνή μας, να ενωθεί με όσους αγωνίζονται για αξιοπρέπεια και ελευθερία. Οι ανάγκες μας δεν χωρούν σε “δόσεις” και διαπραγματεύσεις με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, Η Πρωτομαγιά και η απεργία στις 3 Μάη θα γίνουν νικηφόρες αν συνδεθούν με ένα ενωτικό και ανεξάρτητο εργατικό κίνημα που θα βάζει τα εργατικά συμφέροντα μπροστά με αγώνα διαρκείας,ανυπακοής και ανατροπής.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ: συγκέντρωση Καμάρα 10π.μ.

3 ΜΑΗ: ΑΠΕΡΓΙΑ στον κλάδο του βιβλίου. Συγκέντρωση 10:30 π.μ. Αριστοτέλους - Τσιμισκή

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΊΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ Ν. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΑΠΡΙΛΗ 11.30 πμ ΣΤΟ ΕΚΘ (1ος όροφος)


Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το σωματείο μας είναι η δύναμη μας. Στις εποχές του εργασιακού μεσαίωνα που ζούμε, ο ατομικός δρόμος (εγώ ελπίζω να τη βολέψω) οδηγεί στην συλλογική ήττα και στην απώλεια δικαιωμάτων που οι εργατικοί αγώνες κέρδισαν με σκληρούς αγώνες (συλλογικές συμβάσεις, 8ωρο, ίση αμοιβή για ίση εργασία κ.α.). Το σωματείο μας, παρά τις αδυναμίες του, έχει καταφέρει να αντισταθεί στην εργοδοτική τρομοκρατία και στην αντεργατική επίθεση. Η πρόσφατη μάχη ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας που δώσαμε μαζί με ένα ευρύ κίνημα αλληλεγγύης δείχνει ότι ακόμα και σήμερα μπορούμε να πετυχαίνουμε μικρές έστω νίκες. Αυτές δεν θα μας τις δώσουν ούτε κυβερνήσεις, ούτε δικαστές. Χωρίς την μαχητικότητα του αγώνα των εργαζομένων θα είχε ήδη εφαρμοστεί καθολικά το μέτρο των 52 ανοιχτών Κυριακών, όπως επιθυμούν εδώ και πολλά χρόνια οι μεγάλες αλυσίδες.

Γι' αυτό είναι κρίσιμο τώρα να δυναμώσουμε το σωματείο. Έχουμε μπροστά μας δύσκολες μάχες, να ανατρέψουμε την εργοδοτική τρομοκρατία σε κάθε χώρο δουλειάς (βιβλιοπωλεία, αποθήκες, εκδοτικοί οίκοι), να ξαναδιεκδικήσουμε συλλογική σύμβαση, να πάρουμε πίσω κάθε δικαίωμα που χάσαμε.

Το σωματείο είσαι εσύ, δεν υπάρχουν σωτήρες. Στην γενική συνέλευση κάθε εργαζόμενος και άνεργος του κλάδου έχει τον λόγο. Συμμετέχουμε, συσπειρωνόμαστε στο σωματείο μας.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΗ
9.30πμ-3.30μμ στο ΕΚΘ (Αριστοτέλους με Ολύμπου, 6ος όροφος)


Κυριακή 5 Απρίλη 2015 Απεργία στον κλάδο του εμπορίου
ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ

Ο δίκαιος και επίμονος αγώνας μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας συνεχίζεται. Όπως άλλωστε και ο συνολικός αγώνας μας για την προάσπιση των εργατικών μας συμφερόντων και δικαιωμάτων, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας!Και η Κυριακή 5 Απρίλη είναι ένα ακόμα κομβικό σταθμό του αγώνα αυτού. Έπειτα από μια σειρά μαχών με απεργίες και διαδηλώσεις (σε αρκετές από τις οποίες ήρθαμε αντιμέτωποι και με την κρατική καταστολή), πάμε για μια ακόμα Κυριακάτικη απεργία στον κλάδο του εμπορίου, καθώς σύμφωνα με τον εν ισχύι νόμο για τις «7 (8 πλέον) Κυριακές», η Κυριακή 5 Απρίλη είναι και πάλι ανοιχτά τα εμπορικά καταστήματα.

Κι αυτό επειδή η Κυβέρνηση παρά τις όποιες προεκλογικές εξαγγελίες και τις «δηλώσεις στήριξης» του εν λόγω αγώνα που διεξάγαμε με πραγματικές μάχες (…και όχι στα λόγια), αλλά και παρά τις δήθεν «ξεκάθαρες» προγραμματικές δηλώσεις για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας, ουσιαστικά εξυπηρετεί τα εργοδοτικά συμφέροντα, κάνοντας πλάτες στους εργοδότες μας, στην Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ), αλλά και στο Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), στο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων & Λιανικών Πωλήσεων Ελλάδος (ΣΕΛΠΕ), στο Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), που απαιτούν να καταργηθεί η κυριακάτικη αργία. Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση ο κόσμος της εργασίας και του αγώνα κρατά μια ταξικά ξεκάθαρη και επιθετική στάση απέναντι στις επιταγές των αφεντικών και τους κρατικούς-κυβερνητικούς σχεδιασμούς:

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά! Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! 
 Οι θέσεις των εργοδοτών και των εργαζομένων δεν συμβιβάζονται.
Ούτε 52 Κυριακές, ούτε 8, ούτε 7, ούτε 4, ούτε 3, ούτε 2,…
Απαιτούμε νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.

Από την πλευρά μας βέβαια ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Όλα κατακτιούνται μέσα από την οργάνωση και τον αγώνα των εργαζομένων. Και η Κυριακάτικη αργία με αγώνες κατακτήθηκε. Και με αγώνες θα περιφρουρηθεί. Γι’ αυτό και στηριζόμαστε αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες και προσπαθούμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με όλο τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.

Να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε ενάντια στα εξοντωτικά ωράρια και την ορθοστασία, την απλήρωτη εργασία, τις ατομικές και εξευτελιστικές συμβάσεις εργασίας, τους «μισθούς ψίχουλα», τα «πλυντήρια εργαζομένων», τις εκδικητικές απολύσεις, την εργοδοτική τρομοκρατία.Συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τον αγώνα μας ενάντια στην καταστολή και την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Δεν ξεχνάμε τις επιθέσεις που έχουν δεχθεί οι παρεμβάσεις μας και τις συλλήψεις την Κυριακή 28/12/14 των αγωνιζόμενων συναδέλφων μας (που παραμένουν υπόδικοι σε καθεστώς ομηρίας). Απαιτούμε την παύση κάθε δίωξης εις βάρος τους.


ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ
 ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ

Προς τους συναδέλφους στα Public
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ PUBLIC

Συνάδελφοι,

Το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει δεκάδες απολύσεις στα PUBLIC. Η αλλαγή σε επίπεδο στελεχών στην εταιρία συνοδεύτηκε από μια νέα προσπάθεια «εξυγίανσης των οικονομικών της».

Την περίοδο 2013-2015 η εταιρία παρουσίασε ρεκόρ κερδών. Σύμφωνα με την ίδια υπήρξε αύξηση 34% σε σύγκριση με προηγούμενα χρόνια. Επέλεξε να κάνει μια επέκταση άνευ προηγουμένου για περίοδο οικονομικής κρίσης και από ένα κατάστημα που είχε στην αρχή, αριθμεί πλέον τουλάχιστον 48 καταστήματα.

Θα ήμασταν το λιγότερο αφελείς αν δε βλέπαμε πως αυτή η γοργή ανάπτυξη οφείλεται σε επενδύσεις που βγήκαν από τον ιδρώτα μας. Για να γίνουμε πιο σαφείς, από το 2012 οι απολύσεις και οι μειώσεις μισθών στους ήδη εξευτελιστικά χαμηλούς μισθούς, η αυξανομένη εντατικοποίηση της εργασίας αλλά και η άγρια εκμετάλλευση εργαζόμενων μέσω προγραμμάτων voucher εκτίναξαν τα κέρδη της εταιρίας. Σημειωτέον πως οι πωλήσεις την περίοδο των Χριστουγέννων (2014) σημείωσαν κατά τα λεγόμενα στελεχών της εταιρίας άνοδο 10% από τα προηγούμενα Χριστούγεννα. Μας ευχαρίστησαν κιόλας, να’ ναι καλά.

Παρ’ όλα αυτά η εργοδοσία προχωρά σε διαλογή και απολύσεις εργαζόμενων σε όλο το δίκτυο. Τα πρώτα θύματα υπήρξαν «υψηλόμισθοι» των 600-700 ευρώ ή/ και εργαζόμενοι που όπως προφασίστηκε η εταιρία δεν πληρούσαν το προφίλ της. Ξέρουμε όλοι τι εννοούν. Η συνταγή είναι η ίδια που έχουμε δει στο Πλαίσιο και στον ΙΑΝΟ, στο ΝΑΚΑ και τον Καλοκάθη. Θέλουν φθηνούς και αναλώσιμους εργαζομένους χωρίς διεκδικήσεις και δικαιώματα.

• Να γιατί οι απολύσεις και οι ατομικές συμβάσεις που υπογράψαμε, οδήγησαν σε ρεκόρ κέρδους.
• Να γιατί στις ατομικές συμβάσεις υπάρχει ρήτρα, που υποχρεώνει τους συναδέλφους να δηλώνουν τη συνδικαλιστική τους ιδιότητα, ποινικοποιώντας με αυτόν τον τρόπο άμεσα αλλά και έμμεσα τη συνδικαλιστική δράση.
• Να γιατί πληθαίνουν τα «πρωταθλήματα παραγωγικότητας», με ημερήσιους στόχους τζίρου να τίθενται τόσο από τα κεντρικά όσο και ανά κατάστημα από τον εκάστοτε διευθυντή, οδηγώντας τον κάθε εργαζόμενο σε αυξανόμενη πίεση και άγχος απόδοσης, καθώς και σε καλλιέργεια ανταγωνιστικού κλίματος μεταξύ συναδέλφων.
• Να γιατί στη βάση αυτής της εντατικοποίησης της εργασίας προκύπτει όλο και πιο εμφατικά η έννοια της αξιολόγησης των εργαζόμενων βάσει ατομικών πωλήσεων, δίνοντας στην εταιρία ένα βολικό άλλοθι για την αιτιολόγηση των απολύσεων.
• Να γιατί δουλεύουμε Κυριακές (5ωρο όμως, ώστε να μην πάρουμε το επιπλέον ρεπό που δικαιούμαστε και την προβλεπόμενη προσαύξηση).
• Να γιατί κόντρα στην υπάρχουσα εργατική νομοθεσία, δεν υπάρχουν σκαμπό για τους εργαζομένους.
• Να γιατί δεν υπάρχει βιβλίο υπερωριών.
• Να γιατί οι ταμίες πληρώνουν από τη τσέπη τους τα ελλείμματα των ταμείων, καθώς δεν παίρνουν επίδομα ταμείου.
• Να γιατί η εταιρία εκμεταλλεύεται εργαζόμενους από προγράμματα εργασίας voucher εκμηδενίζοντας το κόστος για την ίδια την εταιρία, δημιουργώντας εργαζόμενους δύο ταχυτήτων.
• Να γιατί δουλεύουμε τα ρεπό μας τη περίοδο των Χριστουγέννων, ενώ στις επιθεωρήσεις εργασίας δηλώνουν πως τα παίρνουμε.

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής καλούμε κάθε συνάδελφο στα Public να επικοινωνήσει μαζί μας. Να μη δεχθεί αδιαμαρτύρητα τις απολύσεις, τη δική του ή των άλλων συναδέλφων. Να μη βιαστεί να υπογράψει την απόλυση-καταδίκη του.

Ο Σύλλογος μας δεσμεύεται να παλέψει μαζί με κάθε συνάδελφο που θέλει να περιφρουρήσει τη θέση εργασίας του και τα δικαιώματα του.

Ο Σύλλογος έχει μακρά ιστορία αγώνα και αποτελείται από εργαζόμενους του κλάδου που δε λειτουργούν ως επαγγελματίες συνδικαλιστές, παρά μόνο με την πεποίθηση πως η αλληλεγγύη είναι πράξη και η συναδελφικότητα αρετή.

Ο Σύλλογος είμαστε όλοι εμείς. Η αλληλεγγύη είναι η δική μας συνταγή στις απολύσεις και στην ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας.

Με όλα τα μέσα συνδικαλιστικής πίεσης αλλά και τα νομικά / θεσμικά, από το δρόμο μέχρι και καταγγελίες στην επιθεώρηση εργασίας θα παλέψουμε για το δίκιο μας.

Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!
Καμία ανοχή στις απολύσεις!
Ας συσπειρωθούμε – ας επικοινωνήσουμε με το σύλλογο !


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ξεχάσανε… τα πρόστιμα και άλλα πολλά

Η γνωστή αλυσίδα έστειλε κείμενο απάντησης στη συνέντευξη του προέδρου του σωματείου Γ. Γκλαρνέτατζη, μια απάντηση που βρίθει ανακριβειών και ψευδολογιών, αλλά και με το ύφος της επιδεικνύει το ήθος της επιχείρησης.

Στην αρχή, λοιπόν, ισχυρίζονται ότι το σωματείο μπερδεύει «τις λήξεις συμβάσεων με τις απολύσεις». Να ξεκαθαρίσουμε ότι τις «μπερδεύουμε» συνειδητά αυτές τις έννοιες γιατί για μας κάθε εργαζόμενος που βρίσκεται στον δρόμο είναι ένα ακόμη θύμα της άγριας εκμετάλλευσης των αφεντικών και έχει την αλληλεγγύη μας είτε «απολύθηκε» είτε «έληξε η σύμβασή του». Κατόπιν ο Ιανός λέει κι ένα καταφανές ψέμα, αφού ισχυρίζεται ότι οι απολύσεις που έγιναν «αφορούσαν το κλείσιμο του καταστήματος της εταιρίας μας στη Μαρτίου». Χμ, κι η συνάδελφος που εργαζόταν τόσα χρόνια στη γραμματεία του κεντρικού καταστήματος είχε μήπως πολυετή σύμβαση; Ή ο άλλος εργαζόμενος που απολύθηκε το καλοκαίρι από το τμήμα ίντερνετ, πόσα χρόνια δούλευε στην επιχείρηση;

Κι αυτή η ιστορία με τη λήξη των συμβάσεων σχετίζεται με την επόμενη παράγραφο και τους ανθρώπους που κάνουν πρακτική. Όταν κάποιοι απ’ αυτούς προσλαμβάνονται, στη μεγάλη πλειοψηφία, μετά από λίγο καιρό λήγουν οι «άτιμες» οι συμβάσεις τους. Στην πραγματικότητα η εταιρία, όπως και πολλές άλλες που χρησιμοποιούν αυτά τα προγράμματα του ΟΑΕΔ, εκμεταλλεύονται την δωρεάν (επιδοτούμενη για την ακρίβεια) εργασία των νέων αυτών ανθρώπων για να απολύσουν άλλους εργαζόμενους. Έτσι τα προγράμματα αυτά αντί να καταπολεμούν την ανεργία, την επιδοτούν!

Το ότι από τη χρήση των σκάνερς «έχουν βελτιωθεί οι καθημερινές μηχανογραφικές λειτουργίες των καταστημάτων» αποτελεί ανέκδοτο. Τα μηχανάκια εισήχθησαν αποκλειστικά για την ατομική καταμέτρηση της απόδοσης και την κατάταξη των εργαζομένων. Κι ακριβώς πρόθεση της εταιρίας είναι η προώθηση του κανιβαλισμού, που τώρα αναφέρεται ως αριστεία. Δεν είναι όμως ομαδική δουλειά η εξυπηρέτηση των πελατών; Και μια και μιλάει για bonus η επιχείρηση, δεν μας λέει και πόσα (και τι ύψους) πρόστιμα έχουν επιβληθεί τα τελευταία χρόνια σε εργαζόμενους. Γιατί, πέρα από τις μειώσεις μισθών, στον Ιανό συμβαίνει το ανήκουστο οι εργαζόμενοι να πληρώνουν πρόστιμα όποτε η διεύθυνση θεωρεί ότι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Επίσης η εταιρία μιλάει και πάλι εξ ονόματος των εργαζομένων, κάτι που συνηθίζει άλλωστε. Γι’ αυτό και εκβίασε την υπογραφή κειμένων καταδίκης της δράσης του Γ. Γκλαρνέτατζη και του σωματείου της Θεσσαλονίκης το φθινόπωρο του 2011 και αντίστοιχα του συλλόγου της Αθήνας πέρσι την άνοιξη. Χρειάζεται, δε, απλή κοινή λογική για να καταλάβουμε πόσο ελεύθερα βουλήσει υπογράφει ένας εργαζόμενος κείμενα που διακινούν τα διευθυντικά στελέχη της εταιρίας. Αλήθεια και το κείμενο με το οποίο οι υπάλληλοι της Ιανός Α.Ε. παραιτούνταν από την κατοχυρωμένη από τη συλλογική σύμβαση εργασίας (που ισχύει ακόμα ως προς μισθολογικά θέματα) αργία του Αγίου Πνεύματος έγινε με δική τους πρωτοβουλία ή αποτέλεσε ακόμα έναν εκβιασμό της εταιρίας;

Παρακάτω μπορούμε να διακρίνουμε και μια κάποια σύγχυση καθώς αναφέρεται σε συνάντηση στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης «παρουσία της προέδρου του ΕΚΘ». Δυστυχώς, στη μέχρι τώρα ιστορία του το Εργατικό Κέντρο της πόλης μας δεν ευτύχησε να έχει γυναίκα πρόεδρο. Το πρόσωπο στο οποίο γίνεται αναφορά είναι η τότε αναπληρωτής γραμματέας του Εργατικού Κέντρου (και σήμερα αντιπρόεδρος της Βουλής) Δέσποινα Χαραλαμπίδου. Παρευρίσκονταν, επίσης, και το μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας Γιώργος Τσαμπούκης. Προτρέπουμε, λοιπόν, τη δημοσιογραφική ομάδα του alterthess, αλλά κι οποιονδήποτε άλλο ενδιαφέρεται, να απευθυνθεί στους δύο αυτούς συνδικαλιστές. Πράγματι η εταιρία «διέταξε» τους εργαζόμενους της να εμφανιστούν σε γενική συνέλευση του σωματείου, γεγονός που οι περισσότεροι έπραξαν παραμένοντας βουβοί, με τέσσερις-πέντε να αναλαμβάνουν τον ρόλο των «ηρακλειδών» των αφεντικών.

Η κάποια σύγχυση συνεχίζεται (μάλλον δικαιολογημένα) και στο τέλος του κειμένου όπου ο συντάκτης λέει πως η επιχείρηση έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη για τη δικαστική δικαίωση του προέδρου του σωματείου. Να διευκρινίσουμε ότι ο συνάδελφος προσέφυγε (εδώ ταιριάζει η έκφραση) στη δικαιοσύνη μετά την εκδικητική συμπεριφορά της εταιρίας στο πρόσωπό του το καλοκαίρι του 2011. Ο τότε αντιπρόεδρος του σωματείου ζήτησε την καταβολή της νόμιμης προσαύξησης για κυριακάτικη εργασία το καλοκαίρι του 2011, αίτημα που η διεύθυνση της επιχείρησης αντιμετώπισε με ειρωνεία και σαφή άρνηση εφαρμογής του νόμου. Μετά από προσφυγή του συνδικαλιστή στην Επιθεώρηση Εργασίας πληρώθηκαν τα νόμιμα. Η επιχείρηση, όμως, συγκάλεσε δυο συναντήσεις των εργαζομένων με σκοπό να προκαλέσει την οργανωμένη αποδοκιμασία του συνδικαλιστή, συναντήσεις που μπορούν να παραλληλιστούν με τελετές μίσους. Κατόπιν μετέθεσε τον Γκλαρνέτατζη στο μικρότερο κατάστημα της εταιρίας.

Στις αντιδράσεις του σωματείου απάντησε με το γνωστό κείμενο υπογραφών των εργαζομένων, υπογραφές που στη μεγάλη τους πλειοψηφία αποσπάστηκαν προφανώς με πίεση, ενώ ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης παρενέβη σε άλλες εταιρίες ζητώντας να λάβουν μέτρα εναντίον εργαζομένων τους, μελών του Δ.Σ. του σωματείου, επειδή στήριζαν τον διωκόμενο συνδικαλιστή. Κατόπιν υπήρξε προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας, που εξέδωσε την απόφαση 404 (15.11.2011) με την οποία έκανε σύσταση «στην επιχείρηση να προχωρήσει στην επαναμετακίνηση του προσφεύγοντος στο κατάστημα της Αριστοτέλους», σύσταση με την οποία η επιχείρηση δεν συμμορφώθηκε κι έτσι η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια. Εν τέλει, το Εφετείο με την απόφαση 1676/2014 δικαίωσε τον προσφεύγοντα συνδικαλιστή καθώς διαπίστωσε «ότι η εναγομένη προέβη στην μετακίνηση αυτή κατά κατάχρηση του διευθυντικού της δικαιώματος […] και συγκεκριμένα κινούμενη αποκλειστικά από λόγους εκδίκησης προς το πρόσωπο του ενάγοντος για την προηγούμενη διεκδίκηση νόμιμων δικαιωμάτων, τόσο του ιδίου όσο και των συναδέλφων του, που δεν ήταν αρεστή στην εναγομένη». Αυτές οι αποφάσεις είναι, κατά την επιχείρηση, «ενάντια στη λογική», τη λογική των αφεντικών, βέβαια.

Όσο για τη διάθεση για διάλογο που θέλει να δείξει η εταιρία στο τέλος του κειμένου της, την είδαμε το 2011, αλλά και πρόσφατα όταν κάλεσε τα ΜΑΤ να χτυπήσουν και να συλλάβουν τους συναδέλφους και αλληλέγγυους που διαμαρτύρονταν έξω από το κατάστημα της Σταδίου στις 28.12.2014. Και βέβαια είναι γελοίο με τέτοια συμπεριφορά η εταιρία να έχει το θράσος να διατείνεται ότι υπερασπίζεται το δικαίωμα στη δουλειά ενός εργαζομένου, που αν δεν ήταν μέλος του δ.σ. του σωματείου θα τον είχε απολύσει εδώ και χρόνια. Τα δικαιώματά τους τα υπερασπίζονται οι εργαζόμενοι με τους αγώνες και την αλληλεγγύη που δείχνουν μεταξύ τους.

Νεότερες αναρτήσεις Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα